Πανελλαδικές: Ώρα για κούφια λόγια

Ημέρες πανελλαδικών εξετάσεων. Είναι ίσως η περίοδος με τη μεγαλύτερη πυκνότητα δημόσια εκφρασμένων κοινοτοπιών όλου του χρόνου. Εκατοντάδες μηνύματα κονσέρβας από τους αιρετούς για καλή επιτυχία, για την αξία της προσπάθειας, αλλά και την αξία της αποτυχίας, για την αξία της εμπειρίας του Πανεπιστημίου, αλλά και την αξία του δρόμου εκτός Πανεπιστημίου. Τα πάντα όλα. Συμβουλές ψυχολογικής υποστήριξης σε μαθητές και γονείς, πάντα σε συνδυασμό με ευφυολογήματα και «σοφά λόγια».

Είναι επίσης μία από εκείνες τις στιγμές που οι δήμαρχοι της επικράτειας αντιμετωπίζουν ως χρυσή ευκαιρία να εκδώσουν τις προκάτ ανακοινώσεις τους για τις έγκαιρες ετοιμασίες των σχολείων τους, τις βαμμένες αίθουσες εξετάσεων, την τοποθέτηση ψυκτών, την αλλαγή υαλοπινάκων, τα σιδερένια πλέγματα σε παράθυρα, τα καινούργια κάγκελα ή ακόμα και την αλλαγή τηλεφωνικού κέντρου. Στην πλέον «προχωρημένη» εκδοχή τους, οι δήμαρχοι βρίσκουν τις ημέρες αυτές την ευκαιρία να υπενθυμίσουν με περισσή υπερηφάνεια τη λειτουργία από ορισμένους δήμους υπηρεσιών ψυχολογικής στήριξης. Πάντα σε ώρες γραφείου βέβαια, γιατί άλλωστε μόνο μέχρι τις πέντε το απόγευμα έχει κάποιος μαθητής ή γονιός ανάγκη την συμβουλή ενός ειδικού.

Μα αλήθεια, αυτή είναι η συνεισφορά των πολιτικών ηγεσιών μας στη νέα γενιά και στην εκπαίδευσή της; Τσιτάτα για την αξία της ζωής, η πληρωμή του πετρελαίου ή του φυσικού αερίου και μερικά μαστορέματα επικοινωνιακού χαρακτήρα; Άντε και τα καθαριστικά, όταν δηλαδή δεν ζητείται από τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων να τα καλύψουν; Έχει ποτέ κάποιος σκεφτεί πώς θα μπορούσαμε να υιοθετήσουμε μοντέλα από την Ευρώπη για να στηρίξουμε ουσιαστικά την επόμενη γενιά πολιτών; Και αν η συνολική μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος απαιτεί χρόνο, μήπως θα μπορούσαμε να κάνουμε τα ελάχιστα για αυτό το άθλιο σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων; Αυτό που κρατά τους μαθητές μακριά από τις σχολικές αυλές και τις σχολικές αίθουσες από το Πάσχα και μετά, αυτό που κλείνει τα αυτιά και τα μάτια των μαθητών σε κάθε σκέψη ή πληροφορία που δεν έχει σχέση με τα εξεταζόμενα μαθήματα για έναν χρόνο, αυτό που κοστίζει χιλιάδες ευρώ και χιλιάδες ώρες γαλήνης σε κάθε οικογένεια που βλέπει τη χρονιά της Γ’ Λυκείου ως δαίμονα.

Πρόσφατη έρευνα κοινής γνώμης από την εταιρεία qed αποκάλυψε ότι δύο στους τρεις πολίτες αξιολογούν το σύστημα εισαγωγής στα ελληνικά πανεπιστήμια ως αποτυχημένο, με τα ποσοστά να είναι ακόμα υψηλότερα μεταξύ των πολιτών με χαμηλότερο εισόδημα που προφανώς δυσκολεύονται περισσότερο να αντεπεξέλθουν στις πρακτικές δυσκολίες της «χρονιάς των πανελλαδικών» και που προφανώς έχουν λιγότερες εναλλακτικές για τα δικά τους παιδιά. Λέτε στα αλήθεια να θεραπευτεί αυτή η πληγή με τα μηνύματα των ημερών από τους κάθε λογής αιρετών; Σκέφτομαι πολλές φορές ότι οι πολιτικές ελίτ της χώρας μας δεν ζούνε απλώς σε ένα παράλληλο σύμπαν, αυτό θα ήταν ίσως αντιμετωπίσιμο. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν έχουν ούτε καν τη δυνατότητα να σκεφτούν ότι υπάρχει ένα άλλο σύμπαν. Οι υποψήφιοι των πανελλαδικών είναι μόνοι με τα θηρία. Τουλάχιστον ας τους το πούμε.