Αλέξης Τσίπρας: Ε, ε, έρχεται, ε, ε, έρχεται!

Η αναγγελία της επιθυμίας ενός εν ενεργεία βουλευτή να επιστρέψει στην ενεργό δράση δεν είναι κάτι συνηθισμένο στην πολιτική ζωή της χώρας. Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει να εκπλήσσει με την ωμότητα των δηλώσεών του. Προφανώς, η θέση του «απλού» βουλευτή δεν έφτανε σε έναν πρώην αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για να έχει άμεση επαφή με τους ψηφοφόρους, όπως αποκαλεί τους πολίτες. Ακόμα και η επιλογή να ενημερώσει τους Έλληνες για τις προθέσεις του μέσω της γαλλικής Le Monde φανερώνει ότι τοποθετεί τον εαυτό του στην πολιτική ελίτ της Ελλάδας και της Ευρώπης. Συγκεκριμένα η Γαλλία παραπέμπει συνειρμικά σε ονόματα -και επιστροφές- μεγάλων Ελλήνων πολιτικών, εξυπηρετώντας απόλυτα τους επικοινωνιακούς συμβολισμούς του rebranding Tsipras.

Η απάντηση του πρώην πρωθυπουργού στη σχετική ερώτηση της εφημερίδας είναι χαρακτηριστική των σχεδιασμών του: «Δεν διψάω για εξουσία, μου λείπει η ενεργός δράση και η επαφή με τους ψηφοφόρους». Τι άλλο όμως, εκτός από δίψα για εξουσία και αλαζονεία, μπορεί να κρύβει η απομάκρυνση ενός «απλού» βουλευτή από τους ψηφοφόρους και πού οφείλεται; Μήπως στο ότι δεν τους συγχώρεσε για τη μη επανεκλογή του το 2019 και για τη συντριβή του το 2023; Μήπως στο ότι συνειδητοποίησε την ιδεολογικοπολιτική γύμνια των μελών του κόμματός του που ψήφισαν επανειλημμένα τον Κασσελάκη ως διάδοχό του; Μήπως στο ότι δεν μπόρεσε να ανεχθεί τα στελέχη της «Νέας Αριστεράς» -και όχι μόνο- που αμφισβήτησαν την ηγετική του πρωτοκαθεδρία;

Έχουν συμπληρωθεί έξι χρόνια από το τέλος της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και οι πολίτες περιμένουν την αυτοκριτική εκτίμηση του Τσίπρα απέναντι στα γεγονότα που σημάδεψαν την πρωθυπουργική του θητεία

Απαντώντας στην ερώτηση σχετικά με την επανάκαμψή του στο πολιτικό προσκήνιο, ο Αλέξης Τσίπρας λέει ότι αυτό που τον απασχολεί αυτή τη στιγμή είναι το βιβλίο που γράφει και το οποίο αναφέρεται στα πολιτικά του πεπραγμένα. Έχει δίκιο να εστιάζει στο βιβλίο του ο πρωθυπουργός της «Πρώτη φορά Αριστερά». Έχουν συμπληρωθεί ήδη έξι χρόνια από το τέλος της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και οι πολίτες, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, περιμένουν την αυτοκριτική του εκτίμηση απέναντι στα γεγονότα που σημάδεψαν την πρωθυπουργική του θητεία. Αναρριχήθηκε στην εξουσία με ένα σύνθημα που ο ίδιος χαρακτήρισε στην πορεία ως «αυταπάτη». Σπατάλησε ένα εξάμηνο σε ψευτοπαλικαρισμούς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές και έπαιξε την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας στα ζάρια ενός απαράδεκτου δημοψηφίσματος.

Τι λέει τώρα για όλα αυτά; Θα είναι ασφαλώς πολύ ενδιαφέρον να το μάθουμε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Ωστόσο, η πρώτη εικόνα που μας δόθηκε από τον τρόπο που σκιαγράφησε στη συνέντευξη τους στόχους του («θέλω να διορθώσω τους μύθους για το 2015»), δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για μια στοιχειώδη έστω αυτοκριτική. Ο πολιτικός που δεν δίστασε να διχάσει την Ελλάδα με το δίλημμα του δημοψηφίσματος «ή εμείς ή αυτοί» ισχυρίζεται ότι το έκανε «για να δραματοποιήσει στους ξένους την κατάσταση». Λες και, μετά από τόσα χρόνια βαθιάς κρίσης και δύο επώδυνα μνημόνια, η κατάσταση δεν ήταν αρκετά δραματική. Το χειρότερο είναι ότι, αυτή τη φορά, ο Αλέξης Τσίπρας λέει την αλήθεια, την οποία άλλωστε επιβεβαίωσε και η Άνγκελα Μέρκελ στην πρόσφατη επίσκεψή της στη χώρα μας, με αφορμή την παρουσίαση του αυτοβιογραφικού της βιβλίου.

Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι βέβαια η επιστροφή ή μη του Τσίπρα στο πολιτικό προσκήνιο, ζήτημα που αποτελεί προσωπική του υπόθεση και μόνο. Η χώρα αντιμετωπίζει τεράστιες οικονομικές, κοινωνικές και γεωπολιτικές προκλήσεις που απαιτούν τολμηρές πολιτικές πρωτοβουλίες. Από την άποψη αυτή η ενδεχόμενη επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού μπορεί να οδηγήσει την επόμενη εκλογική αναμέτρηση στην αναζωπύρωση ξεπερασμένων διχαστικών διλημμάτων, βολικών για κάποιες πολιτικές δυνάμεις. Ωστόσο, η χώρα δεν έχει ανάγκη από συγκρούσεις προσωπικού και επικοινωνιακού χαρακτήρα. Χρειάζεται να κάνει αποφασιστικά βήματα μπροστά, μέσα από την αντιπαράθεση πολιτικών προτάσεων και προγραμμάτων αλλά και μέσα από συναινέσεις εκεί που επιβάλλεται από τις διεθνείς και εγχώριες συνθήκες.