Παρά την πρόσφατη ρητή διαβεβαίωση εκ μέρους της διοικήτριας της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) Πειραιώς και Αιγαίου Όλγας Ιορδανίδου προς την A.V., σύμφωνα με την οποία ασθενής με αυτισμό, ο οποίος νοσηλεύεται καθηλωμένος διαρκώς στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Αττικής «Δρομοκαΐτειο» επρόκειτο να διακομισθεί «άμεσα» σε κατάλληλη για ασθενείς με αυτισμό κοινοτική δομή, και μάλιστα με ενισχυμένη την φροντίδα του, το σωματείο των εργαζομένων στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Αττικής (ΨΝΑ – «Δαφνί») καταγγέλλουν την Τρίτη 2 Οκτωβρίου ότι συνεχίζεται… απρόσκοπτα η απαράδεκτη και αντιθεραπευτική πρακτική του εγκλεισμού ασθενών με αυτισμό στο «Δαφνί»!
Συγκεκριμένα, η σχετική ανακοίνωση του σωματείου των εργαζομένων στο «Δαφνί» έχει ως εξής:
«Την Τετάρτη, 5.9.2018 ημέρα εφημερίας στο Ψ.Ν.Α, μεταφέρθηκαν από την ψυχιατρική κλινική του Γ.Ν.Α ¨Γ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ¨ και εισήχθησαν με εισαγγελική εντολή και εντολή του Γ.Γ του Υπουργείου Υγείας (2) ασθενείς με βαριά μορφής αυτισμό και νοητική στέρηση. Οι (2) ασθενείς νοσηλεύονταν έως το 2011 στο Παιδοψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής. Όταν σταμάτησε τη λειτουργία του το Π.Ν.Α, οι ασθενείς μεταφέρθηκαν στην ειδική μονάδα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης «ΑΓΓΕΛΙΑ». Κατά τη διάρκεια της φιλοξενίας στην ειδική μονάδα (2011 έως 2017), οι ασθενείς έκαναν εισαγωγή σε κλινική Γενικού Νοσοκομείου, λόγω νοσηλείας, θεραπείας και αποκατάστασης, για μικρό χρονικό διάστημα και επέστρεφαν ξανά στην ειδική μονάδα. Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι (2) ασθενείς νοσηλεύονταν στη ψυχιατρική κλινική του Γ.Ν.Α ¨ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ¨ από όπου και μεταφέρθηκαν στο Ψ.Ν.Α.
Ως γνωστό ο αυτισμός δεν είναι ψυχιατρική νόσος, αλλά εντάσσεται στην κατηγορία των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών. Αυτές οι διαταραχές χαρακτηρίζονται από σοβαρά ελλείμματα σε πολλούς τομείς της ανάπτυξης, για αυτό το λόγο ονομάζονται «διάχυτες». Πρόκειται για μια αναπτυξιακή διαταραχή του ατόμου, μια διαταραχή της ψυχολογικής του ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτής της διαταραχής εμποδίζεται ή δυσκολεύεται η ανάπτυξη ορισμένων ψυχολογικών δεξιοτήτων, που είναι ζωτικές για την ψυχο-κοινωνική λειτουργία και επάρκεια του ατόμου.
Οι (2) ασθενείς εισήχθησαν στο ΠΡΟΚΑΤ 2ΑΒ, μονάδα χρόνιων ασθενών και μέσης νοσηλείας, που αριθμεί 36 ασθενείς, όπου και οι περισσότεροι έχουν ψυχιατρική συμπτωματολογία. Η μονάδα αυτή δεν καθίσταται ασφαλής για τη νοσηλεία των (2) ασθενών, με αποτέλεσμα την επικινδυνότητα τόσο των ίδιων, όσο και των υπόλοιπων ασθενών αλλά και του προσωπικού. Οι συγκεκριμένοι ασθενείς χρειάζονται ειδική μονάδα φιλοξενίας που θα παρέχει και θα πληροί τις απαραίτητες συνθήκες και προϋποθέσεις φιλοξενίας τους. Παράλληλα χρειάζεται άρτια εκπαιδευμένο προσωπικό στην ειδική αγωγή, για τη φροντίδα , τη λειτουργία και την ανάπτυξη δεξιοτήτων των ατόμων με αυτισμό, γεγονός που δεν υφίσταται στο υπάρχον προσωπικό του νοσοκομείου μας.
Σήμερα για την κάλυψη των αυξημένων και ειδικών αναγκών των (2) ασθενών, ενισχύεται το τμήμα,4-5 φορές το 24ωρο, από άνδρες νοσηλευτές των κλινικών οξέων περιστατικών. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να παραμένουν οι κλινικές αποδυναμωμένες από προσωπικό, να μην υφίσταται το όριο προσωπικού ασφαλείας και να παραμένει μια νοσηλεύτρια για 35-40 ασθενείς, με τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται σε κάθε κλινική.
Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά διαπιστώνουμε της ελλείψεις που υπάρχουν σε δημόσιες υποδομές φιλοξενίας και φροντίδας για την αντιμετώπιση αντίστοιχων περιστατικών. Παρακαλούμε, όπως μεριμνήσετε για την άμεση μεταφορά των (2) παραπάνω ασθενών, σε ειδική μονάδα, προκειμένου να διαφυλαχθούν οι συνθήκες ασφάλειας και φροντίδας τους.
Καθιστούμε υπεύθυνους απέναντι στην κοινωνία, την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και τον κάθε υπεύθυνο που δεν θα μεριμνήσει για τις ενέργειες φροντίδας και ασφάλειας των (2) ασθενών»…
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
