To Post της ημέρας: John-Giannis Kouzinos

«Αναρωτιέμαι καμία φορά τι μένει από όλα αυτά που έχω γράψει όλα αυτά τα χρόνια.Η βία που έχω περιγράψει ; Η διαφθορά ; Η πείνα, ο ανθρώπινος πόνος ; Οι ουρές ; Η κατάργηση ενός Δημοκρατικά εκλεγμένου Κοινοβουλίου γιατί έτσι μας αρέσει ; Οι πολιτικοί κρατούμενοι, η αφαίρεση των πολιτικών δικαιωμάτων ΟΛΩΝ των πολιτικών της αντιπολίτευσης που τόλμησαν να βγουν μπροστά ; Τα βασανιστήρια στις φυλακές ; Ο θάνατος φίλων από την έλλειψη φαρμάκων ; Ινσουλίνης , χαπιών για την καρδιά, μορφίνης για τον φίλο Λουίς που τον έλιωσε ο καρκίνος αβοήθητο μέχρι τέλους ; Για τον παππού με το χούλα χουπ που χάθηκε προσπαθώντας να μην χαθεί ; Την κόρη μου κλεισμένη χρόνια ολόκληρα σε ένα δωμάτιο ; Τις άτυχες κόρες και τους άτυχους γιους εκατομμυρίων που ζουν στην λάσπη για ένα επίδομα από τους πατερούληδες της επανάστασης ; Τα 7 δικά μου χρόνια κλεισμένος από τις 6 στο σπίτι για τον φόβο ...τον φόβο ...τον φόβο και το μίσος που πότισαν μια ολόκληρη χώρα ; Θες αδερφέ να το ονομάσεις πραξικόπημα γιατί έτσι το λένε τα λεξικά και οι όροι της διεθνούς διπλωματίας ; Ελεύθερα ..

Αλλά θα ουρλιάξω μέσα στα μούτρα σου με όλη την δύναμη της ψυχής μου ότι για μένα είναι ένας αγώνας απελπισίας ενός λαού για την ελευθερία ...Και αν μου λες ότι σε ανησυχεί η βία που θα χρειαστεί για την ελευθερία , θα σου πω ότι το αίμα που θα χυθεί θα είναι σταγόνα στον ωκεανό στα 20 χρόνια του αίσχους !

Φτάνει πια ....»