Ράλλυ Σουηδίας: Ανασκόπηση

Το Ράλλυ Σουηδίας είναι μονάχα ο δεύτερος αγώνας της χρονιάς, και όμως κατάφερε να φέρει αρκετές ανατροπές, εκπλήξεις, και παράδοξα. Είναι ένας ομολογουμένως σκληρός αγώνας που διεξάγεται σε δύσκολες καιρικές συνθήκες, με χιόνι, πάγο, και τις διάσημες «μπαριέρες» χιονιού οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν είτε σαν «φίλος» ή σαν εχθρός.

Για τον Esapekka Lappi (Hyundaii20), για παράδειγμα, υπήρξαν καταστροφικές αυτό το τριήμερο καθότι όταν έπεσε πάνω σε μία, στην 13 Ειδική Διαδρομή (Ε.Δ.) του αγώνα, κατάφερε να απελευθερωθεί με τη βοήθεια θεατών αρκετή ώρα αργότερα, χάνοντας έτσι πάνω από 7 λεπτά και τον αγώνα καθαυτό, τερματίζοντας 7^ος γενικής στο τέλος. Κάτι παρόμοιο συνέβη και στον Ιάπωνα Takamoto Katsuta (Toyota Yaris), όταν έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου σε μια στροφή της 5^ης Ε.Δ. του αγώνα, «μπήκε» στη «μπαριέρα» και τούμπαρε. Ενώ κατάφερε να φέρει το Yaris του στη γραμμή τερματισμού και να μπει στην επόμενη Ε.Δ., οι συνέπειες του ατυχήματος στο αυτοκίνητο δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει, οπότε αποσύρθηκε το μεσημέρι της Παρασκευής.

Και μετά είχαμε τους πρώτους 4 οδηγούς, μεταξύ των οποίων κρίθηκε ο αγώνας και οι πρώτες τρεις θέσεις. Γιατί όμως μόνο 4; Που πήγαν οι υπόλοιποι; Ο Elfyn Evans (Toyota Yaris) δεν αισθάνθηκε ποτέ σίγουρος για τον εαυτόν του σε αυτόν τον αγώνα, και έτσι παρέμεινε στην αφάνεια για το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, παίρνοντας κάποια θέση παραπάνω μόνο όταν κάποιος έβγαινε εκτός, τερματίζοντας 5^ος γενικής. Ο νεαρός Γάλλος Pierre-Louis Loubet (Ford Puma) της M-Sport Ford, ήταν εκεί κυρίως για να αποκτήσει εμπειρία σε έναν καινούργιο, για εκείνον, αγώνα, και μοναδικό του καθήκον ήταν να μάθει και να φέρνει πίσω το αυτοκίνητο στο σέρβις «ολόκληρο», κάτι το οποίο έκανε καλά, εξασφαλίζοντας την 6^η θέση γενικής. 

Δύο μεγάλες μάχες δόθηκαν λοιπόν για την 1^η και 3^η θέση. Για την 1^η θέση η αναμέτρηση ήταν μεταξύ του Ott Tanak (Ford Puma), και του Craig Breen (Hyundaii 20). Και εδώ έχουμε τα πρώτα δύο παράδοξα. Το γεγονός ότι συνολικά ο Tanak έκανε τον γρηγορότερο χρόνο σε μία μόνο Ε.Δ. του αγώνα, αλλά τον κέρδισε, όπως και το γεγονός ότι ενώ ο Breen «πήρε» 4 Ειδικές Διαδρομές, βρέθηκε στο τέλος 18,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρωταθλητή του 2019.

Όσον αφορά όμως τον Breen υπάρχει και ένα ακόμα παράδοξο: ο Ιρλανδός οδηγός πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2022 (όπως δήλωσε και ο ίδιος κανα- δυο φορές κατά τη διάρκεια του Ράλλυ Σουηδίας) ανάποδα, ή κολλημένος σε διάφορα χαντάκια. Η περσυνή του χρονιά ως μέλος της M-Sport Ford ήταν επιεικώς κακή, τόσο για τον ίδιο, όσο και για την ομάδα. Κι όμως, στον αγώνα αυτό είδαμε έναν άλλον Breen, γεμάτο αυτοπεποίθηση και με καλές επιδόσεις. Ο ίδιος είπε ότι δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει στον εαυτό του και στις ικανότητές του (ίσως θα πρέπει να μιλήσει με τον Evans για αυτό), και ευχαρίστησε την ομάδα της Hyundai για τη στήριξη και την εμπιστοσύνη που του έδειξαν. Η υπόλοιπη χρονιά βέβαια, και οι αγώνες που έρχονται, θα αποδείξουν κατά πόσο η περσυνή χρονιά ήταν απλά ένα κακό ταίριασμα μεταξύ οδηγού και αυτοκινήτου (το οποίο συμβαίνει), ή το Ράλλυ Σουηδίας ήταν μια εξαίρεση.

Τέλος, η δεύτερη αναμέτρηση για το τρίτο βάθρο έγινε μεταξύ του πρωταθλητή Kalle Rovanpera (Toyota Yaris), και του Thierry Neuville (Hyundaii 20). Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο Neuville ήταν μέχρι και τα μέσα του Σαββάτου στην 6^η θέση γενικής, 33,6 δευτερόλεπτα πίσω από τον τότε 1^ο στην κατάταξη Breen. Ξεκίνησε περνώντας τον Evans στην πρώτη Ε.Δ. του μεσημεριανού σκέλους (12^η), μετά ανέβηκε μια ακόμα θέση όταν ο Lappi είχε το ατύχημά του (13^η), και στην αμέσως επόμενη πέρασε τον Rovanpera, τελειώνοντας την ημέρα 3,8 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Kalle. Την Κυριακή απομένανε 3 μόνο Ε.Δ. Μετά το πέρας της 1^ης, η διαφορά μεταξύ τους είχε μειωθεί στα 1,1, αλλά στο σέρβις ο Neuville έβαλε καινούργια ελαστικά, και έτσι ο Rovanpera δεν μπόρεσε να τον φτάσει.

Δεδομένης της γνωστής σε όλους ικανότητας του Rovanpera, και του γεγονότος ότι σε αυτόν τον αγώνα βρισκόταν στην «έδρα» του, όπως επίσης και του παράδοξου ότι έκανε τον γρηγορότερο χρόνο σε 6 από τις 18 Ε.Δ., είναι παράξενο ότι τερμάτισε στην 4^η θέση γενικής, και εκτός πρώτης τριάδας, 25,1 δευτερόλεπτα πίσω από τον Tanak. Μεγάλο ρόλο έπαιξε ότι επειδή ήταν πρώτος στη βαθμολογία στο πρωτάθλημα οδηγών, την Παρασκευή ξεκινούσε πρώτος, κάνοντας τη γνωστή «σκούπα» και ανοίγοντας τον δρόμο για όλους τους υπόλοιπους, κάτι το οποίο είναι σχεδόν πάντα ένα μεγάλο μειονέκτημα.

Ο Rovanpera δήλωσε στο τέλος του αγώνα ότι «ήταν ένα αρκετά δύσκολο Σαββατοκύριακο, αλλά στο τέλος μπορούμε να είμαστε αρκετά χαρούμενοι. Την Παρασκευή, ανοίγοντας το δρόμο, χάσαμε πάνω από τα 30 δευτερόλεπτα μόνο σε μία Ε.Δ. (την οποία επανέλαβαν στο μεσημεριανό σκέλος), οπότε ήταν ένα αρκετά καλό ράλλυ δεδομένων των συνθηκών. Την Κυριακή το πρωί στην 1^η Ε.Δ. θα μπορούσαμε να τα είχαμε πάει καλύτερα και να παλέψουμε με τον Thierry, αλλά στο δεύτερο πέρασμα απλώς μας έλειπε ο ρυθμός και οι συνθήκες στο δρόμο ήταν κακές. Πιέσαμε πολύ σε όλο τον αγώνα, αλλά στα δεύτερα περάσματα οι χρόνοι δεν ήταν καλοί. Τουλάχιστον δεν θα χρειαστεί να ανοίξουμε το δρόμο στο Μεξικό και μπορούμε να πάμε εκεί με φρέσκο μυαλό και να έχουμε έναν καλό αγώνα».

Επόμενος αγώνας είναι το Ράλλυ Μεξικού (WRC Guanajuato Rally Mexico), ένας θρυλικός χωμάτινος και δύσκολος αγώνας, 16-19 Μαρτίου.

*Φωτό: RBCP, WRC Teams