Για τη στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, τις εξελίξεις για το C4I αλλά και τους μελλοντικούς στόχους, μίλησε μεταξύ άλλων ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο topontiki.gr, ο κ. Βενιζέλος είπε χαρακτηριστικά: «Τα “στοιχεία” για το C4I, απ’ ό,τι έχουμε δει, είναι δύο. Υπάρχει ένα βούλευμα και μια μαρτυρία προσωπικών απόψεων χωρίς τεκμηρίωση. Δεν είναι συγκρίσιμα μεγέθη. Το βούλευμα δεν αφορά τον Κ. Σημίτη, αφορά άλλους. Αφορά άλλον πολιτικό χώρο.
Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό – αν και το πολιτικό ήθος και η εντιμότητα και η σκευωρία είναι έννοιες τεραστίου βάρους. Η διαφωνία είναι πολιτική, η χώρα οδηγείται σε απόλυτο αδιέξοδο. Είναι δυνατόν αυτή τη στιγμή να συζητάμε υπό όρους δήθεν κανονικότητας ότι η χώρα βγήκε από τα μνημόνια και βαδίζει σε μια νέα εποχή και “άντε να κάνουμε μια κεντροαριστερή συμμαχία” και “άντε να εφαρμόσουμε προοδευτικές πολιτικές”;
Σε ποια χώρα; Σε μια χώρα η οποία δεν έχει τραπεζικό σύστημα, δεν έχει ασφαλιστικό σύστημα, δεν έχει Δημόσια Διοίκηση, δεν έχει εκπαιδευτικό σύστημα, σε μια χώρα στην οποία η Δικαιοσύνη εργαλειοποιείται από την κυβέρνηση κατά ωμό τρόπο, γιατί η κυβέρνηση λειτουργεί ως παραδικαστικό κύκλωμα».
Ερωτώμενος για τη στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Βενιζέλος διευκρίνισε: «Έχω ορίσει ως στρατηγική ήττα μια ήττα η οποία, πρώτον, δεν επιτρέπει στον ΣΥΡΙΖΑ να ελέγξει τις εξελίξεις ως προς τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Έχω πει ότι πρέπει να κληθεί να μετάσχει προκειμένου να εφαρμοστεί ένα εθνικό πρόγραμμα, το οποίο θα το έχουμε ορίσει εμείς και βεβαίως, αν θέλει, μπορεί να έρθει ή να μην έρθει, αλλά δεν θα μπορεί να παρεμποδίσει τις εξελίξεις.
Δεύτερον, πρέπει να μην μπορεί να παρεμποδίσει τις εξελίξεις σε σχέση με την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας τον Ιανουάριο του 2020 και, τρίτον, δεν πρέπει να μπορεί να παρεμποδίσει τις εξελίξεις στην αναθεώρηση, η οποία από την άλλη μεριά οφείλει να συγκεντρώσει 180 ψήφους στη δεύτερη Βουλή, διότι το Σύνταγμα δεν είναι πολιτική και ιδεολογική ιδιοκτησία κανενός.
Πρέπει να υπάρχει ευρύτατη εθνική συναίνεση και ευρυχωρία του Συντάγματος, το οποίο δεν πρέπει να είναι ούτε αριστερό ούτε δεξιό, αλλά εθνικό και ως εκ τούτου πρέπει η εγγύηση της αυξημένης πλειοψηφίας να διατηρηθεί για την επόμενη Βουλή, η οποία καταρτίζει τις νέες διατάξεις. Αυτό ορίζω ως στρατηγική ήττα.
Υπάρχει μια λογική που λέει “δεν με νοιάζει πού θα πάει η χώρα, δεν θέλω να εμπλακώ εγώ, ας είναι αυτοδύναμη η Νέα Δημοκρατία”. Μα, ο πατριωτισμός μας, ο προοδευτικός πατριωτισμός, η παράδοση του Ανδρέα Παπανδρέου, η παράδοση του Ελευθερίου Βενιζέλου, οδηγεί σε αυτή τη στάση;»
«Εμείς λέμε ταυτόχρονα σε όλους τους τόνους ότι στόχος είναι η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν το λες αυτό, ποιος πρέπει να έχει στρατηγική νίκη; Οι απόψεις μας πρέπει να έχουν στρατηγική νίκης. Άρα οι απόψεις μας πρέπει να νικήσουν στρατηγικά και να μπορούν να υποστηριχθούν κοινοβουλευτικά μέσω του ισχύοντος εκλογικού συστήματος».
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
