Το ΕΛΙΖΑ -Σωματείο Ενάντια στην Κακοποίηση του Παιδιού ζητά να κοιτάξουμε το πρόβλημα κατάματα και να δείξουμε μηδενική ανοχή στην παιδική κακοποίηση
Την εποχή της πανδημίας του νέου κορωνοϊού είναι ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη να κρατήσουμε τα παιδιά ασφαλή, δεδομένου ότι δεν έρχονται σε καθημερινή επαφή με ένα μεγάλο εύρος επαγγελματιών, επαφών και δραστηριοτήτων. Πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε εάν ένα παιδί παραμελείται μέσα στην πανδημία; Πώς μπορούμε να κινητοποιηθούμε εάν έχουμε υποψία ότι ένα παιδί δίπλα μας κακοποιείται;
Το ΕΛΙΖΑ – Σωματείο Ενάντια στην Κακοποίηση του Παιδιού αποφασίζει μέσα στην πανδημία να αναρτήσει μία νέα ιστοσελίδα ώστε να ξεκινήσει μία διαρκή ενημέρωση για όλα όσα μπορούμε όλοι –ο καθένας από εμάς, οι εκπαιδευτικοί, οι επαγγελματίες της υγείας, οι ΜΚΟ, η Πολιτεία– να κάνουμε για να προστατεύσουμε τα παιδιά από την κακοποίηση.
Στόχος του ΕΛΙΖΑ είναι η συμμετοχή όλων μας σε μία κοινή προσπάθεια προστασίας των παιδιών από την κακοποίηση και την παραμέληση προκειμένου τα παιδιά μας να συναντήσουν την ενήλικη ζωή τους χωρίς τραύματα και να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο χωρίς να μεταφέρουν τον κύκλο της βίας στις επόμενες γενιές.
Η πανδημία του κορωνοϊού ανέδειξε για μία ακόμη φορά το ολοένα και αυξανόμενο πρόβλημα της παιδικής κακοποίησης/παραμέλησης, όπως άλλωστε και σε κάθε άλλη κρίση, υγειονομική, κοινωνική, οικονομική, οι πλέον ευάλωτοι είναι οι πιο αδύναμοι, ανάμεσά τους τα παιδιά.
Οι διαστάσεις του προβλήματος εν μέσω COVID-19
Όταν ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουντέρες, εν μέσω του πρώτου γενικού lockdown, στις 16 Απριλίου 2020, απευθύνθηκε στις οικογένειες και στους ηγέτες όλων των κρατών και των Οργανισμών με την έκκληση «Protect our children» (Προστατέψτε τα Παιδιά μας), σχεδόν κανείς δεν συνειδητοποιούσε το μέγεθος του προβλήματος που «χτυπούσε» ανελέητα τα παιδιά. Και όμως, με τις κοινωνίες σε lockdown και την τεράστια οικονομική ύφεση παρούσα, εντείνεται το άγχος των μελών των οικογενειών. Ολοένα και περισσότερα παιδιά γίνονται θύματα και μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας και κακοποίησης.
Η χώρα μας δεν αποτελεί εξαίρεση
Η κακοποίηση και η παραμέληση είναι παρούσες σε όλα τα κοινωνικοοικονομικά στρώματα και υπολογίζεται ότι και στην Ελλάδα 1 στα 2 παιδιά υποβάλλεται σε κάποια μορφή κακοποίησης (ψυχική, σωματική, σεξουαλική, παραμέληση). Τα παιδιά μεγαλώνουν θεωρώντας ότι αυτό που βιώνουν είναι επιτρεπτό, ενώ πολύ συχνά ντρέπονται και νιώθουν ένοχα τα ίδια. Μεγαλώνοντας, εμφανίζουν ψυχοσωματικές διαταραχές –μαθησιακές, σωματικές, ψυχικές– ενώ πολλές φορές επαναλαμβάνουν τον κύκλο της βίας στον οποίο έχουν μάθει να ζουν.
Το ΕΛΙΖΑ ζητά να κοιτάξουμε το πρόβλημα κατάματα και να ενώσουμε τις φωνές μας για ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ενώ παράλληλα:
Ξεκινά τη νέα ιστοσελίδα www.eliza.org.gr με σκοπό να ενημερώνει διαρκώς για όλα όσα αφορούν στο δικαίωμα ενός παιδιού να μεγαλώνει με αγάπη και ασφάλεια, για όλα όσα του εξασφαλίζουν τη διατήρηση της παιδικής του ηλικίας όσο κρατά, για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και βοηθούν ή εναντιώνονται στην πρόληψη της παιδικής κακοποίησης.
Προβάλλει το μήνυμα «ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ», την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου (Παγκόσμια Ημέρα Ενάντια στην Παιδική Κακοποίηση) στη δυτική όψη του Μεγάρου της Βουλής (όψη προς πλατεία Συντάγματος), από τις 18:30 έως 20:30.
Αναρτά και προβάλει την αφίσα «Εσύ θα κοιτάξεις αλλού;» σε όσα περισσότερα ΜΜΕ ή σημεία της πόλης της Αθήνας είναι εφικτό, προκειμένου όλοι να κοιτάξουμε τα παιδιά στα μάτια και να δούμε το πρόβλημα που βιώνουν.
Καταγγείλετε κάθε περιστατικό βίας ή ζητήστε για αυτό συμβουλή, συμβάλλοντας στην επίλυση του προβλήματος και στην αποτροπή του κύκλου της βίας στα παιδιά.
Ενημερωθείτε. Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του ΕΛΙΖΑ www.eliza.org.gr και δείτε τι και πώς μπορείτε να δράσετε για να βοηθήσετε ένα παιδί που κατά τη γνώμη σας υποβάλλεται σε βία.
Μιλήστε. Διαδώστε τη Μηδενική Ανοχή στην Παιδική Κακοποίηση. Το ΕΛΙΖΑ σας ζητά ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΤΕ ΑΛΛΟΥ.
Διασώστε την αθωότητα της παιδικής ηλικίας. Ενώσετε τη φωνή σας μαζί μας για να σταματήσουμε την παιδική κακοποίηση. Για να τερματίσουμε τον κύκλο της βίας.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
