Μέλος του συλλόγου για τον εμπλουτισμό των λεξικών με λέξεις που πρέπει να φτιαχτούν για να περιγράψουν υπαρκτές καταστάσεις
«Μισθαγωνία»
Το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την είσοδο της κάρτας στο ΑΤΜ και την πληκτρολόγηση του κωδικού, μέχρι την εμφάνιση του «Διαθέσιμου υπολοίπου», που δείχνει ότι έχει κατατεθεί και αυτό το μήνα ο μισθός.
«Χαλβαδόπιπα»
Το να πουλάς λουκούμια Σύρου και χαλβαδόπιτες στα πλοία της γραμμής και να μην προλάβεις να αποβιβαστείς.
«Φωτογράγνωστος»
Οι άσχετοι άνθρωποι που βρέθηκαν τυχαία στο φόντο των αναμνηστικών φωτογραφιών μας από ταξίδια ή εξόδους και που ακούσια θα μείνουν για πάντα κομμάτι των αναμνήσεών μας χωρίς να το μάθουν ποτέ.
«Φαγουροξύπνημα»
Η ξαφνική αίσθηση φαγούρας σε δυσπρόσιτο σημείο (που απαιτεί δηλαδή, απαραίτητα μετακίνηση), την ώρα ακριβώς που έχεις βρει την απόλυτα βολική θέση για ύπνο.
«Μερακλοδήγημα»
Η στιγμή που ένας οδηγός ξεχνιέται και αρχίζει να κινεί με παλλινδρομικές κινήσεις το κεφάλι και το σώμα του, παρασυρμένος από το τραγούδι που ακούει.
«Ψαθοπισθογλυφικά»
Τα σχέδια που αποτυπώνονται από τις ψάθινες καρέκλες καφενείου πάνω στους γλουτούς όταν κάθεσαι για ώρα επάνω τους με μαγιό.
«Δοκιμοθουσιασμός»
Η επίπλαστα ενθουσιώδης αντίδραση από τη στιγμή που βάζεις στο στόμα σου μια μπουκιά μέχρι τη στιγμή που όντως καταλαβαίνεις τη γεύση της, προκειμένου να καθησυχάσεις αυτούς που σε έχουν πρήξει για τη νοστιμιά του πιάτου.
«Ταλαντολαστιχόψυξη»
Το ανυπόμονο και ελαφρώς νευρικό κούνημα του λάστιχου ποτίσματος, μέχρι να τρέχει όλο το νερό που περιείχε και το οποίο έχει γίνει βραστό από τον ήλιο, ώστε να αρχίσει να τρέχει ξανά σε θερμοκρασία κατάλληλη για ξέβγαλμα από τα αλάτια.
«Χειροκροδισταγμός»
Η καθυστέρηση του χειροκροτήματος για μερικά δέκατα του δευτερολέπτου, μέχρι να βεβαιωθείς ότι έχει ακουστεί και η τελευταία νότα του κομματιού που μόλις τελείωσε.
«Αθωοτάχυνση»
Το να επιταχύνεις το βήμα προκειμένου να προσπεράσεις κάποιον, επειδή υποψιάζεσαι ότι υποψιάζεται πως τον ακολουθείς.
«Παραλιγάδικο»
Το ακριβές αντίγραφο ενός αντικειμένου που σε έχει βολέψει απίστευτα, το οποίο αν και το αγοράζεις για να το χρησιμοποιείς εναλλάξ με αυτό που ήδη έχεις, καταλήγει αχρησιμοποίητο γιατί για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν είναι «ακριβώς το ίδιο».
«Τηγανοστάσιο»
Η χαρακτηριστική μυρωδιά τηγανίλας που διατηρούν σαν ανεξίτηλο άρωμα τα κλιμακοστάσια των παλιών πολυκατοικιών.
«Μαξιλαστροφή»
Η διαρκής περιστροφή του μαξιλαριού, ώστε καμία πλευρά του να μην προλαβαίνει να ζεσταθεί από την επαφή με το κεφάλι.
«Φραποκούταλο»
Το κουτάλι που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για να ρίχνεις ζάχαρη και καφέ στο σέικερ του φραπέ, οπότε επειδή δεν βρέχεται ποτέ, μπορεί να περάσει πολλές ημέρες χωρίς να χρειαστεί να πλυθεί.
«Παρακλακύρωση»
Η ανολοκλήρωτη κίνηση-νόημα για παραγγελία προς έναν μπάρμαν, η οποία ξεκινάει με την προσδοκία ότι εκείνος θα κοιτάξει προς το μέρος σου, αλλά δεν ολοκληρώνεται ποτέ γιατί τελικά εκείνος απομακρύνεται χωρίς να την προσέξει.
«Παλαμοδήγημα»
Το να οδηγείς με τη βάση της παλάμης ενώ περιμένεις να κρυώσει το τιμόνι που έχει πυρώσει, επειδή άφησες το αυτοκίνητο στον ήλιο.
«Γιουτουμποδοξία»
Η επιπλέον επιτήδευση κάθε αυθόρμητης ανθρώπινης εκδήλωσης που συντελείται μπροστά σε κάμερα κινητού τηλεφώνου, επειδή οι συμμετέχοντες έχουν συνειδητοποιήσει ότι αυτό που συμβαίνει θα παραμείνει για πάντα ως video στο Youtube.
«Κουκούχρηστο»
Το ειδικό κομμάτι του καρπουζιού, που παρουσιάζει τόσο υψηλό ποσοστό συγκέντρωσης κουκουτσιών κάθε μεγέθους και είδους, ώστε είναι προτιμότερο να το πετάξεις παρά να το καθαρίσεις.
«Τσιμενταγωτό»
Το οικογενειακό παγωτό που έχει μείνει για καιρό σε πολύ δυνατή κατάψυξη, ώστε να μετατραπεί σε συμπαγή στερεή μάζα, που χρειάζεται ξεπάγωμα πριν μπορέσει να βυθιστεί κουτάλι μέσα του για να φαγωθεί.
«Τσιφτετεκλείσιμο»
Το να κλείνεις με μια απότομη κίνηση της λεκάνης το συρτάρι με τα μαχαιροπήρουνα, που κατά κανόνα βρίσκεται στο ύψος του γοφού.
«Σφουγγαροπάτημα»
Το ειδικό περπάτημα «πατάω-στις-μύτες-για-να-μη-λερώσω», που υιοθετεί κάποιος όταν βρίσκεται μπροστά σε καθαρίστρια που μόλις έχει σφουγγαρίσει.
«Ταυτοφώνημα»
Η κατάσταση παρεξήγησης που δημιουργείται μετά την απότομη διακοπή μιας τηλεφωνικής κλήσης, όταν αμέσως, οι δύο συνομιλητές, ξανακαλούν ο ένας τον άλλον ταυτόχρονα με αποτέλεσμα το τηλέφωνο να «είναι απασχολημένο».
«Καταπιαναμονή»
Ο χρόνος που περιμένεις όταν κάνεις μια ερώτηση σε ένα τραπέζι, μέχρι αυτός που ρωτήθηκε να μασήσει, να καταπιεί και να απαντήσει.
