Ο Χάρης Δούκας μιλάει για την επιστροφή της μελέτης του Μετρό για το πάρκο Ριζάρη, εξηγεί γιατί ο δήμος δεν υποχωρεί και σχολιάζει τη νέα Βασιλίσσης Όλγας και τα στοιχεία για την καθαριότητα της πόλης.
«Γυρίσαμε πίσω τη μελέτη. “Την πάτησαν”, δηλαδή, αυτό το οποίο επιμέναμε». Με αυτή τη φράση σχολιάζει στην ATHENS VOICE ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας την τελευταία εξέλιξη στην υπόθεση του πάρκου Ριζάρη, στη γωνία της λεωφόρου Βασιλέως Κωνσταντίνου με τη Βασιλίσσης Σοφίας, εκεί όπου σχεδιάζεται να κατασκευαστεί ο σταθμός «Ευαγγελισμός» της γραμμής 4 του Μετρό.
Τι συμβαίνει με το πάρκο Ριζάρη
Στις 28 Μαΐου, το υπουργείο Περιβάλλοντος επέστρεψε στην «Ελληνικό Μετρό» την τεχνική περιβαλλοντική μελέτη (ΤΕΠΕΜ) για τον σταθμό, ζητώντας εκ νέου χωροθέτηση της εισόδου και του προσωρινού εργοταξίου ώστε να περιοριστεί στο ελάχιστο η επέμβαση στο πάρκο. Ήταν η κατάληξη μιας υπόθεσης που κρατάει χρόνια: ο «Ευαγγελισμός», σημείο συνάντησης της νέας γραμμής 4 με τη γραμμή 3, είχε αδειοδοτηθεί να κατασκευαστεί μέσα στο πάρκο, με την απόφαση 2274/2023 του Συμβουλίου της Επικρατείας να μην ακυρώνει την αδειοδότηση, αλλά να ζητάει να ελαχιστοποιηθεί η επέμβαση στη βλάστηση και να γνωμοδοτήσει η αρμόδια δασική υπηρεσία.
Η νέα ΤΕΠΕΜ που κατατέθηκε τον Μάιο του 2025 προέβλεπε τη μεταφορά τμήματος του εργοταξίου στην οδό Ριζάρη - λύση που το δημοτικό συμβούλιο Αθηναίων απέρριψε ομόφωνα τον Φεβρουάριο του 2026, πριν την «κόψει» τελικά και το υπουργείο.
Για τον δήμαρχο, η απόφαση αυτή είναι δικαίωση μιας θέσης που -όπως λέει- ο δήμος διατύπωσε από την αρχή της θητείας του: «Πριν από 2,5 χρόνια, όταν ανέλαβα, είχα πει το περίφημο για το πάρκο Ριζάρη: ότι μπορούμε να διασώσουμε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του πάρκου, να διασώσουμε τα πολύ κρίσιμα δέντρα με μια λελογισμένη μετατροπή της εξόδου του εργοταξίου του Μετρό. Θα είχαμε γλιτώσει 2,5 χρόνια. Αυτή τη στιγμή είμαστε πάλι στο σημείο όπου ο δεύτερος σχεδιασμός από το Αττικό Μετρό απορρίπτεται. Και το γυρνάει πίσω και ζητάει νέα βελτιωτική και τελικά θα καταλήξουμε, με άλλους έξι μήνες χαμένους, στην πρόταση που εμείς τους έχουμε κάνει εδώ και δύο χρόνια».
Το πιο επίμαχο σημείο της απορριφθείσας μελέτης, τονίζει ο κ. Δούκας, ήταν ότι «η νέα τους πρόταση είχε την εξής ακραία παρέμβαση: κλείνανε τη Ριζάρη. Για να μπορέσουν να διασώσουν δέντρα, τάχα, κλείνανε τη Ριζάρη. Το εργοτάξιο έβγαινε στη μία λωρίδα πάνω στη Ριζάρη, άρα θα γινόταν μια “Νέα Όλγας”. Δεν το δεχτήκαμε».
Όσο για το πού βρίσκεται πλέον το έργο, ο δήμαρχος εμφανίζεται πεπεισμένος ότι η «Ελληνικό Μετρό» θα οδηγηθεί τελικά στη λύση που προτείνει ο δήμος: «Νομίζω ότι θα κάνει νέα πρόταση το Μετρό και νομίζω ότι επιτέλους θα κάνει μια πρόταση η οποία θα είναι στα όρια του ρεαλισμού και της βιωσιμότητας της πόλης. Εμείς έχουμε κάνει μια πρόταση, βγαίνει αυτό -δεν ξέρω τώρα ποιο είναι το κόστος- αλλά είναι ένα έργο που πρέπει να λειτουργεί και η πόλη».
Στο επιχείρημα που κατά καιρούς ακούει, ότι «Μετρό είναι, τι να γίνει», ο κ. Δούκας αντιτείνει: «Είναι πάρκο εκεί. Δεν είναι καν πλατεία τσιμέντου, είναι πάρκο εκεί. Μπορείς να πας να “σκοτώσεις” έτσι εύκολα ένα πάρκο; Πήγαινέ το λίγο πιο πέρα, φτιάξε αντίστοιχα τα εργοτάξια, βάλε λίγο περισσότερη πίεση, βάλε λίγο μεγαλύτερη ένταση».
Η κριτική του επεκτείνεται στη συνολική διαχείριση των εργοταξίων του Μετρό στην πόλη: «Η εικόνα αυτή τη στιγμή που έχουμε με το Μετρό, είναι μια εικόνα πάρα πολύ δύσκολη. Είναι παντού λαμαρίνες. Και δείτε και εσείς σε ποιες από αυτές τις λαμαρίνες μέσα γίνεται δουλειά και σε ποιες όχι. Αφού δεν έχεις εκεί εργοτάξιο, γιατί την έχεις κλειστή την πλατεία οκτώ χρόνια; Αν ήθελες να κάνεις μια δουλειά μετά από τέσσερα χρόνια, γιατί την έκλεισες πριν τέσσερα χρόνια; Αν δεν ήσουνα σίγουρος ότι έχεις τα λεφτά, τη δύναμη, το εργατικό δυναμικό αμέσως, γιατί δεν τα είχες αμέσως και μετά να την κλείσεις; Εξοικονομούν πάρα πολλά χρήματα, βγάζουν πολύ μεγάλο κέρδος και δημιουργούν πολύ μεγάλο πρόβλημα στην πόλη».
Και καταλήγει: «Γι' αυτό και στη Ριζάρη δεν θα κάνουμε πίσω, ήδη έχουμε δικαιωθεί διάφορες φορές».
Λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο νότια, βρίσκεται η Β. Όλγας – ένας εμβληματικός δρόμος της Αθήνας που επί χρόνια βρέθηκε στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Ο κ. Δούκας νιώθει -όπως λέει- δικαιωμένος για την ανάπλαση.
«Είναι πολυτροπικός δρόμος. Είναι ήπιας κυκλοφορίας. Και νομίζω ότι η Όλγας αποδεικνύει στην πράξη ότι όταν φύγεις από τις ιδεοληψίες και τις συγκρούσεις, το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό. Μου λέγανε δηλαδή ότι υπάρχει ΦΕΚ και πρέπει να είναι πεζόδρομος, είχανε βγάλει απίστευτα πράγματα εναντίον μου, ότι “είναι δυνατόν ένας καθηγητής Πολυτεχνείου να μετατρέπει ένα πεζόδρομο σε δρόμο και πώς θα ανοίξει;”. Για να πούμε το αυτονόητο: δεν υπήρχε ποτέ πεζόδρομος, η Όλγας πάντα θα είχε μέσα μέσα μαζικής μεταφοράς και θα γινόταν ήπιας κυκλοφορίας. Τελικά έγινε πολυτροπικός, ήπιας κυκλοφορίας με έναν απίστευτο πεζόδρομο. Μου λέγανε μετά “δήμαρχε, αν ανοίξει θα φρακάρει από τα άπειρα αμάξια”. Δεν φρακάρει, είναι όλα φανταστικά, ο κόσμος βολτάρει εκεί, είναι νομίζω ένα εκπληκτικό τοπόσημο».
Ο δήμαρχος αποδίδει την καθυστέρηση στην πολιτική σύγκρουση: «Ως καθηγητής, ήμουν από πάνω συνέχεια μαζί με τους υπεύθυνους και τους σχεδιαστές και την εργολαβία και την ανάπλαση και τσεκάραμε το κάθε βήμα. Και είναι ένα στολίδι. Αν πάλι δεν είχαμε φάει και τόσο ξύλο, το έργο αυτό θα είχε γίνει επίσης νωρίτερα. Όπως και με τη Ριζάρη, για όλα τα θέματα υπάρχουν τεχνικές λύσεις με βάση τα δεδομένα και την επιστήμη».
Στην ερώτηση από ποιον «έφαγε το ξύλο», απαντά: «Από την κυβέρνηση! Από τον Μπακογιάννη που λέγανε απίστευτα ψέματα ότι τάχα ήταν ένας πεζόδρομος -δεν ήταν ποτέ πεζόδρομος- ότι δεν μπορεί να ξανανοίξει -μα θα ξαναάνοιγε- ότι δεν είναι δυνατόν να μην περνάνε αμάξια -μα θα πέρναγαν αμάξια. Οφείλω να πω τελικά, βρήκαμε ένα modus operandi με το υπ. Πολιτισμού, βρήκαμε έναν τρόπο συνεννόησης, ο οποίος λειτούργησε υπέρ της πόλεως και καταλήξαμε σε ένα καταπληκτικό στολίδι. Και πήγε και ο πρωθυπουργός και πήγαν και οι υπουργοί - και καλώς πήγανε. Δεν ανήκει ούτε σε μένα, ούτε σε κανέναν, ανήκει στην πόλη και στους δημότες. Αυτό θέλουμε για όλα, και για τη Ριζάρη δίνουμε τον ίδιο αγώνα».
Ο δήμαρχος αναφέρθηκε και σε άλλες παρεμβάσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στην πόλη: «Κάνουμε πολύ ωραίες αναπλάσεις και με φωτισμό. Είδατε και με τον Καβάφη, μια καταπληκτική δουλειά Κάνουμε τώρα μια καταπληκτική ανάπλαση με τον φωτισμό, με ντεκόρ, σε όλο τον πεζόδρομο Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Κάνουμε δουλειές με πολύ μεγάλη προσοχή, προσπαθούμε να μη δημιουργούμε εντάσεις και συγκρούσεις».
«Πάνε όλα με έναν τρόπο που να δημιουργεί μια συνθήκη κοινωνικής ειρήνης με διάλογο, με διαβούλευση, χωρίς μεγαλοστομίες, να βλέπει ο κόσμος μετά το έργο να τρέχει», προσθέτει.
Δείχνοντας στην οθόνη τα στοιχεία από την πλατφόρμα αιτημάτων του δήμου, ο δήμαρχος στέκεται στην καθαριότητα, που λέει ότι έχει υποχωρήσει αισθητά ως παράπονο των πολιτών: «Έξι μήνες πιλοτικό η καθαριότητα και έχει πέσει πάρα πολύ. Ήταν παλιότερα η καθαριότητα πρώτο θέμα και τώρα είναι δεύτερο με διαφορά».
«Τέτοια εποχή πέρυσι είχε πάνω από 30.000 αιτήματα. Τώρα έχει 17.000 αιτήματα καθαριότητας, που σημαίνει ότι υπάρχει μια τρομακτική βελτίωση πάνω από 50%», συνεχίζει.
Πού οφείλεται; «Οφείλεται ακριβώς στο ότι κάνουμε πολύ συγκεκριμένες στοχευμένες κινήσεις». Δύο είναι, κατά τον δήμαρχο, οι βασικές κινήσεις. Πρώτον, οι οικίσκοι, «αυτά τα κλειστά, τα γκρίζα κουτιά», όπως τους περιγράφει - «που δημιουργούν μια άλλη αισθητική, δεν μπορείς να τα πετάξεις, να μπουν να κάνουν ζημιές». Δεύτερον, η αξιοποίηση των data: «Με τα δεδομένα τα οποία έχουμε, βελτιώνουμε πάρα πολύ τα προγράμματα».
Ο λαϊκισμός επιστρέφει συνήθως μεταμφιεσμένος σε κάτι νέο, πιο σύγχρονο και πιο ελκυστικό. Στην ουσία του όμως παραμένει ο ίδιος: η υπόσχεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να προσαρμοστεί στις επιθυμίες μας
17°
