Πώς είναι να μετακομίζεις μέσα στην καραντίνα; Μαρτύριο! Τώρα που τελείωσε το lockdown θα βγω και θα το πω.
Μόνο όσοι μετακομίσατε μέσα στην καραντίνα μπορείτε να με καταλάβετε. 22 Φεβρουαρίου, χτυπά το τηλέφωνο. Ήταν Σάββατο, είχα βάρδια και ήμουν χωμένη στη δουλειά (ακούς αφεντικό;). Στην άλλη γραμμή ο σπιτονοικοκύρης μου. «Μαριάννα, 1η Μαρτίου λήγει το συμβόλαιο, ή θα κάνουμε αύξηση (μου ζήτησε τα διπλά ο θεούλης) ή θα φύγεις. Σου το λέω εγκαίρως». «Τι εγκαίρως, χρυσέ μου;! Σε 10 μέρες λήγει το συμβόλαιο, πότε θα προλάβω να βρω σπίτι, να τα μαζέψω και να φύγω;!» είπα σε πανικό. Και η μειλίχια και όλο κατανόηση απάντηση του ιδιοκτήτη: «Ε, εντάξει, μη φύγεις τον Μάρτιο, φύγε τον Απρίλιο». Γελάσατε; Γιατί εγώ γελάω τώρα που το βλέπω από απόσταση.
Σημειωτέον ότι ακόμα ο κορωνοϊός δεν είχε χτυπήσει για τα καλά την πόρτα μας και το lockdown δεν υπήρχε ούτε σαν σκέψη στο μυαλό μας, με τους ιδιοκτήτες να νομίζουν λόγω AirBnb ότι νοικιάζουν χρυσό κι όχι σπίτι. Μη σας τα πολυλογώ, ήμουν τυχερή και βρήκα σχεδόν αμέσως σπίτι και σε λογική τιμή για την εποχή και κουκλίτσα. Βέβαια, αν έψαχνα τώρα, θα το έκλεινα μισή τιμή, αλλά το αντιπαρέρχομαι.
Και σαν κυρία που είμαι, Απρίλιο μου ζήτησε να φύγω, Απρίλιο προγραμμάτισα τη μετακόμιση. Κυρία ήρθα, κυρία θα φύγω, είπα στον εαυτό μου. Μέσα στην καραντίνα τού έπεσε βαρύ που βρήκα και σπίτι και μεταφορική, αλλά ως γνωστόν «karma is a bitch, dear» ή, όπως λέμε και στο χωριό μου, «η κατάρα είναι γαϊδάρα και γυρίζει στoν αφέντη της».
Όσο για τα διαδικαστικά της υπόθεσης αρχής γενομένης να βρω μεταφορική δεν τράβηξα και λίγα. Για να τα καταφέρω όμως και να είμαι συνεπής με την εργασία μου (ξανά: ακούς αφεντικό;) και να τα κάνω όλα περιορίζοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τις μετακινήσεις από το ένα σπίτι στο άλλο, αφού ο γλυκούλης (not) Χαρδαλιάς δεν προέβλεψε στο μηνυματάκι τη μετακίνηση 7 – μετακόμιση, έκανα την εξής λίστα:
Να βρω μεταφορική. Έπειτα από πάμπολλα τηλέφωνα, check.
Να βρω κούτες για μετακόμιση. Όλα τα e-shops είχαν 30 μέρες καθυστέρηση. Θα έφταναν 20 μέρες αφότου θα είχα εγκατασταθεί στο καινούργιο σπίτι. Ευτυχώς, ο αδελφός μου είχε κάποια κουτιά αποθήκευσης διακοσμητικά. Του τα πήρα όλα ένα απόγευμα στέλνοντας sms για μετακίνηση για παροχή βοήθειας. Check.
Να πάω να καθαρίσω το σπίτι. Έστειλα και πάλι sms για μετακίνηση για παροχή βοήθειας. Check.
Να κάνω όλα τα απαραίτητα: να συνδέσω το ρεύμα. Έρχεται τεχνικός του ΔΕΔΔΗΕ. Δεν ήμουν εκεί προφανώς, μου έρχεται μήνυμα να καλέσω σε έναν αριθμό τηλεφώνου για ραντεβού. Δεν το σήκωνε άνθρωπος για τρεις ημέρες συνεχόμενα ό,τι ώρα και να καλούσα, λόγω κορωνοϊού. Κάλεσα σε όλα τα τηλέφωνα που υπήρχαν στο site και το σήκωσαν από το τμήμα ρευματοκλοπών. Δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν. Λογικό. Μη σας τα πολυλογώ. Έπειτα από πέντε ημέρες ψαξίματος και παρακαλετού στον διαχειριστή να αφήνει ξεκλείδωτα μήπως έρθει τεχνικός και συνδεθεί το ρεύμα, εγένετο σύνδεση. Η συγκίνηση μεγάλη όταν πάτησα τον πρώτο διακόπτη κι άναψε το φως. Check.
Να ξανακαθαρίσω το σπίτι τώρα που ήρθε το ρεύμα. Έστειλα και πάλι sms για μετακίνηση για παροχή βοήθειας. Check.
Να χωρέσω όλα μου τα πράγματα στα ελάχιστα κουτιά που είχα. Πέταξα πολύ πράγμα στους κόκκινους κάδους ανακύκλωσης ρούχων, παπουτσιών κι αξεσουάρ. Με λίγο ζόρι και πολύ στρίμωγμα. Check.
Να μετακομίσω επιτέλους! Σε ένα χαρτάκι έγραψα «μετακομίζω, δεν έχω πού αλλού να πάω». Check.
Να μαζέψω το χάος που μου άφησαν οι μεταφορείς. Ψόφησα, αλλά Check.
Το χάος
Το χάος
Να αγοράσω έξτρα έπιπλα τώρα που ήρθα σε μεγαλύτερο σπίτι, για να μην είναι άδειο. 11 Μαΐου. Άνοιξαν επιτέλους τα μαγαζιά! Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ θέλω να δω από κοντά πριν αγοράσω. Σε λίγες μέρες θα γράψω επιτέλους και για το τελευταίο στη λίστα Check.
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος, μιλάει για την αντιφατική σχέση του με την Αθήνα και το ιδιαίτερο χάος που την κάνει μοναδική
17°
