Έχουμε πει το κρασί κρασάκι

Τα καινούργια παγάκια είναι τεράστια σαν κομοδίνα. Το ποτό σου είναι «η εγγλέζικη μερίδα» του (Εγγλέζου) μπάρμαν, με την αντίστοιχη εγγλέζικη τιμή… Μόνο που το πίνεις στην Ελλάδα. Με τεράστια οικονομική στεναχώρια – τόσο, που το σκέφτηκες πριν παραγγείλεις το ρημάδι το ποτό. Κι αν δεν είχες φαρμάκια να πνίξεις, δεν θα το παράγγελνες.

Όταν το βλέπεις από μακριά, ξεγελιέσαι με το παγάκι-Τιτανικός, νομίζεις ότι έχεις αλκοόλ για να πνίξεις τον προαναφερθέντα πόνο σου. Μόλις πλησιάσει, συνειδητοποιείς ότι δεν θα τον πνίξεις καθόλου τον πόνο σου, ίσα που θα του βρέξεις τα πόδια – και θα πληρώσεις 10+ ευρώ για το διακριτικό βρέξιμο. Το κοκτέιλ περιέχει λιγούτσικο αλκοόλ, χυμό, και το γνωστό παγάκι-γκουμούτσα, που μάλλον περιφέρεται από ποτό σε ποτό, μια κι έχει τον άλιωτο, ή με την ακόμα χειρότερη εφεύρεση, τον τριμμένο πάγο. Ο οποίος νερουλιάζει το κοκτέιλ, που έδειχνε τόσο ορεκτικό με τη φετούλα πορτοκάλι του. Αν η φετούλα ήταν ανανάς, άρα εξωτικό, είναι γουλιά και τάλιρο.

Αγοράζω ένα λευκό κρασί, προς 9.20, για φίλη που πίνει ΜΟΝΟ το συγκεκριμένο. Σε wine bar μας σερβίρισαν το ίδιο κρασί προς 9.60 το ποτήρι! Το μαγαζί δεν ήταν κυριλέ, δεν ήταν καν στο Κολωνάκι, όπου το ποτήρι μπορεί να τιμολογηθεί όσο γουστάρει, επειδή Κολωνάκι. Ένα μπουκάλι κρασί βγάζει 5 ποτήρια. Ο καταστηματάρχης το αγοράζει χονδρική – βαριά 4 ευρώ. Βέβαια, έχει ενοίκιο στον Θεό, προσωπικό, ρεύμα, σόμπες, αμέσως αμέσως το μπουκάλι τού βγαίνει 25 ευρώ, μαζί με πέντε φιστίκια. Η τιμή του ποτηριού θα έπρεπε να είναι 5-6 ευρώ το ποτήρι, για να έχει κέρδος ο επιχειρηματίας. Άντε στα 7 ευρώ το ποτήρι, αν ο επιχειρηματίας έχει βελούδινα μαξιλαράκια. Το 9,60, όμως, είναι ανεξήγητο.

Όχι ότι δεν θα ξαναπιώ κρασί – η μπουκάλα τζιν βγάζει 16 μερίδες, η βότκα 23, και ξέρουμε πόσο τσουρούτικες είναι οι μερίδες τζιν/βότκας. Ας μην πιάσουμε τη σανγκρία, δηλαδή αναψυκτικό με κρασί συνήθως χαμηλής υποστάθμης: 8-12 ευρώ! Η ταπεινή σανγκρία; Που το κρασί της φτάνει στο μαγαζί σε χαρτόκουτο με βρυσάκι;

Κατανοούμε τα έξοδα και τον πόνο των καταστηματαρχών… απλώς μήπως κάπου να βρεθεί ένα μέτρο;