Αξίζει να κράζουμε τους θεομπαίχτες της πολιτικής;

Δεν το είχαμε παρατηρήσει σε προηγούμενες προεκλογικές εκστρατείες σε αυτή την έκταση. Γινόταν βέβαια κι αυτό είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε από την επαγγελματική μας εμπειρία. Αναφερόμαστε στις επισκέψεις των υποψηφίων στον Αρχιεπίσκοπο εν όψει εκλογών συνοδεία φωτογραφικών συνεργείων και τη δημοσίευση άρθρων σε θρησκόληπτα, εθνικιστικά σάιτ όπου δηλώνεται η προσήλωση στο τρίπτυχο «Πατρίδα - Θρησκεία - Οικογένεια», το οποίο κανένα μεγάλο κόμμα δεν το έχει είτε στην ατζέντα του είτε στη σημειολογία του, ούτε καν στους τόνους της επικοινωνίας του ως υπονοούμενο.

Αν και στο σημείωμα αυτό θέλουμε να σχολιάσουμε κάτι άλλο, σπεύδουμε να σας λύσουμε την απορία: Όχι, αυτά τα καμώματα σίγουρα δεν φέρνουν ψήφους. Ένα πλήθος κοινωνικών ερευνών και ερευνών κοινής γνώμης αποδεικνύουν ότι τόσο τα ζητήματα της λεγόμενης δικαιωματικής ατζέντας όσο και τα ταυτοτικά ζητήματα, που στην Ελλάδα έχουν να κάνουν βασικώς με το φύλο και τη στάση απέναντι στην Εκκλησία της Ελλάδος, τέμνουν οριζόντια την κοινωνία. Δηλαδή θρησκόληπτοι, εθνικιστές, ομοφοβικοί, ρατσιστές υπάρχουν σε όλα τα κόμματα (ναι, και στον πρώην ΣΥΡΙΖΑ νυν ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) και όχι με μεγάλες αποκλίσεις στα ποσοστά.

Το γιατί οι υποψήφιοι παίζουν αυτό το θέατρο είναι θέμα άλλου σημειώματος, εν συντομία μόνο το απαντάμε κι αυτό: 1. Γιατί οι υποψήφιοι δεν γνωρίζουν ότι με αυτά δεν θα κερδίσουν ψήφους (στο επιτελείο του κάθε Γκόρτσου δεν διαβάζουν κοινωνικές έρευνες, όπως θα φαντάζεστε) 2. Για να αποκτήσουν οι ίδιοι μια ταυτότητα που δεν έχουν λόγω αδυναμία εκφοράς ενός λόγου που δίνει πολιτικό στίγμα.

Γράψαμε όμως ήδη κοντά 250 λέξεις κι ακόμα να σχολιάσουμε αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ. Αξίζει τον κόπο να κράζουμε τους θεομπαίχτες (γιατί έτσι μόνο χαρακτηρίζονται όλοι αυτοί) της πολιτικής; Είδαμε πλήθος ειρωνικών σχολίων για τις επισκέψεις στον Αρχιεπίσκοπο και για γλιτσερά άρθρα ιδεολογίας και αισθητικής «χουντόβλακα».

Υπό κάποια έννοια, δεδομένου ότι τα μεγάλα κόμματα και ειδικά η Νέα Δημοκρατία είναι πολυτασικά, έχει μια αξία να είναι γνωστή σε όλους η «ανθρωπογεωγραφία» τους. Πολλώ μάλλον δε όταν τη Νέα Δημοκρατία, όπως όλα δείχνουν, δεν θα την ψηφίσουν απλώς πολλοί αλλά θα την ψηφίσουν πολλοί και διαφορετικοί.

Όσοι κεντροαριστεροί ή προοδευτικοί με δεδομένη στάση απέναντι στην Εκκλησία ψηφίσουν για πρώτη φορά ΝΔ, δεν πρέπει να ξέρουν ποιοι προσκυνάνε το ράσο ώστε να αποφύγουν να τους σταυρώσουν;

Από την άλλη όσοι πήγαν με τις κάμερες στον Αρχιεπίσκοπο είχαν παράξει μέχρι σήμερα μια συγκεκριμένη σημειολογία που μάλλον απωθεί όλους τους προοδευτικούς και κεντρώους πολίτες. Δηλαδή και στον Αρχιεπίσκοπο να μην είχαν πάει, υπήρχε περίπτωση ένας προοδευτικός άνθρωπος να ψηφίσει κάποιον από αυτούς; Μας φαίνεται δύσκολο.

Οπότε;

Κατά τη γνώμη μας οι θεομπαίχτες περισσότερο από το εκλογικό σώμα αφορούν τις ηγεσίες που τους επιλέγουν. Και δεν εννοούμε ως υποψήφιους βουλευτές για τα ψηφοδέλτια του κόμματος. Ποιος μπορεί να εμπιστευθεί μια θέση ευθύνης σε άτομα που παίζουν θέατρο για κάτι τόσο σημαντικό και ιερό όπως η θρησκευτική πίστη; Να το σκεφτούμε.