Πασοκοποίηση των ευρωσοσιαλιστών

Οι περισσότεροι αναλυτές δίνουν έμφαση στη μεγάλη πτώση των Χριστιανοκοινωνιστών στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη Κυριακή στη Βαυαρία για την ανάδειξη της τοπικής Βουλής.

Το γεγονός όμως που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στο Βερολίνο και γενικότερα στην Ε.Ε. είναι η πασοκοποίηση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.

Ευρύτερες προεκτάσεις

Οι Χριστιανοκοινωνιστές έπεσαν από το 47,7% που είχαν πάρει το 2013 στο 37,2%. Πρόκειται για τη χειρότερη επίδοσή τους από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 και βάζει τέλος στις μονοκομματικές κυβερνήσεις της κεντροδεξιάς.

Είναι υποχρεωμένοι να αναζητήσουν κυβερνητικούς εταίρους στους Πράσινους που διπλασίασαν το ποσοστό τους σε 17,5% και αναδείχθηκαν δεύτερη δύναμη στη Βαυαρία. Εναλλακτικά θα πρέπει να συνεννοηθούν με το κεντρώο-κεντροδεξιό κόμμα των Ελεύθερων Ψηφοφόρων που έχει τοπικά χαρακτηριστικά και πήρε 11,5% και τους Φιλελεύθερους που πέρασαν το όριο του 5% και μπήκαν ξανά στη Βουλή.

Οι Σοσιαλδημοκράτες κατέρρευσαν από το 20,5% στο 9,7% με αποτέλεσμα να ενισχύεται στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα η τάση που υποστηρίζει την αποχώρηση από την κυβέρνηση Μέρκελ προκειμένου να συγκρατηθεί η εκλογική πτώση του άλλοτε πανίσχυρου Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.

Γενική τάση

Υπάρχει μία γενική τάση υποχώρησης των σοσιαλιστικών κομμάτων στην Ε.Ε. Το μέχρι πριν μερικά χρόνια πανίσχυρο Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα δίνει πλέον μάχη για να περάσει το όριο του 5% που εξασφαλίζει την εκπροσώπηση στην Ευρωβουλή. Το Γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα είδε τα ποσοστά του να καταρρέουν στη Βαυαρία και περιμένει με αγωνία τις τοπικές εκλογές στην ‘Εσση στα τέλη Οκτωβρίου, για να εκτιμήσει τη γενική τάση και να αποφασίσει τη στρατηγική του.

Μεγάλες απώλειες είχαν οι Σοσιαλιστές στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Βελγίου, την περασμένη Κυριακή. Σε Βρυξέλλες και Αμβέρσα έχασαν δυνάμεις προς τους Πράσινους ενώ σε άλλοτε βιομηχανικά κέντρα όπως το Σαρλερουά και η Λιέγη έχασαν δυνάμεις προς το Εργατικό Κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

ίδιο μοτίβο στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στο Λουξεμβούργο την περασμένη Κυριακή. Οι Σοσιαλιστές έχασαν 3 έδρες και περιορίστηκαν στις 10 ενώ οι Πράσινοι αύξησαν τις έδρες τους κατά τρεις και έφθασαν τις 9. Η άνοδος των Πρασίνων θα επιτρέψει κατά πάσα πιθανότητα την επιβίωση του κυβερνητικού σχηματισμού Φιλελευθέρων-Σοσιαλιστών-Πρασίνων που έχει 31 έδρες επί συνόλου 60 με το κεντροδεξιό κόμμα του Γιούνκερ να έρχεται πρώτο και να παίρνει 21 έδρες αλλά να έχει πρόβλημα συμμαχιών.

Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα πασοκοποίησης εξαιρετικά σημαντικού κεντροαριστερού κόμματος είναι το Εργατικό Κόμμα της Ολλανδίας από το οποίο προέρχεται ο πολυσυζητημένος κ. Ντάϊσελμπλουμ αλλά και ο εξαιρετικά ικανός αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Τίμερμανς, ο οποίος ανακοίνωσε την απόφασή του να διεκδικήσει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε αντικατάσταση του κ. Γιούνκερ ο οποίος αποχωρεί.

Η βασική εξαίρεση

Η βασική εξαίρεση του κανόνα της πασοκοποίησης των σοσιαλιστικών κομμάτων της Ε.Ε. είναι τα σοσιαλιστικά κόμματα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.

Είχαν υποστεί μεγάλες ήττες από την κεντροδεξιά και υποχωρούσαν συνεχώς δημοσκοπικά και εκλογικά. Μπόρεσαν όμως να σχηματίσουν κυβερνήσεις μειοψηφίας με την υποστήριξη αλλά χωρίς κυβερνητική συμμετοχή αριστερών δυνάμεων και έχουν ανακάμψει εντυπωσιακά.

Το δημοσκοπικό ποσοστό του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος έχει ανέβει από το 20% στο 30% και του Πορτογαλικού από το 32% προς το 40%.

Η συρρίκνωση των σοσιαλιστικών δυνάμεων και γενικότερα της ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς συνδυάζεται με τη μεγάλη υποχώρηση των κεντροδεξιών δυνάμεων. Στο Ευρωκοινοβούλιο που θα προκύψει από τις ευρωεκλογές του Μαΐου 2019 θα χρειάζεται η συνεννόηση τριών τουλάχιστον πολιτικών ομάδων για τη διαμόρφωση πλειοψηφίας και δεν θα αρκεί η συνεννόηση κεντροδεξιάς-κεντροαριστεράς όπως είναι ο κανόνας μέχρι σήμερα.

Οι Ευρωσοσιαλιστές κράτησαν αποστάσεις από ΠΑΣΟΚ, Κίνημα Αλλαγής φοβούμενοι την πασοκοποίησή τους αλλά τώρα την υφίστανται κυρίως σε όφελος των Πρασίνων ή της ριζοσπαστικής Αριστεράς εάν κρίνουμε από την περίπτωση της Γαλλίας όπου ο Μελανσόν και η Ανυπότακτη Γαλλία είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι της συρρίκνωσης του Σοσιαλιστικού Κόμματος.