Γιώργος Προκοπίου: Τα πολύτιμα μηνύματά του προς τους νέους αλλά και όσους ασχολούνται με το επιχειρείν γενικότερα
Τον οδικό χάρτη προς την επιτυχία στη νέα γενιά που έχει στόχους, σχέδια και όνειρα, τα οποία δείχνουν δύσκολα να πραγματοποιηθούν σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις, έδωσε ο Γιώργος Προκοπίουσε μια εμπνευσμένη του ομιλία, στη διάρκεια συζήτησης με την ιστορικό και καθηγήτρια του ΕΚΠΑ Μαρία Ευθυμίου.
Γιώργος Προκοπίου: Τι είπε για τη ναυτιλία και την επιχειρηματικότητα
«Το όνειρο είναι το πρώτο βήμα προς την επιτυχία. Να ονειρεύεστε πού θέλετε να πάτε. Τα όνειρα είναι αχαλίνωτα, μπορείτε να ονειρεύεστε τα πάντα», είπε απευθυνόμενος στους νέους τού ακροατηρίου ο Γιώργος Προκοπίου, που από πολύ νωρίς βρέθηκε στις κορυφαίες θέσεις της ελληνικής και της παγκόσμιας ναυτιλίας. Από μικρό παιδί, σε ηλικία κάτω των δέκα ετών, παρατηρούσε με μεγάλη προσοχή τον αριθμό των βαποριών όταν περνούσε από την Ελευσίνα με τους γονείς του, στη διαδρομή προς τον Αλμυρό Βόλου, όπου είχαν ένα κτήμα (τότε δεν υπήρχε η Εθνική Οδός). Ανάλογα με τον αριθμό τους ξεκίνησε να διαπιστώνει πότε υπήρχε κρίση και πότε όχι.
Ο κ. Προκοπίου μετέφερε στο ακροατήριο, και ιδιαίτερα στους νέους, αξίες που κάποιες φορές δείχνουν να ξεχνιούνται στην παραζάλη της καθημερινότητας, εικονικής και πραγματικής.
Το επόμενο βήμα είναι το πλάνο, η μεθοδικότητα, η πίστη στην επιτυχία, η εργατικότητα και πάντα η τιμιότητα
«Εάν με ρωτήσει ένας νέος αν μπορεί να γίνει εφοπλιστής θα του απαντήσω: Ναι, τίποτα δεν είναι αδύνατο. Μάλιστα σήμερα είναι πιο εύκολο από τα δικά μας χρόνια, τα παλαιότερα, καθώς για παράδειγμα υπάρχουν πολλοί τρόποι άντλησης κεφαλαίων, που είναι απαραίτητα στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Μια ακόμη προϋπόθεση είναι η συγκέντρωση ενός πυρήνα ανθρώπου που είναι αποφασισμένοι».
Από τη συνομιλία του κ. Προκοπίου με τη Μαρία Ευθυμίου προέκυψαν πολύτιμα μηνύματα, όχι μόνον προς τους νέους αλλά και για όσους ασχολούνται με το επιχειρείν. Μηνύματα από μια συσσωρευμένη εμπειρία 52 ετών, όταν ξεκίνησε το 1971 με την αγορά του πρώτου δεξαμενόπλοιου. «Το πρώτο βαπόρι έχει μεγάλη σημασία. Εάν δεν πάει καλά, δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει δεύτερο. Μετά οι δυσκολίες αντιμετωπίζονται, γίνονται τρόπος ζωής» είπε ο κ. Προκοπίου.
Η σχέση του Γιώργου Προκοπίου με το χρήμα και τις τράπεζες
«Τα δικά σου χρήματα μπορείς να τα ρισκάρεις. Τα ξένα δεν επιτρέπεται και δεν πρέπει να τα ρισκάρεις, προκειμένου να αποφύγεις δυσάρεστες καταστάσεις που μπορεί να σε οδηγήσουν στην πτώχευση. Οι σχέσεις με το τραπεζικό σύστημα, για όσους θέλουν να ασχοληθούν με τη ναυτιλία, είναι σημαντικές και χτίζονται με τον χρόνο, με τίμια εξιστόρηση της αλήθειας του εγχειρήματος που θέλει κανείς να υλοποιήσει, και των δυσκολιών του», είπε ο κ. Προκοπίου αναγνωρίζοντας το σημαντικό διαχρονικό ρόλο των ελληνικών τραπεζών στη στήριξη της ναυτιλίας, ακόμη και σε εποχές κρίσεων. «Η πιο σταθερή επιχείρηση, μέσα στην αστάθειά της, είναι η ναυτιλία. Το μόνο σίγουρο είναι πως όταν είναι ψηλά θα πέσει και όταν είναι χαμηλά θα ανέβει. Αυτό λέω στους τραπεζίτες τόσα χρόνια, που αναγνωρίζουν την αξία της Ναυτιλίας».
Ο Έλληνας εφοπλιστής θα δώσει, εάν χρειαστεί, και την τελευταία ρανίδα οικονομικής ισχύος που διαθέτει για να υποστηρίξει την εταιρεία του και τους ανθρώπους του, κάτι που δεν κάνουν ξένες εταιρείες. «Με τις πρώτες δυσκολίες κατεβάζουν ρολά, πτωχεύουν και μετά κάποιους μήνες ανοίγουν ξανά με μια μικρή αλλαγή στην επωνυμία τους», ανέφερε στη διάρκεια της συζήτησης που έγινε στο πλαίσιο του Fortune Greece CEO Initiative Forum σε συνεργασία με τη Tsomokos Communications.
Τι μένει από την επικοινωνία με τον εφοπλιστή Γιώργο Προκοπίου;
Η αμεσότητά του και η απλότητα στην επικοινωνία με τους συνομιλητές τους, η γνώση σε βάθος όλων των επαναστατικών αλλαγών που μεσολάβησαν από τότε που ξεκίνησε το ταξίδι του στη Ναυτιλία και στο επιχειρείν, αλλά και η κατανόηση των προκλήσεων της σύγχρονης εποχής και της νέας γενιάς – μιας νέας γενιάς, στην εκπαίδευση της οποίας σχεδιάζει να συμβάλει.
Ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας παρέστη στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιστορίες από τη Λατινική Αμερική: Από τον Πινοσέτ και τον Εσκομπάρ στις σύγχρονες Δημοκρατίες», του Ιάσονα Πιπίνη
5°
