Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει τα 8 πράγματα, που διδαχθήκαμε, από την «πρωτιά» του Στέφανου Κασσελάκη στις εσωκομματικές του ΣΥΡΙΖΑ.
Αφού ευχαριστήσω όσους από εσάς προσφέρατε ανυπολόγιστης αξίας υπηρεσία στη σάτιρα ψηφίζοντας τον Στέφανο τον Κασσελάκη (ευχαριστώ ακόμα κι εσάς που τον ψηφίσατε στα σοβαρά) επιτρέψτε μου να γράψω για 8 πράγματα που ξέραμε ή υποψιαζόμασταν αλλά τώρα επιβεβαιώθηκαν από την πρωτιά και κυρίως από τα πανηγύρια για την πρωτιά ενός απολιτίκ αλεξιπτωτιστή, με θολό παρελθόν και ακόμα πιο θολή ατζέντα, στις εσωκομματικές εκλογές του κόμματος που είναι ο βασικός πυλώνας της ελληνικής αριστεράς.
1. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να συρρικνώνεται. Μπορεί οι σύντροφοι να πανηγυρίζουν για τους 148.000 ψηφοφόρους, αλλά ο αριθμός αυτός είναι η απόδειξη της αδιάκοπης παρακμής. Θυμίζω ότι στις εκλογές του 2022 (ένα μόλις χρόνο πριν την εκλογική πανωλεθρία) στις οποίες ο Αλέκσης ήταν ο μοναδικός υποψήφιος (άρα δεν είχαν κανένα εδιαφέρον) ψήφισαν 152.000 συμπολίτες και ότι στον πρώτο γύρο των εσωκομματικών του ΠΑΣΟΚ (το οποίο στις τελευταίες εκλογές πήρε ενα πολύ χαμηλό διψήφιο) ψήφισαν 270.000.
2.Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάθει ό,τι χειρότερο μπορεί αν συμβεί σε ένα κόμμα που θέλει να είναι κόμμα εξουσίας. Τον έχουν πάρει στο ψιλό. Τόσο πολύ ώστε στις εσωκομματικές του εκλογές να υπάρχουν ψηφοφόροι που ψήφισαν Κασσελάκη με αποκλειστικό κριτήριο την ψυχαγωγική του αξία (και τους οποίους ξαναευχαριστώ). Θα μου πείτε ότι η ψυχαγωγική είναι η μόνη αξία που έχει φανερώσει ο γοητευτικός Στέφανος αλλά και πάλι το να ψηφίζουν στις εσωκομματικές σου εκλογές μέχρι και υποστηρικτές άλλων κομμάτων επειδή ελπίζουν ότι ο Κασσελάκης θα κάνει το κόμμα ροντέο δεν το λες και καλό (για το κόμμα, όχι για μας τους υπόλοιπους).
3.Πολλοί συμπολίτες οι οποίοι παριστάνουν ότι τάχα τους απωθεί το ήθος του Παύλου του Πολάκη στην πραγματικότητα απωθούνται από την εμφάνισή του. Μόλις εμφανίστηκε ένας φωτογενής και κομψός νεαρός ο οποίος όχι μόνο δηλώνει πόσο ταιριάζει με τον Πολάκη, όχι μόνο αποκάλυπτε ότι αυτός τον έφερε στον ΣΥΡΙΖΑ (ασχέτως αν, όπως με όλα όσα έχει ισχυριστεί για το παρελθόν του ο Κασσελάκης, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι γι’ αυτό) αλλά έχει και την ίδια έφεση στην τοξικότητα και την εμφυλιοπολεμικοτραμπική ρητορική με τον Πολάκη, έσπευσαν να τον ψηφίσουν και να τον χειροκροτήσουν.
4.Πάρα πολλοί άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα δεν δίνουν δεκάρα για ιδεολογίες, αρχές και άλλες ωραίες λέξεις τις οποίες σπάταλα χρησιμοποιούν σε κάθε ευκαιρία. Δεν νοιάζονται ούτε καν για την πολιτική. Ο μοναδικός τους σκοπός είναι να ξαναγευτούν τη γλύκα της εξουσίας και αν ένας περαστικός με πολιτική σκέψη βάθους παιδικής φουσκωτής πισίνας μπορεί να τους κάνει να ελπίσουν σ’ αυτο, θα τον ακολουθήσουν.
5.Η εκλογή αρχηγού «από τη βάση» που γίνεται με μέλη που γράφονται 5 λεπτά πριν ψηφίσουν δεν έχει καμία σχέση με τη δημοκρατία. Το μόνο που εξυπηρετεί είναι η ανεύρεση του προσώπου που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες για το καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια έρευνα αγοράς.
6.Ο Αλέκσης έχει τόσο μεγάλη επιρροή σε όσους συμπολίτες έχουν απεμείνει στον ΣΥΡΙΖΑ που ακόμα και η υποψία ότι ο Κασσελάκης είναι η μαριονέτα του αρκεί για να κάνει πολλούς συντρόφους να τον ψηφίσουν. Το ίδιο θα έκαναν αν αντί για τον Κασσελάκη νόμιζαν ότι η επιλογή του Αλέκση είναι ενα κομοδίνο. Και είναι λογικό. Ο Αλέκσης (μαζί φυσικά με τη συγκυρία) είναι που τους χάρισε εξουσία. Μπορεί οι περιορισμένες ικανότητες του να τους έκανε να τη χάσουν από την πρώτη τετραετία και μετά να τους οδήγησε σε συντριβή αλλά και πάλι, χωρίς τον Αλέκσης θα ήταν ένα κόμμα του χαμηλού μονοψήφιου.
7.Ανεξαρτήτως του ποιος θα είναι ο τελικός νικητής και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ η χώρα θα εξακολουθήσει να μην έχει στοιχειωδώς σοβαρή θεσμική αντιπολίτευση. Πράγμα που είναι καλό αν έχουμε μια κυβέρνηση που θέλει να αλλάξει πράγματα χωρίς πολλές-πολλές συγκρούσεις αλλά κακό αν έχουμε μια κυβέρνηση που το μόνο που θέλει είναι να επανεκλεγεί σε τέσσερα χρόνια.
8.Τίποτα δεν γοητεύει έναν αριστερό όσο τα προϊόντα του καπιταλισμού. Και μπράβο του.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
