Δεν σκεφτόμαστε καν ότι μπορεί, έτσι, να στείλουμε στη μονάδα εντατικής θεραπείας με φρικτή νόσηση από COVID – 19 κάποιο από τα πολύ αγαπημένα μας πρόσωπα
Τώρα που έχουμε βγει όλοι στους δρόμους, γιατί παρατηρούμε ότι χρήση μάσκας κάνει μόλις μία μειονότητα του πληθυσμού της χώρας μας;
Υπήρξε πολύ σπέκουλα κατά της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας σχετικά με την αναγκαιότητα ή μη της χρήσης μάσκας στους δημοσίους χώρους, αλλά και τους κλειστούς δημοσίους χώρους.
Κατηγορήθηκε η Επιτροπή και ο εκπρόσωπός της, καθηγητής Παθολογίας Λοιμώξεων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Σωτήρης Τσιόδρας, γιατί, λεει, ενώ είχαν συστήσει να μην φοράμε μάσκες στους δημοσίους χώρους όταν η χώρα βρισκόταν σε lockdown, με την άρση των περιοριστικών μέτρων η Επιτροπή συνέστησε τη χρήση μάσκας στους δημόσιους χώρους, ιδιαιτέρως, μάλιστα, στους κλειστούς δημοσίους χώρους και τους χώρους εργασίας.
Αναζητούμε να βρούμε την αντίφαση, αλλά εις μάτην… Η σπέκουλα, πάντως, έμεινε!
Και τώρα τι κάνουμε; Τώρα που έχουμε βγει όλοι στους δρόμους, γιατί παρατηρούμε ότι χρήση μάσκας κάνει μόλις μία μειονότητα του πληθυσμού της χώρας μας;
Ακόμη και σε δημόσιες υπηρεσίες Υγείας δεν φορούν μάσκες οι εργαζόμενοι και τα στελέχη, ενώ υπάρχουν τέτοιες υπηρεσίες, στις οποίες συνεχίζουν ακάθεκτοι την πρακτική της… χειραψίας!
Είναι αυτό το οποίο ο κορυφαίος διεθνώς Έλληνας καθηγητής Πολιτικής της Υγείας του London School of Economics and Political Science (LSE), Ηλίας Μόσιαλος, ονομάζει ως το «παράδοξο της πρόληψης».
Επειδή βγήκαμε με μεγάλη επιτυχία από το lockdown, επειδή εφαρμόσαμε με απόλυτη επιτυχία τα μέτρα πρόληψης όλον αυτόν τον καιρό και καταφέραμε, έτσι, να περιορίσουμε δραστικά την εξάπλωσης της επιδημίας του νέου κορωνοϊού SARS – COV 2 στη χώρα μας, πολλοί συμπολίτες μας θεωρούν τώρα είτε ότι ο κίνδυνος πέρασε οριστικά είτε – ακόμη χειρότερα – ότι κίνδυνος δεν υπήρξε ποτέ…
Τι κι εάν ασθενείς με νόσο COVID – 19 οι οποίοι έχουν πλέον αναρρώσει τονίζουν διεθνώς και στη χώρα μας ότι τα συμπτώματα της σοβαρής νόσησης από τον νέο κορωνοϊό είναι ασύλληπτα επώδυνα και φρικτά, εμείς θα κάνουμε του κεφαλιού μας.
Δεν σκεφτόμαστε καν ότι μπορεί, έτσι, να στείλουμε στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) με φρικτή νόσηση από COVID – 19 κάποιο από τα πολύ αγαπημένα μας πρόσωπα, κάποιο από τα πρόσωπα τα οποία μας είναι πολύτιμα στη ζωή μας…
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
