Κορωνοϊός: Μωρά ετών 15

Με τη μισή πληρότητα θα πρέπει να κυκλοφορούν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για να προστατευθούν οι επιβάτες και το προσωπικό από τον κορωνοϊό, λένε από το Υπουργείο Υγείας. Όμως από Δευτέρα 16 Μαρτίου αναμένεται να αραιώσουν σημαντικά τα δρομολόγια λεωφορείων και τρόλεϊ, κυρίως εξαιτίας των αδειών που έχουν λάβει οι εργαζόμενοι που είναι γονείς μικρών παιδιών. Τις καθημερινές, σύμφωνα με τον ΟΑΣΑ, θα εκτελούνται δρομολόγια των οδικών μέσων με συχνότητα Σαββάτου, ενώ τις Κυριακές θα ακολουθηθεί το μειωμένο πρόγραμμα δρομολογίων του Αυγούστου. Με πιο αραιά δρομολόγια ο συνωστισμός στα μέσα μεταφοράς θα είναι μεγαλύτερος.

Οι άδειες των εργαζόμενων γονέων είναι απαραίτητες για να μπορούν οι γονείς να φροντίζουν τα παιδιά τους, που θα μείνουν στο σπίτι λόγω του κλεισίματος των σχολείων. Αυτό είναι απολύτως λογικό, όταν πρόκειται για παιδιά του Δημοτικού. Όμως οι μαθητές του Γυμνασίου είναι έφηβοι και δεν χρειάζονται την παρουσία του γονέα για να μπορέσουν να μείνουν στο σπίτι.

Παλιότερα τα παιδιά ακόμη και των πρώτων τάξεων του Δημοτικού πηγαινοέρχονταν στο σχολείο μόνα τους, όπως και μόνα τους κάθονταν στο σπίτι και έπαιζαν στη γειτονιά χωρίς επιτήρηση. Οι εποχές άλλαξαν και οι γονείς άρχισαν να γίνονται όλο και πιο προστατευτικοί. Δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε το φαινόμενο αυτό. (Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση για το ζήτημα επιχειρεί ο καθηγητής κοινωνιολογίας –γονέας και  ο ίδιος– Φράνκ Φουρέντι στο βιβλίο του «Γονική παράνοια», ο όποιος υποστηρίζει ότι η υπερπροστατευτικότητα των γονέων υπονομεύει την ψυχική υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών.)

Όπως και να έχει το πράγμα για τα μικρά παιδιά, οι μαθητές του γυμνασίου πηγαινοέρχονται μόνοι στο σχολείο και έχουν μια αρκετά αυτόνομη ζωή. Με το να θεωρεί η κυβέρνηση ότι έφηβοι 13 έως 15 ετών δεν μπορούν να μείνουν μόνοι τους στο σπίτι και χρειάζονται απαραιτήτως την παρουσία γονέα, δημιουργεί πολλά προβλήματα, χωρίς να λύνει κανένα. Ανάλογα προβλήματα με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς μπορεί να αντιμετωπίσουν νοσοκομεία και υγειονομικές υπηρεσίες.

Εκτός από αυτά τα προβλήματα σημαντικές είναι οι επιπτώσεις και για πολλές επιχειρήσεις. Λόγω της άδειας που είναι ξαφνικά υποχρεωμένες να δώσουν σε γονείς, αρκετές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να λειτουργήσουν καθώς είναι αδύνατο να προσλάβουν και να εκπαιδεύσουν τους αντικαταστάτες τους και πιθανόν να υποχρεώσουν τους άλλους εργαζόμενους να κάνουν υπερωρίες. Όμως και το οικονομικό κόστος δεν είναι ασήμαντο. Για κάθε τέσσερις ημέρες άδειας ο εργαζόμενος βάζει τη μία από την κανονική του άδεια. Άλλη μία καλύπτει το κράτος και τις υπόλοιπες δύο ο εργοδότης.

Επιχειρήσεις που έχουν οικονομικές δυσκολίες και λόγω του  κορωνοϊού θα πρέπει να σηκώσουν ένα επιπλέον κόστος. Η κυβέρνηση φορτώνει την άσκηση κοινωνικής πολιτικής σε επιχειρήσεις με μεγάλη πτώση του τζίρου, που για να λειτουργήσουν χρειάζονται όλο το προσωπικό τους. Όταν πρόκειται για μια μεγάλη ανάγκη, όπως είναι η φύλαξη των μικρών παιδιών, το κράτος θα έπρεπε να είναι πιο γενναιόδωρο. Όταν όμως πρόκειται για την υποτιθέμενη φύλαξη μαθητών Γυμνασίου η επίκληση της ανάγκης είναι καταχρηστική. Κράτος και εργοδότες θα μπορούσαν να γλιτώσουν αυτή τη δαπάνη και να τη διοχετεύσουν στους γονείς των μικρών παιδιών.

Η κατάσταση που ζούμε είναι πρωτόγνωρη και απρόβλεπτη. Είναι λογικό μέσα στην αναμπουμπούλα να υπάρχουν αστοχίες και να μην προβλέπονται οι συνέπειες κάθε μέτρου, όπως έγινε με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Το ζήτημα είναι οι αστοχίες να εντοπίζονται και να διορθώνονται.