Μείωση των αυτοκτονιών το 2016 καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για το 2016, παρατηρείται μια πτώση των καταγεγραμμένων θανάτων ως αυτοκτονίες. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, διαφαίνεται, συγκριτικά με το έτος 2015, μια σημαντική αύξηση των θανάτων από πτώσεις (π.χ. πτώση από φυσικά μέρη, κτίρια κ.ά.), από πνιγμό (χωρίς να είναι δυνατό να καθοριστεί η υποκείμενη αιτία αυτού), από έκθεση σε καπνό και επιβλαβείς ουσίες και άλλα ατυχήματα, που δυστυχώς δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε σε τι ποσοστό αντιστοιχούν σε περιστατικά αυτοκτονιών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αριθμοί δεν αποτυπώνουν, εκτός από τη συνολική έκταση του ζητήματος δεδομένου του φαινομένου της υποκαταγραφής, τις «παράπλευρες απώλειες» των αυτοκτονιών. Το οικονομικό, κοινωνικό και ανθρώπινο κόστος μίας αυτοκτονίας και των αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών, άμεσα και έμμεσα, το οποίο βαραίνει σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Δεν θα πρέπει, άλλωστε, να λησμονούμε ότι οι 484 αυτοκτονίες που επίσημα καταγράφηκαν για το έτος 2016 σημαίνουν, επίσης, περισσότερες από 9.000 απόπειρες αυτοκτονίας το ίδιο έτος και πάνω από 5.000 άτομα που βιώνουν το πένθος μίας πρόωρης απώλειας ζωής, με σαφείς κοινωνικές, οικονομικές, ψυχικές συνέπειες στις ζωές τους.

Τα συνολικά συγκριτικά στοιχεία μεταξύ των ετών 2014, 2015 και 2016 είναι ενδεικτικά και άκρως διαφωτιστικά.

Οι επισημάνσεις από την «Κλίμακα»
Στο πλαίσιο των στοιχείων που παρουσιάστηκαν και με δεδομένη την πρώτη παρατήρησή τους, η μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) «Κλίμακα» και το Κέντρο Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας επισημαίνουν ότι «οι αυτοκτονίες εκτιμάται ότι στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερες αυτών που καταγράφονται, ενώ δεν υπάρχουν καθόλου στοιχεία για τις μη θανατηφόρες απόπειρες, οι οποίες εκτιμούνται 15-20 φορές περισσότερες των καταγεγραμμένων αυτοκτονιών. Παγκοσμίως, είναι δεδομένη η υποκαταγραφή των αυτοκτονιών, γεγονός το οποίο ισχύει σαφώς εντονότερα στη χώρα, λόγω των πολιτισμικών και κοινωνικών ιδιαιτεροτήτων. Η υποκαταγραφή αποδίδεται είτε στη δυσκολία να εξακριβωθεί ότι όντως υπήρχε αυτοκτονική πρόθεση (όπως στην περίπτωση ενός ατυχήματος), είτε σε κοινωνικούς, θρησκευτικούς και άλλους λόγους. Είναι γεγονός, λοιπόν, ότι οι θάνατοι από αυτοκτονία είναι πολύ περισσότεροι από τους επίσημα καταγεγραμμένους.