Ανικανότητας και ιδεοληψίας γωνία

Κάποιοι που, απ’ ό,τι φαίνεται, διαβάζουν τα κείμενά μου στην A.V. μου λένε: Γιατί τον τελευταίο καιρό γράφεις σχεδόν αποκλειστικά για την κυβέρνηση και τα χαΐρια της; Εντάξει η επωδός «Να φύγει το συντομότερο η κυβέρνηση», αλλά τι θα πρέπει να την αντικαταστήσει; Εύλογα και τα δυο ερωτήματα.

Γράφω, λοιπόν, «σχεδόν αποκλειστικά» για την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου για τον προφανέστατο λόγο ότι, όταν η ομάδα βρίσκεται στα πρόθυρα του να βαρέσει διάλυση, κοιτάς να δεις τι φταίει και τι μπορεί να διασωθεί. Προκειμένου να αποφύγεις τον υποβιβασμό, σκέφτεσαι να αλλάξεις παίκτες, προπονητή, σύστημα, πρόεδρο ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Τόσο απλό.

Με βάση τα σημερινά δεδομένα, ομολογώ ότι δεν έχω κάποια απάντηση τι θα μπορούσε να τη διαδεχτεί. Αναρωτιέμαι κι εγώ, όπως όλοι. Είμαι, ωστόσο, βέβαιος ότι κάτι καλύτερο από το σημερινό συνονθύλευμα μας αξίζει. Από την άλλη, δεν παραβλέπω ότι υπάρχει ακόμη κόσμος που προσβλέπει στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως υπάρχουν και στελέχη του που, αν μη τι άλλο, είναι υπέρ της «πάση θυσία» παραμονής της χώρας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Το θέμα δεν είναι να καταδικάσουμε στο πυρ το εξώτερον ό,τι μυρίζει και ό,τι θυμίζει ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να δούμε ποια θα μπορούσε να είναι η επόμενη λύση. Από αυτήν πάντως την κυβέρνηση, με τη συγκεκριμένη σύνθεση, η χώρα δεν έχει να περιμένει παρά χάος και ασυναρτησία, ερασιτεχνισμούς και ιδεοληψίες.

Κανένα από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας δεν δείχνει να βρίσκεται σε πορεία ουσιαστικής αντιμετώπισης και επίλυσής του. Ό,τι με πολλή προσπάθεια είχε «συμμαζευτεί» τα τελευταία χρόνια στην Παιδεία, κατεδαφίζεται. Η Διαύγεια, αναμφισβήτητη πρόοδος στο πεδίο της διαφάνειας, καταργήθηκε. Το κράτος έχει πάψει εδώ και μήνες να καταβάλλει οποιαδήποτε επιστροφή φόρου (μπορώ να βεβαιώσω και προσωπικά τού λόγου του αληθές) και γενικότερα να ανταποκρίνεται στις οικονομικές υποχρεώσεις του. Η έστω και δειλή ανάκαμψη έχει δώσει ήδη τη θέση της σε εκτιμήσεις για μηδενική αύξηση του ΑΕΠ ή και για νέα ύφεση. Πόσους άνεργους ακόμα μπορεί να αντέξει, άραγε, αυτή η κοινωνία; Ποιο μέλλον μπορεί να έχει μια χώρα που εδώ και χρόνια παράγει μόνο άνεργους και συνταξιούχους;

Αλλά και τα στελέχη της νέας διακυβέρνησης φροντίζουν επιμελώς να μας θυμίζουν την ποιότητά τους και τα προσόντα τους. Κάποιος από αυτούς είπε ότι σωστά καταργήθηκε η τράπεζα θεμάτων στην παιδεία, γιατί η λέξη τράπεζα… εξοικειώνει τα παιδιά με καπιταλιστικά πρότυπα! Μια βουλευτίνα είπε ότι για τη στυγερή δολοφονία της μικρής Άννυς φταίνε… τα μνημόνια και ο νεοφιλελευθερισμός! Η ανεκδιήγητη προεδρίνα της Βουλής συγκρίνει τη δολοφονική δράση τρομοκρατικών οργανώσεων με την «τρομοκρατία» που ασκούσαν, λέει, οι «μνημονιακές κυβερνήσεις»! Κορυφαία κυβερνητικά στελέχη εκτοξεύουν ύβρεις και απειλές («είστε πέμπτη φάλαγγα», «θα σας κοπεί το χέρι από τη ρίζα») κατά οποιουδήποτε έχει διαφορετική άποψη από τη δική τους για το μέλλον της χώρας.

Και τι αριστερή προσέγγιση στο θέμα της στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού! Κορυφαίος υπουργός διορίζει και τα δυο του ανίψια σε υψηλές κυβερνητικές θέσεις (εδώ που τα λέμε, αν διόριζε μόνο το ένα, μπορεί το άλλο να του κράταγε μούτρα), γραμματέας υπουργείου διορίζεται η αποτυχούσα να εκλεγεί στη Βουλή σύζυγος του πρώην γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ, στην Yγεία και στην Παιδεία καθιερώνεται η χειρότερη μορφή συνδικαλοκομματοκρατίας, της νέας ΕΡΤ θα προΐσταται ελαφρολαϊκός μουσικοσυνθέτης με βασικό του προσόν τη θητεία του στη ΚΝΕ κ.λπ. κ.λπ. Άσε πια η πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ που, έμπλεη αυτοπεποίθησης, σε μια περίοδο όπου διεθνώς η ακροδεξιά σημειώνει τη μια εκλογική επιτυχία μετά την άλλη, καλεί τους λαούς της Ευρώπης «να μπούνε στη μάχη»!

Και μετά μου λένε ότι είμαι πολύ αυστηρός με τον ΣΥΡΙΖΑ! Επανέρχομαι, λοιπόν: «Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει το συντομότερο».