Σταυρίδης: «Κρετινισμός, γραφειοκρατία, αθλιότητα» στο κράτος

Την πλήρη διάλυση του κρατικού μηχανισμού σε ό,τι έχει να κάνει με τα δημόσια ακίνητα διακτραγώγησε ο κ. Στέλιος Σταυρίδης, πρόεδρος του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), μιλώντας στο αεροπορικο συνέδριο iForce. Το νομικό καθεστώς των προς αποκρατικοποίηση ακινήτων του Δημοσίου είναι συγκεχυμένο, ακόμα και δίχως πολεοδομικές άδειες, όπως για παράδειγμα το ΣΕΦ- πράγμα που δυσκολεύει πολύ την πώλησή τους. «Η δημόσια διοίκηση διέπεται από κρετινισμό και η γραφειοκρατία και η αθλιότητα του κράτους θέλουν χρόνο για να αρθούν» είπε ο κ. Σταυρίδης.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Σκάι, ο κ. Σταυρίδης δήλωσε ότι «δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ακινήτων τα οποία παρουσιάζουν αποκλίσεις από τα πολεοδομικά ή τοπογραφικά τους έγγραφα, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο οποιαδήποτε απόπειρα πώλησής τους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση μαρίνας, η οποία στον χάρτη υφίσταται... μισή, από το πραγματικό της μέγεθος. Η μαρίνα έχει καταγραφεί κατά το ήμισυ, προκειμένου να μην μπορεί να προσβληθεί στο ΣτΕ η μελέτη περιβαλλοντικών όρων, η οποία -εάν περιελάμβανε την πλήρη έκτασή της- θα κρινόταν ότι δεν συμμορφώνεται στη σχετική νομοθεσία. Τέτοια περιστατικά είναι συχνά μεταξύ των ακινήτων που καλείται να πουλήσει το ΤΑΙΠΕΔ και στις περισσότερες περιπτώσεις η ελλιπής καταγραφή της πλήρους έκτασης στα χαρτιά, έχει γίνει προκειμένου να παρακαμφθούν οι απαιτήσεις των περιβαλλοντικών όρων που θέτει η νομοθεσία.

Όλη η ακίνητη περιουσία που περιέρχεται στο ΤΑΙΠΕΔ πάσχει από νομιμοποίηση. Αλλού δεν υπάρχουν σχέδια, αλλού δεν έχουν άδειες. Τα ολυμπιακά έργα δεν έχουν άδεια. Το ΣΕΦ είναι αυθαίρετο. Το μπέιζμπολ είναι αυθαίρετο» είπε ο επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ. Οι διαδικασίες νομιμοποίησης των ακινήτων που εμφανίζουν ελλιπή παραστατικά μπορεί να «κοστίσουν» στο Ταμείο από δύο έως τέσσερις μήνες για καθένα από αυτά, υποστηρίζει ο κ. Σταυρίδης, γεγονός το οποίο αποτελεί εμπόδιο για όσα πρέπει να πωληθούν και όχι για εκείνα που πρόκειται να μισθωθούν μακροχρόνια».

Από το σύνολο των ακινήτων του Δημοσίου, μόνο το 13,5% είναι «καθαρά», το 22,75% είναι άγνωστα, το 40% καταπατημένα και τα υπόλοοιπα ανήκουν σε διάφορες ενδιάμεσες κατηγορίες.