Με τις εκκλησίες τι θα γίνει;

Τα νέα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας είναι επαρκή ή ανεπαρκή για πολλούς συμπολίτες ανάλογα με την πολιτική ομάδα της προτίμησης τους ή ανάλογα με την εξειδίκευση στην λοιμωξιολογία (στην οποία όλοι είμαστε πια ειδικοί, αλλά όχι όλοι το ίδιο). Στην πραγματικότητα το τι είναι τα μέτρα θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των πνευματικώς πεντάχρονων και κοινωνικώς επικίνδυνων στον ενήλικο πληθυσμό. Όσο πιο μεγάλη η συμμόρφωση και η πειθαρχία, τόσο πιο αποτελεσματικά τα μέτρα. Όσο μεγαλύτερη η απειθαρχία και το «έλα μωρέ τώρα εγώ θέλω να βγω να διασκεδάσω με τους φίλους μου/να διαδηλώσω με τους συντρόφους μου/ να παντρευτώ με όλο μου το σόι παρόντες και χέστηκα για όλα τ’ αλλά» τόσο πιο αναποτελεσματικά και τόσο μεγαλύτερη η ανάγκη για λήψη ακόμα αυστηρότερων.

Είναι τόσο απλό που ακόμα κι ενας ενήλικας με μυαλό 5χρονου μπορεί να το καταλάβει. Ενδεχομένως να τον αφήσει αδιάφορο, αλλά να το καταλάβει μπορεί.

Μόνο που τα επαρκή ή ανεπαρκή μέτρα είναι και κάπως αντιφατικά. Στις «κόκκινες» περιοχές κλείνουν όλοι οι χώροι συνάθροισης (πλην όσων είναι απολύτως απαραίτητοι για τη λειτουργία της κοινωνίας) αλλά μένουν ανοικτές οι εκκλησίες με περιορισμό 9 ατόμων ανα λειτουργία/μυστήριο/ τελετή. 

Γιατί;

Τι είναι αυτό που κάνει απαραίτητη τη λειτουργία χώρων συνάθροισης στους οποίους α) πάνε κυρίως συμπολίτες που ανήκουν στις ομάδες υψήλου κίνδύνου β) επικεφαλής είναι άνθρωποι οι οποίοι με το παράδειγμα τους και συχνά και με τα λόγια τους καλούν τους πιστούς να μην τηρούν τα μέτρα;

Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς πως η αναστολή της δυνατότητας να έχουν κοινό οι τελετές δεν θα δημιουργούσε κανένα οικονομικό πρόβλημα στους ιερείς (αφού πληρώνονται από το γαλαντόμο δημόσιο) η απόφαση να εξακολουθήσουν οι εκκλησίες να είναι ανοικτές, έστω και για περιορισμένο κοινό, μοιάζει ακατανόητη.

Μόνο που φοβάμαι πως εμείς που τη βρίσκουμε ακατανόητη είμαστε μια μικρή μειοψηφία απίστων που όντως δεν μπορούμε να νιώσουμε την σύνδεση που έχει με την εκκλησία ο πιστός. Εγώ, ας πούμε ομολογώ ότι δεν μπορώ. Μπορώ ίσως να καταλάβω ότι είναι μεγάλη, αλλά να τη νιώσω αποκλείεται. Ένας συμπολίτης που απαιτεί, εν μέσω πανδημίας, να μπορεί να διαδηλώνει και που θα εξοργιστεί αν δεν γίνει φέτος η πορεία του Πολυτεχνείου (δηλαδή αν δεν μπορεί να συμμετάσχει στο δικό του θρησκευτικό τελετουργικό) σίγουρα μπορεί να τη νιώσει, αλλά εγώ όχι.

Καταλαβαίνω όμως ότι είναι πολύ δυνατή όπως κάθε τι που αναφέρεται στο πανανθρώπινο υπαρξιακό αδιέξοδο . Και πιθανόν τόσο δυνατή ώστε ένα (προφανώς επιβεβλημένο από επιδημιολογικής απόψεως) κλείσιμο των ναών να προκαλούσε αντιδράσεις που στην ουσία θα δημιουργούσαν ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα. Φαντάζεστε ας πούμε λίγες χιλιάδες φανατικούς χριστιανούς να διαδηλώνουν σε κάθε πόλη και να ουρλιάζουν για το κράτος που πολεμά τη θρησκεία;

Σκεφτείτε π.χ. τι μπορεί να είχε γίνει αν το κράτος δεν επέτρεπε την (απολύτως αντίστοιχη) συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια που δικάζονταν οι ναζί της Χρυσής Αυγής. Κι εκεί ήταν μια συγκέντρωση που πρακτικά δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα, κι εκεί η συγκέντρωση απλώς απαντούσε σε μια υπαρξιακή ανάγκη των συγκεντρωμένων κι εκεί συμμετείχαν ομάδες που θεωρούν τα μέτρα για την πανδημία κρατική καταστολή κι εκεί θα γινόταν χαμός σε περίπτωση απαγόρευσης.  

Μπορεί όμως ένα κράτος να κάνει παραχωρήσεις φοβούμενο τον χαμό; Μπορεί από την άλλη να μην κάνει παραχωρήσεις όταν ο χαμός μπορεί να δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα;

Ομολογώ ότι δεν έχω ιδέα.   

Προφανώς σε έναν κόσμο που θα κυριαρχούσε η λογική οι εκκλησίες θα ήταν κλειστές σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας και η θεία κοινωνία θα απαγορευόταν δια ροπάλου. Μόνο που στον δικό μας κόσμο η πίστη (δηλαδή η χωρίς έρευνα αποδοχή ακόμα και του μεγαλύτερου παραλογισμού) μοιάζει πιο ισχυρή. Και ίσως αυτή την ισχύ της πίστης και το κακό που μπορεί να κάνει στον αγώνα εναντίον της πανδημίας να φοβάται η κυβέρνηση.

Και όλα αυτά τα λέω γιατί δεν θέλω να πιστέψω ότι ο μόνος λόγος που οι εκκλησίες μένουν ανοιχτές εν μέσω πανδημίας, ο μόνος λόγος που επιτρέπεται σε δημόσιους υπαλλήλους να χρησιμοποιούν ένα κουταλάκι για να δίνουν θεία κοινωνία σε πολλούς ηλικιωμένους συμπολίτες, είναι  επειδή η κυβέρνηση, πιο πολύ κι από την πανδημία, φοβάται την πολιτική δυνάμη της εκκλησίας και τους βουλευτές που είναι (για να το πω ευγενικά) κοντά της. Ή επειδή φοβάται την επιρροή της στο ποίμνιο που εκτός από ποίμνιο είναι και ψηφοφόροι.   

Και μπράβο μου.  

ΥΓ. Η αντίδραση του τύπου «αφού δεν κλείνει τις επικίνδυνες εκκλησίες δεν έχουμε λόγο να τηρούμε τα μέτρα» είναι παιδική. Αν θέλετε μπορείτε να κρατήσετε και την αναπνοή σας για διαμαρτυρία.

ΥΓ2 . Η ερώτηση γιατί να κλείσουν οι εκκλησίες και όχι οι τράπεζες ή τα σούπερ μάρκετ είναι ακόμα πιο παιδική. Οι τράπεζες και τα σούπερ μάρκετ είναι απαραίτητα για τη σωματική επιβίωση μας. Για τη σωτηρία της ψυχής κανείς μπορεί να προσευχηθεί και στο σπίτι του.