Πριν κλείσετε τραπέζι για να βγείτε να το γλεντήσετε λόγω ημέρας, πάρτε τηλέφωνο για ένα ραντεουβού για προληπτικό έλεγχο. Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ασυμπτωματικός, ύπουλος κι αρκετά επικίνδυνος.
Με αυτά τα λόγια η ναυαγοσώστρια και παλαίμαχη αθλήτρια του πόλο, Μάνια Μπικόφ καλεί με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, όλες τις γυναίκες να προχωρήσουν σε προληπτικό έλεγχο για την υγεία τους. Η πρόληψη σώζει ζωές, όπως έσωσε και τη δική της, όταν διαπίστωσε ότι βρίσκεται στο αρχικό στάδιο του καρκίνου των ωοθηκών.
«Σας γράφω με αφορμή την ημέρα της γυναίκας.. Κάντε το μεγαλύτερο δώρο στο εαυτό σας και προγραμματίσετε άμεσα έναν πλήρη γυναικολογικό έλεγχο. Σας γράφω γιατί η ΠΡΌΛΗΨΗ είναι το παν. Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ασυμπτωματικός, ύπουλος και αρκετά επικίνδυνος. Σας γράφω γιατί δεν πρέπει να μας αμελούμε, να μην χανόμαστε στους άπειρους ρόλους μας, να σεβόμαστε το σώμα μας» γράφει η Μάνια Μπικόφ και προσθέτει: «Πριν κλείσετε τραπέζι για να βγείτε να το γλεντήσετε λόγω ημέρας, πάρτε τηλέφωνο για ένα ραντεβού».
Η ανάρτησή της Μάνιας Μπικόφ:
26/11/2018
Ανοιχτό χειρουργείο με καισαρική τομή κ αφαίρεση δεξιάς ωοθήκης κ ενός μορφώματος
Ταχεία βιοψία - αρνητική
Σήμερα,
σας γράφω με αφορμή την ημέρα της γυναίκας.. Κάντε το μεγαλύτερο δώρο στο εαυτό σας και προγραμματίσετε ΑΜΕΣΑ έναν πλήρη γυναικολογικό έλεγχο
Σας γράφω γιατί η ΠΡΌΛΗΨΗ είναι το παν.
Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ΑΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΌΣ, ύπουλος και αρκετά επικίνδυνος
Σας γράφω γιατί ΔΕΝ ΠΡΈΠΕΙ να μας αμελούμε, να μην χανόμαστε στους άπειρους ρόλους μας, να σεβόμαστε το σώμα μας.
Πριν κλείσετε τραπέζι για να βγείτε να το γλεντήσετε λόγω ημέρας.. πάρτε τηλέφωνο για ένα ραντεβού.
Κάθε δοκιμασία έρχεται στη ζωή για κάποιο λόγο πάνω από εμάς. Ίσως να είναι το DNA, ίσως να είναι πια ο τρόπος ζωής μας, ίσως να είναι θέμα τύχης.. Θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά.. ίσως, μα δεν είμαστε εμείς που ρίχνουμε τα ζάρια, σίγουρα όμως είμαστε εμείς που κουνάμε τα πιόνια κ εμένα ο αθλητισμός με έχει διδάξει να γίνομαι πιο δυνατή, από κάθε εμπόδιο.
Είμαι η Μάνια,
Δεν βρέθηκε ποτέ κάτι μέχρι τώρα που δεν μπόρεσα να το κοιτάξω κατάματα κ έτσι περιμένοντας τα αποτελέσματα της νέας βιοψίας, έκλεισα τον επόμενο αγώνα μου Ironman, τον 6ο αυτής της απόστασης (3.800 - 180χλμ - 42,2χλμ) για τον Σεπτέμβρη του ’19. γιατί είναι το καλύτερο κίνητρο για να κοιτάω πάντα μπροστά κ ψηλά!
Για τα επόμενα 3 χρόνια ανεξάρτητα από την βιοψία, θα έχω τους ελέγχους που απαιτούνται ανά εξάμηνο κ μετά την τριετία βλέπουμε..
Έχω πολλά ευχαριστώ να πω.. να πούμε.. ως οικογένεια, σε όλους όσους ήσασταν κοντά με κάθε τρόπο. Πολλά ευχαριστώ στους γιατρούς μου κ Νίκο Παπαριστειδη (νοσοκομείο Έλενα) και κ. Δημήτρη Κορφιά (Μεταξά) κ σε όλη την καταπληκτική ομάδα του, στον διοικητή του Μεταξά κ Γιώργο Ζαΐμη, στη φίλη Νατάσα Σεφαλίδου και στη συγχωριανή μου Έφη Μακριδάκη, νοσηλεύτρια στο Μεταξά που ήταν δίπλα μου πριν, κατά και μετά το χειρουργείο, σε όλους όσους προσφέρατε αίμα και στους αθλητικούς χορηγούς μου που όταν ενημερώθηκαν, άνοιξαν απλώς περισσότερο την αγκαλιά τους!
Tο εσωτερικό παιδί, το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, η θεραπεία και το θάρρος που χρειάζεται για να εγκαταλείψουμε μια ταυτότητα που κάποτε μας προστάτευσε, αλλά πλέον δεν μας επιτρέπει να πετάξουμε.
Για πέντε μέρες, στο Poseidonion Grand Hotel, το πρώτο retreat της One Sanctum έφερε κοντά 130 ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου. Όχι ένα συνέδριο, αλλά ένα μικρό, προσωρινό διεθνές χωριό.
17°
