Θα ζητήσει κάποιος ένα συγνώμη;

Ήταν πια φανερό ότι κατόπιν των τελευταίων εξελίξεων ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρισκόταν σε ιδιαίτερα δυσχερή και προφανώς αμήχανη θέση. Η παλαιότερη ρητορική και πολιτική του στο θέμα, σε συνδυασμό με την κρίση στον Έβρο και την σχεδόν πανεθνική στήριξη στις προσπάθειες της κυβέρνησης για την προστασία των συνόρων, θα δημιουργούσαν δυσκολία στον επαναπροσδιορισμό της στάσης του. 

Η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα όμως δεν άφησε περιθώρια: «κάθε Κυβέρνηση από τη στιγμή που είχαμε οργανωμένη προσπάθεια εισροής θα έκανε το ίδιο και θα έκλεινε τα σύνορα». Παρά την ανακοίνωση της νεολαίας τις προηγούμενες μέρες με τα «refugees welcome», παρά  τα δημοσιεύματα του φιλικού Τύπου, παρά τις αναρτήσεις του κομματικού στρατού στα social media, παρά τις δηλώσεις στελεχών περί «σκηνοθεσίας» στον Έβρο, παρά τις επιθέσεις βουλευτών προς τον «Όρμπαν» Μητσοτάκη, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ συντάχθηκε με την άποψη περί οργανωμένου σχεδίου αφενός, αλλά και με το ότι ορθώς έκλεισε τα σύνορα η κυβέρνηση αφετέρου. 

Εκθέτοντας συγχρόνως χωρίς να διστάσει καθόλου, όλους τους προηγούμενους.
Το θέμα όμως δεν είναι η -κατά την προσφιλή συνήθεια του κόμματος- κωλοτούμπα. Αλλά το τι είχε προηγηθεί για να φτάσουμε ως εδώ: η ρητορική των open borders, η πολιτική καλωσορίσματος όλων των μεταναστών και οι κατηγορίες για ακροδεξιούς φασίστες όσων έβαζαν αστερίσκους ή επεσήμαναν τους κινδύνους. Διότι μπορεί χθες ο κ. Τσίπρας ερωτηθείς για τη στάση της νεολαίας του κόμματός του που έκανε πορείες για το γκρέμισμά του φράχτη στον Έβρο να απάντησε «οι νέοι άνθρωποι έχουν το διακίωμα να διεκδικούν και να ονειρεύονται ακόμα και την ουτοπία», αλλά μεσολάβησαν πολλά μέχρι να φτάσει να αποκαλέσει «ουτοπία» το γκρέμισμα του πολύπαθου φράχτη που δημιουργήθηκε το 2012 επί λοιδωρούμενου ΠΑΣΟΚ και επεκτάθηκε επί «ακροδεξιού» Σαμαρά. Αξίζει κανείς να κάνει μία αναδρομή σε δηλώσεις και ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής κατά στο πρόσφατό παρελθόν .

-Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ στη Βουλή, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, έλεγε: «Έχουμε να διαχειριστούμε μια τεράστια προσφυγική κρίση που φέρνει στην επιφάνεια τις πολιτικές διαφορές στην Ευρώπη. Απέναντι στα τείχη εμείς πιστεύουμε πως πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να αποδείξουμε πως η φιλοξενία και η αλληλεγγύη είναι κυρίαρχες αξίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και πρέπει να γίνουν πράξη». 

-Το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιούσε πορείες ζητώντας δημιουργία ασφαλών και νόμιμων διόδων στον Έβρο,

-τον Οκτώβριο του 2015 το Συντονιστικό Ενάντια στον Φράχτη του Έβρου πραγματοποιούσε πορεία με σύνθημα «#openEUborders μεγάλη πορεία για να γκρεμιστεί ο φράχτης και να σταματήσουν οι πνιγμοί στο Αιγαίο», 

-η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ καλούσε στα τέλη Ιανουαρίου του 2016 «σε κινητοποιήσεις για το γκρέμισμα του φράχτη στον Έβρο και ασφαλή διέλευση για τους πρόσφυγες και μετανάστες». 

-Την ίδια στιγμή η πρώην υφυπουργός Μετανάστευσης Τασία Χριστοδουλοπούλου έλεγε «υπάρχει μία διεθνής συνθήκη που δεν αμφισβητεί κανείς και αφορά τους πρόσφυγες. Σύμφωνα με αυτήν πρέπει σε όλα τα σύνορα να υπάρχει ένας ανοικτός δρόμος για να μπαίνουν όλοι οι πρόσφυγες και να ζητάνε άσυλο», 

-ο τότε υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Θεόδωρος Δρίτσας δήλωνε τον Νοέμβριο του 2015 «Η προσφυγιά είναι σαν το νερό, περνάει από παντού και εκείνο που χρειάζεται είναι δεξαμενές αλληλεγγύης και όχι φράχτες»

-Συνολικά δε ο ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε στο πρόγραμμά του «απαγόρευση των επαναπροωθήσεων σε σημεία εισόδου (Έβρος και Βόρειο Αιγαίο), φραγμός στην αυθαίρετη απόρριψη υποβαλλόμενων αιτημάτων ασύλου από τις αστυνομικές αρχές, κατάργηση των πρακτικών αναχαίτισης των εισερχόμενων αλλοδαπών στα θαλάσσια σύνορα (...)  Οι φράχτες, τα εθνικά λιμενικά σώματα, η FRONTEX, ακόμα και η απειλή του θανάτου, δεν αποτελούν εμπόδιο για όσους αναζητούν την ελπίδα».

Όλα αυτά όμως δεν έμειναν στο επίπεδο της ρητορικής. Η πολιτική που ασκήθηκε ήταν στην ίδια κατεύθυνση. Ήταν Φεβρουάριος του 2015 όταν τα ορμητικά νερά των βροχοπτώσεων, δημιούργησαν ένα «υδάτινο τείχος» που παρέσυρε και γκρέμισε μέρος του φράχτη. Τότε ο βουλευτής Καστοριάς του ΣΥΡΙΖΑ, Βαγγέλης Διαμαντόπουλος πανηγύριζε μέσω facebook πως "η φύση είναι σοφή και ενίοτε εκδικείται", ενώ η κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου έλεγε χαμογελώντας on camera πως "χθες η φύση έδωσε κάποια λύση γκρεμίστηκε το τείχος κατά ένα τμήμα του". Επτά μήνες μετά από εκείνη τη δήλωση, στις 5 Σεπτεμβρίου 2015 ο δήμαρχος Ορεστιάδας Β. Μαυρίδης έλεγε στο δελτίο ειδήσεων του Θράκη ΝΕΤ ότι ο ίδιος είχε στείλει πολλές επιστολές στην κ. Χριστοδουλοπούλου για το θέμα της επισκευής του φράχτη, αλλά δυστυχώς δεν πήρε ποτέ απάντηση. 5 χρόνια μετά, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε χθες στο MEGA πως το γκρέμισμα του φράχτη είναι ουτοπία. 
Φυσικά το θέμα χρειάζεται ψυχραιμία. Διότι μέσα στη συνολική και δικαιολογημένη αγανάκτηση απέναντι στους χειρισμους του Ερντογαν, ξεπήδησαν οι συνήθεις ακραίες, αποκρουστικές φωνές που ειρωνεύονταν το νεκρό παιδάκι που ανασύρθηκε τη Δευτέρα από τη θάλασσα στη Λέσβο. Το πιο υποκριτικό είναι ότι κάποιοι εξ αυτών ήταν οι ίδιοι που πόσταραν μέχρι και πριν λίγο καιρό συγκινημένοι τη φωτογραφία του 3χρονου νεκρού Αϊλάν από τη Συρία που ξεβράστηκε το 2015 σε μια από τις πιο τουριστικές παραλίες της Τουρκίας. Η υπεράσπιση των συνόρων δεν ταυτίζεται με την αποκτήνωση. Και ίσως αυτό είναι και το χειρότερο που έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με την ρητορική και την πολιτική που άσκησε επί τόσα χρόνια. Με την πλήρη ασυδοσία σε όλους τους τομείς έσπρωξε ένα τμήμα της κοινωνίας στα άκρα. Και αυτό θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά, ακόμα και όταν αποσοβηθεί η κρίση στον Έβρο.