Πολιτικη & Οικονομια

Παύλος Μαρινάκης: 10 διαδεδομένοι μύθοι (που δεν ισχύουν)

«Θέλουμε να μας κρίνουν οι πολίτες, βλέποντας πως όσα είπαμε στο προεκλογικό μας πρόγραμμα τα κάναμε πραγματικότητα»

32014-72458.jpg
A.V. Guest
ΤΕΥΧΟΣ 824
7’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
O Παύλος Μαρινάκης, Γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας

O Παύλος Μαρινάκης, Γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, γράφει για τους μύθους για το κόμμα, την πολιτική, τους πολιτικούς και την Ελλάδα.

1. Η Νέα Δημοκρατία είναι κατά της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και υγείας
Πρόκειται για απολύτως προπαγανδιστικές αλλά αστήρικτες –από κάθε άποψη– θέσεις που επαναλαμβάνει η αντιπολίτευση, από την πρώτη κιόλας ημέρα της πανδημίας στην περίπτωση της υγείας και από την πρώτη ημέρα μετά τις εκλογές στην περίπτωση της παιδείας.
Όχι μόνο καταφέραμε να θωρακίσουμε ένα πληγωμένο ΕΣΥ, το οποίο οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν αφήσει στο έλεος, αλλά επιπρόσθετα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προχώρησε σε προσλήψεις 11.000 επιπλέον υγειονομικών από την έναρξη της πανδημίας, αύξησε σε ποσοστό 93% τις κλίνες στις ΜΕΘ, στήριξε με κάθε τρόπο, τόσο τους γιατρούς, όσο και τους νοσηλευτές.
Την ίδια ώρα, αυξήσαμε τις κρατικές δαπάνες για την Υγεία, τα εμβόλια κατά της Covid-19 ήρθαν εγκαίρως, ήταν επαρκή και έσωσαν ζωές. Και όλα αυτά με την πανδημία να καλπάζει. Η πίεση που δέχθηκε το ΕΣΥ ήταν ασφυκτική. Μάλιστα, η κυβέρνηση πέτυχε τη συνδρομή του ιδιωτικού τομέα, ώστε να ανταπεξέλθει σε αυτή την πρωτοφανή πανδημία. Δεν μπορώ να επιλέξω τη λέξη «επιτυχία», όταν μιλάμε για ανθρώπινες απώλειες και για μία παγκόσμια τραγωδία, όμως, η Ελλάδα κατάφερε και στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.
Όσον αφορά την παιδεία, καθημερινά η κυβέρνηση δίνει μάχες για τη δημόσια δωρεάν παιδεία. Η χαώδης διαφορά μας με την αντιπολίτευση είναι ότι εκείνη δεν έχει ρεαλιστικούς στόχους για τη συνολική αναβάθμιση του χώρου.
Προχωρήσαμε με άλματα, σε έναν χώρο που για πολλούς αποτελούσε «κόκκινο πανί». Εφαρμόσαμε ένα ανανεωμένο πρόγραμμα σπουδών, με νέα γνωστικά αντικείμενα, ώστε τα παιδιά να έχουν τα απαραίτητα εφόδια για το μέλλον. Δημιουργήσαμε ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών, με στόχο την προσέλκυση φοιτητών από το εξωτερικό. Δώσαμε τεράστια βαρύτητα σε ένα θέμα που ταλανίζει όλα τα παιδιά, ήδη από τις τάξεις του Γυμνασίου, αυτό των πανελληνίων εξετάσεων. Στόχος μας είναι τα παιδιά να ακολουθήσουν το αντικείμενο που αγαπούν και όχι να συμπληρώνουν στην τύχη ένα μηχανογραφικό. Γι’ αυτό άλλωστε δίνουμε και ιδιαίτερη προσοχή στο θέμα της επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Όλα τα παραπάνω προκάλεσαν τη σφοδρή αντίδραση της εγχώριας υπερ-συντηρητικής Αριστεράς. Περισσότερο όμως απ’ όλα θεωρώ ότι ενοχλήθηκαν από την κατάργηση του ασύλου. Μια έννοια προστασίας της ελευθερίας της ακαδημαϊκής έκφρασης και έρευνας, την οποία αλλοτρίωσε η αριστερά, συμβάλλοντας στο να μετατραπούν τα πανεπιστήμια σε κέντρα ανομίας και ουσιαστικά ανελεύθερης έκφρασης, αν η άποψή σου ήταν διαφορετική.
Κάναμε πράξη ένα απόλυτα λογικό και πάγιο αίτημα τόσο των φοιτητών όσο και της κοινωνίας, που έχει γίνει, ουκ ολίγες φορές, μάρτυρας περιστατικών βίας, ανομίας και βανδαλισμών μέσα στα πανεπιστήμια. Η εκπαίδευση και η εξέλιξη των φοιτητών θα κάνουν τα δημόσια πανεπιστήμια εφάμιλλα με τα πρότυπα ιδρύματα σε όλη την Ευρώπη. Οι φοιτητές και οι ακαδημαϊκοί μας έχουν ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο, και οφείλουμε να τους προσφέρουμε τις καλύτερες υποδομές και την καλύτερη στήριξη, ώστε να φθάσουν ακόμα πιο ψηλά.

2. Η Ελλάδα του Μητσοτάκη είναι αστυνομοκρατούμενη
Ένας πολίτης, για να νιώθει ελεύθερος, πρέπει ταυτόχρονα να νιώθει και ασφαλής. Η Ελληνική Αστυνομία έχει βρεθεί κατά καιρούς στο στόχαστρο, με ορισμένους να παρουσιάζουν μεμονωμένα περιστατικά, για να περάσουν το δικό τους αφήγημα. Ορισμένοι επιμένουν και «βαφτίζουν» αστυνομοκρατία ακόμα και την αύξηση των περιπολιών στις γειτονιές, μία κίνηση που έκανε τους πολίτες να νιώθουν ασφαλείς, εξασφάλισε τη διατήρηση της ομαλότητας στις πορείες και τη διατήρηση της τάξης και της νομιμότητας.
Ας μην ξεχνάμε λοιπόν πως οι άνθρωποι της ΕΛ.ΑΣ. εργάζονται σκληρά, υπό δύσκολες συνθήκες, με μοναδικό στόχο να βοηθούν τους πολίτες και να διασφαλίζουν την τήρηση της νομιμότητας. Και σε αυτή την κατεύθυνση δε πρόκειται να κάνουμε ούτε βήμα πίσω.

3. Η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα των πλουσίων και των ελίτ
Παράδοξο φυσικά να υποστηρίζει η μειοψηφούσα Αριστερά κάτι τέτοιο, ιδιαίτερα για μια κυβέρνηση που έλαβε 39,85%στις τελευταίες εκλογές. Μία απλή μελέτη των στοιχείων θα πείσει και τον πιο «δύσπιστο» ότι η Νέα Δημοκρατία εκπροσωπεί όλες τις κοινωνικές ομάδες και αυτό που έχει ως στόχο είναι η ανάπτυξη για όλους τους πολίτες. Ενδεικτικά θα αναφέρω ότι μέσα σε 2,5 χρόνια, μειώσαμε τον ΕΝΦΙΑ συνολικά κατά 34% σε σχέση με το 2018, ενώ έχουμε προχωρήσει σε μόνιμες ρυθμίσεις, όπως δεκάδες μικρότεροι φορολογικοί συντελεστές, η αναστολή της Εισφοράς Αλληλεγγύης στον ιδιωτικό τομέα και ο μηδενισμός του φόρου στις γονικές παροχές.
Το κόμμα της ΝΔ, από τη γέννησή του, έως και σήμερα, απευθύνεται στους πολλούς. Εκπροσωπεί και συμπεριλαμβάνει σε αυτό ανθρώπους από κάθε κοινωνική και επαγγελματική ομάδα, αγρότες, ελεύθερους επαγγελματίες, επιστήμονες, καθηγητές, εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, επιχειρήσεις. Ο διαχωρισμός των κοινωνικών τάξεων είναι αφήγημα περασμένης γενιάς, που πρέπει πάση θυσία να αφήσουμε πίσω μας.

4. Οι αριστεροί είναι οι μόνοι προοδευτικοί και κοινωνικά ευαίσθητοι
Πρόκειται για ένα κλισέ που τα τελευταία χρόνια καταρρίπτεται περισσότερο από το καθένα. Θα έλεγα ότι «κουρελιάστηκε» από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Την πρόοδο και την κοινωνική μας ευαισθησία δεν τη δείχνουμε με συνθήματα που ασπαζόμαστε μόνο στη θεωρία, συναυλίες με ενοχικά σύνδρομα και λόγια εντυπωσιασμού, βγαλμένα από μανιφέστα του προ-προηγούμενου αιώνα. Αληθινή πρόοδος είναι τα μέτρα κοινωνικής πολιτικής που λαμβάνουμε, ένας ποινικός κώδικας που προστατεύει τα θύματα, τιμωρεί τους θύτες και δεν αποφυλακίζει α λα καρτ βιαστές, ένα δίκτυο στήριξης των θυμάτων κακοποίησης και βίας. Αληθινή πρόοδος είναι η ενίσχυση των πιο αδύναμων συμπολιτών μας, με μέτρα που δίνουν ευκαιρίες και όχι ελεημοσύνη, η επένδυση στην ψηφιακή επανάσταση στην πράξη, διευκολύνοντας την καθημερινότητα όλων των πολιτών. Κοινωνική ευαισθησία επιδεικνύεις όταν παίρνεις ξεκάθαρη θέση σε έναν πόλεμο κατονομάζοντας τον εισβολέα και ενισχύοντας τους αμάχους, και όχι μια μανιέρα που φωνάζει βαρύγδουπα «όχι στον πόλεμο».
Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι να μην αντιμετωπίζουμε την πρόοδο ως εργαλείο εξυπηρέτησης των κομματικών μας επιδιώξεων. Σκεφθείτε πόσες φορές ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξέφρασε διαφορετική άποψη για παρόμοια περιστατικά, ανάλογα με το τι κομματικής απόχρωσης ήταν ο πρωταγωνιστής. Σκεφθείτε ακόμη πόσες φορές δεν ψήφισε νομοσχέδια, εμμένοντας σε ξεπερασμένες –ακόμη και στην πράξη– πρακτικές, επειδή δεν βόλευαν κατεστημένα μικρο-συμφέροντά του.

5. Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα γερασμένο κόμμα
Αν και «πάτησα» τα 34, σας πληροφορώ ότι αισθάνομαι ακόμη νεότατος και είμαι Γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας. Και δεν είμαι ο μόνος.
Εκατοντάδες νέοι άνθρωποι εκπροσωπούν το κόμμα στη Βουλή, σε φορείς, στην τοπική αυτοδιοίκηση. Το κόμμα μας έχει άλλωστε τη μεγαλύτερη πολιτική νεολαία, η οποία απαριθμεί περισσότερα από 70.000 μέλη. Μία νεολαία ενεργή, με προτάσεις και φρέσκιες ιδέες. Η ΟΝΝΕΔ, που συμμετέχει ενεργά στον δημόσιο διάλογο κάνοντας προτάσεις στην κυβέρνηση, καμπάνιες για σημαντικά ζητήματα, όπως η παιδεία, ο εμβολιασμός, αλλά και για επαγγελματικές ομάδες, όπως νέοι αγρότες, γιατροί, αθλητές είναι η τρανταχτή απόδειξη.
Δεν πιστεύω όμως ότι η ηλικία είναι πανάκεια. Εκείνος που έκανε σημαία το νεαρό της ηλικίας του ήταν ο πιο αποτυχημένος και «γερασμένος» σε ιδέες πρωθυπουργός που πέρασε από τη χώρα. Χρειαζόμαστε ακόμα περισσότερους νέους ανθρώπους, νέους στην ηλικία, νέους στις ιδέες, νέους στη νοοτροπία.

6. Όλοι οι πολιτικοί είναι ανεπάγγελτοι
Ένα στερεότυπο που επανέρχεται με στόχο τη συνολική απαξίωση της πολιτικής και δυστυχώς εντάσσεται σε ένα παγκόσμιο αφήγημα που μεταχειρίζονται κατά κόρον οι λαϊκιστές.
Η αλήθεια είναι πως η πολιτική είναι και θέλει δουλειά. Και όπως σε όλες τις δουλειές, αν θες να είσαι καλός πρέπει να αφιερώσεις χρόνο, να προσπαθείς, να είσαι αφοσιωμένος, να μελετάς. Η μόνη διαφορά είναι πως στην πολιτική δουλεύεις με στόχο να «κερδίσουν» άλλοι, δηλαδή οι πολίτες.
Προσωπικά, από το 2010, ασκώ μάχιμη δικηγορία, με ειδίκευση στο Ποινικό Δίκαιο και διατηρώ το δικό μου δικηγορικό γραφείο. Και δεν αποτελώ την εξαίρεση αλλά τον κανόνα της γενιάς μου. Οι άνθρωποι της δικής μου γενιάς δεν παρατούν τη δουλειά τους για την πολιτική.
Ειδικά τα τελευταία χρόνια, άνθρωποι επιτυχημένοι στον τομέα τους, νέοι επαγγελματίες ασχολούνται παράλληλα με την πολιτική και να προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν την εμπειρία τους για να βοηθήσουν τους συμπολίτες μας.

7. Ο Μητσοτάκης απαξιώνει το κόμμα και τη νεολαία του
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ως άνθρωπος και ως πρωθυπουργός προτάσσει την ανάγκη να βρούμε αυτά που μας ενώνουν, όχι αυτά που μας χωρίζουν. Είναι ένας πολιτικός που άνοιξε ακόμα περισσότερο το κόμμα και απευθύνθηκε σε όλους τους πολίτες, από την πρώτη στιγμή που εκλέχθηκε πρόεδρος της ΝΔ. Ταυτόχρονα, δεν παραγκώνισε το «παραδοσιακό» ακροατήριο της ΝΔ, αλλά, «πάντρεψε» την εμπειρία με τη φρεσκάδα των νέων ανθρώπων.
Είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που δημιούργησε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τους νέους. Ο μόνος πρωθυπουργός που έδωσε χώρο και ευκαιρίες στη νεολαία, τη στηρίζει και την εμπιστεύεται. Ως πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, αυτό το ξέρω καλύτερα από τον καθένα. Δεν είναι αυτονόητο για έναν πρόεδρο κόμματος να επιλέγει για τη θέση του Γραμματέα του κόμματός του έναν άνθρωπο 33 χρονών ο οποίος είναι μάλιστα πρόεδρος της νεολαίας του. Με αυτή του την κίνηση απέδειξε την εμπιστοσύνη του στη νέα γενιά.

8. Οι πολιτικοί προέρχονται από «τζάκια» 
Υπάρχουν άνθρωποι που προέρχονται από τις λεγόμενες «πολιτικές οικογένειες». Εγώ είμαι Γραμματέας του κόμματος, δεν είμαι από «τζάκι». Η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών μας δεν κατάγονται από πολιτικές οικογένειες. Άρα για ποια τζάκια μιλάμε; Παρεμπιπτόντως οφείλω να ομολογήσω ότι υπάρχουν άνθρωποι που κατάγονται από πολιτικές οικογένειες, όπως, όμως, συμβαίνει σε πάρα πολλές άλλες περιπτώσεις, που τα παιδιά ακολουθούν την καριέρα των γονιών. Αυτό δεν μπορεί από μόνο του να αποτελεί κατηγορία. Και αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορεί να θεωρείται ότι τους χαρίστηκε κάτι λόγω της οικογένειάς τους. Ο καθένας γράφει τη δική του πορεία. Δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς αυτούς τους ανθρώπους από το να μετέχουν στα κοινά, ιδίως, καθώς έχουν μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον όπου η προσφορά στην κοινότητα είχε βαρύνουσα σημασία. Οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να έχουν ακριβώς τις ίδιες ευκαιρίες να αγωνιστούν για τις ιδέες τις αρχές και τις αξίες τους.

9. Η Ελλάδα είναι η «Ψωροκώσταινα» της Ευρώπης
Βρεθήκαμε –είναι η αλήθεια– στο στόχαστρο με τις ανερμάτιστες πολιτικές του ’15, με ένα «δημοψήφισμα-κωμωδία», με τη διαρκή άρνηση να πράξουμε τα αυτονόητα ακόμη και αν προηγουμένως τα είχαμε συμφωνήσει. 
Μετά τις εκλογές, σε μόλις δυόμισι χρόνια η Ελλάδα κατάφερε να ανατρέψει το προφίλ μιας μη αναξιόπιστης χώρας, μιας χώρας που βρισκόταν στο περιθώριο. Από παρίας της Ευρώπης έγινε υπολογίσιμη δύναμη, ένας ισχυρός εταίρος στην Ευρώπη, ισχυρός συνομιλητής, με θέσεις, επιχειρήματα και λόγο, ένας ισχυρός σύμμαχος στη Μεσόγειο. Η χώρα μας έγινε πρωταγωνίστρια των εξελίξεων, με την οριοθέτηση της ΑΟΖ, με την Ιταλία και την Αίγυπτο, ανέπτυξε και εξέλιξε τις διεθνείς συμμαχίες της. Συνήψε αμυντικές συμφωνίες με ΗΠΑ και Γαλλία. Σταμάτησε να είναι απλά παρατηρητής, αλλά ενεργό και ισάξιο μέλος της Ε.Ε., με τρανταχτό παράδειγμα την υιοθέτηση της πρότασης του πρωθυπουργού για το πράσινο πιστοποιητικό. Η Ελλάδα έχει ήδη αλλάξει τα τελευταία δυόμιση χρόνια και, μέρα με τη μέρα, αλλάζει ακόμα προς το καλύτερο και γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε αδιάκοπα όλοι μαζί.
Απόδειξη, βεβαίως, όλων αυτών είναι η διαρκής αναβάθμιση του αξιόχρεου των ελληνικών ομολόγων. Οι αγορές και οι ελεγκτικοί οίκοι δίνουν διαρκή ψήφο εμπιστοσύνης ακριβώς διότι αισθάνονται ότι η χώρα δεν είναι «Ψωροκώσταινα» αλλά βαδίζει στο δρόμο της σοβαρότητας και της ανάπτυξης. Οι προτάσεις του Πρωθυπουργού υιοθετούνται από τους εταίρους μας στην Ευρώπη και γίνονται προμετωπίδα της κοινής ευρωπαϊκής στρατηγικής.

10. Όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι
Γενικά απεχθάνομαι τα στερεότυπα. Πως είναι ίδιος δηλαδή ο Ερντογάν με τον Μακρόν; Ο Πούτιν με τον Ζελένσκι; Ίσως αυτός ο μηδενισμός να βολεύει εκείνους οι οποίοι θέλουν να αποφύγουν τη σύγκριση. Είμαστε πολιτικοί και θέλουμε οι πολίτες να συγκρίνουν τις ιδέες, τις αρχές και τη στάση μας. Δεν είμαστε ίδιοι, ούτε με τους υποστηρικτές των τρομοκρατών, ούτε με εκείνους που αρνούνται την κυριαρχία της πατρίδας. Δεν είμαστε ίδιοι ούτε με εκείνους που βλέπουν την εξουσία ως λάφυρο, αλλά ούτε και με εκείνους που δεν αναλαμβάνουν το βάρος της θέσης τους. Είμαστε ένα κόμμα αρχών. Αρχές τις οποίες σέβονται τα μέλη μας, ειδάλλως αποχωρούν.
Αυτό όμως που βασικά διαφοροποιεί τη Νέα Δημοκρατία από τα άλλα κόμματα είναι ότι λέει την αλήθεια. Γι’ αυτό θέλουμε να μας κρίνουν οι πολίτες, βλέποντας πως όσα είπαμε στο προεκλογικό μας πρόγραμμα τα κάναμε πραγματικότητα.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ