Εκδήλωση της Prorata: Γιατί πέφτουν έξω οι δημοσκοπήσεις;

Λίγο πριν την έναρξη ενός πυκνού κύκλου εκλογικών αναμετρήσεων, η Prorata θέλησε να τοποθετήσει την αντιπαράθεση για τις δημοσκοπήσεις στις σωστές της βάσεις. Τη μία μέρα τις «τελειώνουμε», την άλλη μέρα τις «απογειώνουμε». Πότε έχουμε δίκιο; Πότε υπερβάλλουμε; Ποιες είναι λοιπόν οι σωστές διαστάσεις του ζητήματος;

Τις καλύτερες απαντήσεις θα έδινε μια συζήτηση με ανθρώπους που τις παράγουν και ανθρώπους που τις διαβάζουν, στο ίδιο τραπέζι. Έτσι, βρέθηκαν μαζί στη σκηνή του Αμφιθεάτρου του Ιδρύματος Θεοχαράκη ο Ηλίας Νικολακόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής Εκλογικής Κοινωνιολογίας και πατέρας των δημοσκοπήσεων στην Ελλάδα, ο Γιάννης Κωνσταντινίδης, Επίκουρος Καθηγητής Πολιτικής Συμπεριφοράς και Μεθοδολογίας Πολιτικής Έρευνας και Επιστημονικός Διευθυντής της Prorata και οι δημοσιογράφοι Μανώλης Κοττάκης, Ευτύχης Παλλήκαρης και Τάσος Παππάς, υπό τον συντονισμό της Αγγελικής Σπανού.

Τη συζήτηση παρακολούθησαν πανεπιστημιακοί, φοιτητές, βουλευτές, δήμαρχοι, δημοσιογράφοι, επικοινωνιολόγοι, διαφημιστές, επιχειρηματίες, στατιστικοί και φυσικά πλήθος ανθρώπων με έντονο ενδιαφέρον για την πολιτική και τις μετρήσεις.

Οι ειδικοί των δημοσκοπήσεων στη συζήτηση υπερασπίστηκαν την άποψη ότι οι δημοσκοπήσεις όπως τις γνωρίζαμε πέθαναν, αλλά οι ερευνητές έχουν κάθε δυνατότητα – αλλά και υποχρέωση– να εξελίξουν το εργαλείο και να δώσουν πλούσια και χρήσιμη πληροφορία τόσο για την πρόβλεψη, όσο κυρίως για την ερμηνεία των εκλογικών επιλογών. «Την αστάθεια των επιλογών στην εποχή της συγκυριακής ψήφου, οφείλουμε να την καταγράφουμε και να τη συγκεκριμενοποιούμε μέχρι το μεγαλύτερο βαθμό που μπορούμε», σημείωσε ο Ηλίας Νικολακόπουλος. Επιμένοντας στην αξία του εργαλείου της δυνητικής ψήφου, ο Γιάννης Κωνσταντινίδης τόνισε ότι «η καταγραφή της δυνητικής ψήφου βελτιώνει την εκτίμηση του τελικού αποτελέσματος, γιατί αφενός συλλέγονται στοιχεία από ψηφοφόρους που στην ερώτηση πρόθεσης ψήφου δηλώνουν απλώς αδιευκρίνιστοι, αφετέρου δεν προσμετρούνται στην κάλπη ψηφοφόροι οι οποίοι βρίσκονται στην ουσία σε ίση απόσταση μεταξύ δύο ή περισσότερων επιλογών, αλλά δηλώνουν στην ερώτηση πρόθεσης ψήφου κάποια επιλογή για την οποία δεν είναι όμως βέβαιοι».

Οι δημοσιογράφοι της συζήτησης συνόψισαν την κριτική σε βάρος των δημοσκοπήσεων και έθεσαν στους ειδικούς τα ερωτήματα που πηγάζουν από την κριτική αυτή. «Ποια είναι η σχέση τους με τα πολιτικά κόμματα και τα μίντια;», αναρωτήθηκε ο Τάσος Παππάς. «Πώς είναι δυνατόν να διαφέρουν οι εκτιμήσεις της μίας εταιρείας από την άλλη;», ρώτησε ο Ευτύχης Παλλήκαρης. «Μπορούν να παρατηρήσουν το γενικότερο κλίμα και πλαίσιο;», σχολίασε ο Μανώλης Κοττάκης. Δομημένη κριτική και δομημένες απαντήσεις. Το βέλτιστο αποτέλεσμα μιας συζήτησης, ακόμα και για ένα θέμα που αγαπούμε να μισούμε.