Με χρεοδουλοπαροικείς, αγάπη μου

Τελικά ποιο είναι το σωστό; Νόμπελ ή Νομπέλ; Πικασό ή Πικάσο; Γκουέρνικα ή Γκερνίκα; Υποκλοπή ή video art; Οι, καθ’ ομολογίαν του συζύγου της, μεταμεσονύκτιες βιντεοσκοπήσεις που έκανε η Δανάη Στράτου στα τηλεφωνήματα που είχε ο Γιάνης Βαρουφάκης με στελέχη της Ε.Ε. δεν με ψήνουν καθόλου. Μολονότι videoartist περιωπής η ίδια, πιο πολύ μου φέρνουν σε βιντεοσκοπημένους εκβιασμούς σαν κι αυτούς που έκαναν οι κατσικοκλέφτες της υπόθεσης Λεμπιδάκη στην Κρήτη, παρά σε αθώο homemade sex tape, όπως άλλωστε θα ήταν και το σωστότερο. Με παραπέμπουν επίσης σε κάτι εγχειρίδια εκλαϊκευμένης ψυχολογίας «Πώς να κρατήσετε το γάμο σας ζωντανό μετά από χρόνια» και fifty ways to leave your lover, yeh, yeh, yeh!

Το ζεύγος Βαρουφάκη, ως φαίνεται, δεν έχει κανένα πρόβλημα να τους παίρνει μάτι όλη η Ευρώπη την ώρα που επιδίδονται σε βιντεοσκοπήσεις γάμων, βαπτίσεων ή προσκλήσεων σε γεύμα από έναν υποψήφιο δανειστή. Γιατί πώς αλλιώς θα σε εμπιστευτεί και θα σε δανείσει ο άλλος αν δεν του δείξεις κι εσύ το καλύτερό σου; Αν ρωτάτε για μένα, το καρό τραπεζομάντηλο και η καράφα της περίφημης φωτογράφισης στο Paris Match με το ψάρι δεν ήταν καθόλου μα καθόλου του γούστου μου. Πρώτα απ’ όλα γιατί η καράφα παραπέμπει σε καράφλα και δεύτερον διότι το ψάρι βρωμάει απ' το κεφάλι, ιδίως αν έχει αλιευτεί προσφάτως μεταξύ Γλυφάδας και Κούλουρης. Τα τελευταία χρόνια, η έννοια «ψάρι» −περιέργως πώς− έχει αποκτήσει μια κάπως σεξουαλική χροιά ενώ, σύμφωνα με τον ονειροκρίτη, το ψάρι σημαίνει «λαχτάρα θα πάρεις», όπερ και το πιθανότερον.

Δυστυχώς, μέχρι να πάρουν αυτοί τη λαχτάρα που τους αξίζει, εμείς θα εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιό μας με το «μίλα μου βρώμικα» της Εκάλης τους, των βουπού τους και των νεοκλασικών τους γενικότερα. Σοβαρά  τώρα. Δεν το ’ξερα ότι η λέξη «χρεοδουλοπαροικία» που χρησιμοποιεί στην ελληνική έκδοση του βιβλίου του ο Βαρουφάκης, μπορεί να σε εξιτάρει σε τέτοιο βαθμό. Τη δοκίμασα και δεν έπιασε. Σε άλλους πάλι, πιάνει.