Να ζεις την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία σου;

Ο Ραβίνος Ελιέζερ έλεγε: «Μετανόησε μια μέρα πριν πεθάνεις». Κάποιος μια φορά τον ρώτησε, «Και πότε θα ξέρει κάποιος πότε θα πεθάνει;» Και ο ραβίνος Ελιέζερ του είπε: «Πρέπει να μετανοήσει τώρα, γιατί αύριο μπορεί να πεθάνεις».

Καλησπέρα σε όλους. Σήμερα είναι τα γενέθλια μου. Είμαι 120 ετών! Και σήμερα είναι η τελευταία μέρα της ζωής μου. Έτσι ξεκινάει ο αποχαιρετισμός του Μωυσή στον εβραϊκό λαό, ο οποίος δίνει τις τελευταίες οδηγίες στο διάδοχο του Joshua.

Σε αντίθεση με τον Μωυσή, κανείς από εμάς δεν γνωρίζει πότε θα πεθάνει. Πολλοί μας παροτρύνουν με θετικά κλισέ, να ζούμε τη ζωή μας σαν να είναι η τελευταία, ώστε με αυτό τον τρόπο να θεραπεύσουμε την υπαρξιακή μας αναβολή. Αλλά αυτό δεν πιστεύω πως λειτουργεί για μένα αλλά και για πολλούς από εμάς. Εγώ την τελευταία μέρα τη ζωής μου, τη φαντάζομαι πως θα έχω μια μακαρονάδα με κιμά, χωριάτικη σαλάτα και μια ωραία σοκολατίνα για επιδόρπιο.

Ή μήπως κάποια άλλη γαστρονομική πανδαισία. Μην το σκέφτεσαι όμως έτσι. Με άλλα λόγια «Άδραξε τη μέρα!» όμως αυτό δεν με οδηγεί στο σωστό μέρος.

Αντί να προσποιούμαστε ότι σήμερα είναι η τελευταία μέρα της ζωής μας, τι θα λέγατε αν συνειδητοποιούσαμε ότι είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας; Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε ένα προτιμώμενο μέλλον για να εμπνευστούμε και να εστιάσουμε την παρούσα συμπεριφορά μας; Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να κρατήσουμε μια εικόνα για μια συνειδητή δυνατότητα και να γράψουμε κάτι σχετικό προς αυτόν το στόχο;

Πόσο σπουδαίο θα ήταν η ηλικία με τη ζωτικότητα και την ποιότητα ζωής να εξακολουθούν να εμφανίζονται μέχρι την ηλικία των 75;

Έχω έναν φίλο ο οποίος παλεύει να κάνει πάντα το σωστό. Γνωρίζοντας πόσο σημαντικό ήταν γι αυτόν η σχέση του με το γιο του και πως ήθελε να είναι ένα καλό παράδειγμα ως πατέρας, τον ρώτησα μια κλασσική ερώτηση: «Τι θα ήθελες ο γιος σου, να σου πει για σένα όταν γίνεις 80 ετών;» Μια τεχνική για τη διαμόρφωση της τωρινής συμπεριφοράς είναι το fast-forwarding για 10, 20 ή 30 χρόνια.

Όταν μια διαταραχή εισβάλλει στη ζωές μας, για παράδειγμα, αναρωτιέμαι αν αυτή η κατάσταση των πραγμάτων θα υπάρχει ή θα έχει σημασία στο τέλος της ζωής μας. Γνωρίζοντας ότι πιθανότατα δεν θα θυμηθώ καν κάτι που με ενοχλεί τώρα, μου δίνει την υγιή προοπτική που χρειάζομαι να κάνω καλύτερες επιλογές για το πώς να το αντιμετωπίσω .

Από την άλλη πλευρά, όταν παλεύω  με μια απόφαση, μπορώ επίσης να ρωτήσω τον εαυτό μου για το μέλλον εάν θα με λυπήσει κάποια μέρα ότι δεν έκανα κάποια επιλογή. Οραματίζομαι να κοιτάζω πίσω στη ζωή μου σαν να κατέβηκα σε κάθε δρόμο και φαντάζομαι πώς θα αισθανθώ ότι έχω ζήσει με τις συνέπειες κάθε επιλογής. Θα νιώσω τύψεις ή γαλήνη, θλίψη ή εκπλήρωση;

Οι ερευνητές όσο αφορά στη φιλοσοφία «κάνω το σωστό» έχουν καταλήξει σε ένα συναρπαστικό πείραμα που εξετάζει εάν ο σχεδιασμός του εαυτού μας στο μέλλον θα μπορούσε να διαμορφώσει καλύτερες αποφάσεις για σήμερα. Ομάδες φοιτητών ερωτήθηκαν τι θα κάνανε αν ήταν σε απόγνωση όσο αναφορά τα οικονομικά τους και χρειάζονταν έναν νέο υπολογιστή και μαθαίνανε από έναν φίλο τους πού θα μπορούσαν να βρουν έναν φθηνό υπολογιστή.

Προτού απαντήσουμε στην ερώτηση αυτή, όλοι οι μαθητές κατευθύνθηκαν να γράψουν μια επιστολή στον μελλοντικό τους εαυτό - περιγράφοντας τον εαυτό τους σαν να ήταν το μέλλον. Μία ομάδα είπε να γράψει σε έναν εαυτό  μετά την πάροδο τριών μηνών, και η άλλη ομάδα  είπε να γράψει μια επιστολή σε έναν μελλοντικό εαυτό με την πάροδο 20 ετών. Και τότε απάντησαν στο ερώτημα αν θα αγόραζαν έναν κλεμμένο υπολογιστή ή όχι.

Οι σπουδαστές που έγραψαν επιστολές στον εαυτό τους στο κοντινό μέλλον ήταν πολύ πιο πιθανό να δεχτούν  την προσφορά, ενώ εκείνοι που έγραψαν σε ένα μακρινό μέλλον ήταν πολύ πιο κατάλληλοι να την απορρίψουν. Ο λόγος είναι απλός. Φανταστείτε τον εαυτό σας τρεις μήνες από τώρα, δεν σας δίνει μια διαφορετική προοπτική. Εξακολουθείτε να βρίσκεστε στην ίδια κατάσταση, που προσδιορίζεται από την έννοια του «τώρα».

Όταν οι μαθητές περιέγραψαν τον φανταστικό εαυτό τους σε 20 χρόνια, ωστόσο, ήταν σε θέση να βγάλουν από την αφήγηση και την τέχνη τους ένα προτιμώμενο όραμα για τον εαυτό τους. Και έτσι αυτός ο σοφότερος και μελλοντικός σωσίας φτάνει πίσω στο χρόνο και οι μαθητές τείνουν να κάνουν καλύτερες επιλογές που ευθυγραμμίζονται με αυτό το σοφότερο και καλύτερο εαυτό τους.

Προσπαθήστε να γράψετε τον επικήδειό σας. Ποιος θα είστε στο τέλος των ημερών σας; Τι θα έχει σημασία και τι όχι; Τι θέλεις να σου πουν οι αγαπημένοι σου για σένα και να μάθεις από σένα; Τι θέλετε να αφήσετε ως κληρονομιά σας; Και στη συνέχεια προσπαθήστε να πάρετε τις αποφάσεις που θα παίρνατε τώρα αλλά με το σκεπτικό του αύριο. Δεν είναι ποτέ αργά για να κάνεις το σωστό. Είστε πάντα μια απόφαση μακριά από μια εντελώς διαφορετική ζωή. Κάνετε ένα πράγμα σήμερα που θα σας ευχαριστήσει στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο από ό, τι νομίζετε.

Εσωτερίκευση & υλοποίηση:

Όταν σας ζητήθηκε να γράψετε τον επικήδειο σας, πώς σας έκανε να νιώσετε; Κανείς δεν θέλει να σκεφτεί για το θάνατό του, αλλά ποια ήταν η αρχική απάντηση ή η αίσθηση ότι είχατε; Χρησιμοποιήστε αυτό το συναίσθημα για να παρακινήσετε πώς σκέφτεστε τώρα για το μέλλον σας. Εάν απαντήσατε με φόβο ότι δεν έχετε κάνει αυτό που θέλετε να κάνετε, γράψτε πέντε πράγματα που μπορείτε να αρχίσετε να κάνετε για να αλλάξετε αυτό. Εάν αισθανθήκατε γαλήνια, ότι έχετε ζήσει μια παραγωγική γεμάτη ζωή, γράψτε τι σας οδήγησε σε αυτό και πώς μπορείτε να συνεχίσετε να βελτιώσετε αυτό που κάνετε για μια ακόμα μεγαλύτερη ικανοποίηση.

Σκεφτείτε ένα λάθος που κάνατε εκείνη τη στιγμή και αισθανθήκατε ανεπανόρθωτα. Κοιτάζοντας πίσω τώρα, ήταν τόσο βλαβερό όσο αρχικά σκεφτήκατε; Ακόμη και αν οι συνέπειες ήταν σοβαρές, τι έχετε μάθει από αυτό, και πώς έχει διαμορφωθεί σε σχέση με εσάς;

Τι είναι αυτό που σας ανησυχεί τώρα; Είναι κάτι σταθερό; Θα είναι κάτι που μένει μαζί σας στο μέλλον; Γράψτε για αυτή την κατάσταση, αλλά σε 10 χρόνια από τώρα, και να δούμε τι αντίκτυπο θα έχει πραγματικά. Χρησιμοποιήστε το για να καθορίσετε πόσο χρόνο και ενέργεια θα πρέπει να εστιάσετε σε αυτό σε αυτό το σημείο της ζωής σας.