Τα σκοτάδια της πολιτικής

Και να που η «σκοτεινή πλευρά» της πολιτικής προσκαλείται στο φως. Η Βουλή ψήφισε, μετά από σχετική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ την οποία στήριξαν και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής η οποία θα διερευνήσει ενδεχόμενη χειραγώγηση των δημοσκοπήσεων και των μέσων ενημέρωσης. Ο τρόπος με τον οποίο ασκείται βέβαια η ελεγκτική λειτουργία του ελληνικού κοινοβουλίου είναι το πλέον ισχυρό τεκμήριο του υποβαθμισμένου ρόλου του. Το κοινοβούλιο στην Ελλάδα υπακούει τυφλά τις επιθυμίες της εκάστοτε κυβέρνησης και συνεπώς οι εξεταστικές επιτροπές που καλούνται τυπικά να διερευνήσουν πράξεις και παραλείψεις της όποιας κυβέρνησης δεν καταφέρνουν ποτέ να φέρουν την εκτελεστική εξουσία μπροστά στις ευθύνες της. Με άλλα λόγια, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η «σκοτεινή πλευρά» της πολιτικής θα μείνει σκοτεινή, όσες εξεταστικές επιτροπές επί του θέματος και αν συσταθούν.

Παρ’ όλα αυτά, και μόνο η στιγμιαία είσοδος του θέματος στη δημόσια σφαίρα δίνει την ευκαιρία, σε όσους τουλάχιστον στέκονται από τη «φωτεινή πλευρά» της πολιτικής, να ρίξουν τους φακούς με όση δύναμη έχουν απέναντι. Στο σκοτάδι. Στους ιδιοκτήτες μίντια που συμβασιοποιούνται με το δημόσιο, στους δημοσιογράφους που εμφανίζουν δελτία τύπου ως πηγαίο ρεπορτάζ, λίγο πριν μεταπηδήσουν στα υπουργικά γραφεία, και στους δημοσκόπους που ανταγωνίζονται για την εύνοια των καναλιών έτοιμοι να στρογγυλέψουν οτιδήποτε δεν ταιριάζει στον σχεδιασμό των κεφαλών της ενημέρωσης. Σε αυτό το κουβάρι των αλληλεξαρτήσεων των αναγκαίων για τις σύγχρονες δημοκρατίες διαμεσολαβητών μεταξύ πολιτικής εξουσίας και πολιτών.

Τούτη η φυσική στη χώρα μας μίξη των ενδιάμεσων της πολιτικής –ιδιοκτητών μίντια, δημοσιογράφων, δημοσκόπων, ειδικών επικοινωνίας– με την ίδια την πολιτική εξουσία είναι ένα άρρωστο χαρακτηριστικό της δημοκρατίας μας. Η μίξη αυτή αρχικά πλάθει έναν ψεύτικο κόσμο της πολιτικής για τον μέσο πολίτη και στη συνέχεια, όταν φανούν οι πρώτες ενδείξεις της σαθρής υπόστασής του, σπρώχνει τον μέσο πολίτη έξω από τα δημόσια πράγματα. Η μίξη αυτή μπορεί να μην αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα, όμως είναι βέβαιο ότι στη χώρα μας η υποτακτικότητα των ενδιαμέσων απέναντι στην εξουσία έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Το εντυπωσιακότερο είναι ότι η πολιτική εξουσία στην Ελλάδα –όχι βέβαια μόνο η σημερινή κυβέρνηση– εκλαμβάνει ως δεδομένη την υποτακτικότητα αυτή με αποτέλεσμα να σηκώνει το δάχτυλο στον οποιονδήποτε τολμήσει να αμφισβητήσει την παντοκρατορία της, μια στάση που προσφάτως αποτυπώθηκε με τρόπο πραγματικά θεατρικό στον διάλογο μεταξύ του Πρωθυπουργού και της Ολλανδής δημοσιογράφου.

Λοιπόν όχι, τα «σκοτάδια της πολιτικής» πρέπει να φωτιστούν. Και τους φακούς δεν θα τους ρίξουν στο σκοτάδι παρά μόνο όσοι από εμάς στεκόμαστε απέναντι.