Τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων καταγράφουν τη μεγάλη δημοσκοπική πτώση της κυβέρνησης. Μέχρι τον Ιούνιο πολλοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ κρατούσαν αποστάσεις από το κόμμα που προτίμησαν στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, τώρα όμως στρέφονται εναντίον του και οι περισσότεροι από αυτούς δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να το ψηφίσουν ξανά.
Τα λάθη πληρώνονται
Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι τα λάθη στην πολιτική πληρώνονται. Στην περίπτωση του κ. Τσίπρα και των συνεργατών του σημειώνουμε τρία λάθη στρατηγικής σημασίας.
Πρώτον, επέβαλαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές αξιοποιώντας την ευκαιρία που τους έδωσε η προεδρική εκλογή υποστηρίζοντας ότι θα έβαζαν τέλος στη λιτότητα και το μνημόνιο. Η βασική πολιτική υπόσχεση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα και αυτό το γνώριζε η ηγεσία του.
Δεύτερον, το πρώτο εξάμηνο του 2015 ο κ. Τσίπρας και ο κ. Βαρουφάκης προχώρησαν σε ρήξη με την Ευρωζώνη δημιουργώντας συνθήκες αναγκαστικής εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος και του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας. Με την επιλογή τους ανέβασαν κι άλλο το κόστος της διαχείρισης της κρίσης.
Τρίτον, μετά την αναγκαστική στροφή 180 μοιρών που πραγματοποίησαν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2015 άρχισαν το παιχνίδι των καθυστερήσεων στην εφαρμογή του τρίτου προγράμματος-μνημονίου σε μια προσπάθεια να διαχειριστούν το πολιτικό κόστος.
Εξαιτίας των παραπάνω λαθών οι περισσότεροι ψηφοφόροι που εμπιστεύτηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ηγεσία του τους είπε ψέματα, πως με τις μεθοδεύσεις της χειροτέρευσε την κατάσταση σε σχέση με την περίοδο της κυβέρνησης Σαμαρά και ότι ο λογαριασμός της κρίσης βρίσκεται ακόμη μπροστά μας, παρά το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας συμπληρώνει σε λίγους μήνες δυο χρόνια στην εξουσία.
Έλλειψη δυνάμεων
Η κυβέρνηση πλέον πάσχει από σοβαρή έλλειψη κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων για να συνεχίσει, σχετικά αποτελεσματικά, το έργο της.
Η υπεροχή της Νέας Δημοκρατίας έναντι του ΣΥΡΙΖΑ ενισχύεται συνεχώς, κυρίως λόγω της πτώσης του τελευταίου, με αποτέλεσμα οι περισσότερες δημοσκοπήσεις που κάνουν αναγωγή των αναποφάσιστων ψηφοφόρων να δείχνουν διψήφια διαφορά υπέρ του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Είναι τέτοιος ο θυμός των ψηφοφόρων με την ηγεσία και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ώστε υπερκαλύπτει το θυμό με τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις και απομονώνει πλήρως το κυβερνητικό κόμμα από τα δυο τρίτα των συμπολιτών μας οι οποίοι δεν το εμπιστεύονται και δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με αυτό.
Η αλλαγή στο συσχετισμό δυνάμεων εκφράζεται και στη λεγόμενη παράσταση νίκης η οποία είναι σε ποσοστό 60%-65% υπέρ της ΝΔ. Ένα κόμμα που έχασε τις βουλευτικές εκλογές πριν από ένα χρόνο με οκτώ μονάδες διαφορά εμφανίζεται τώρα το ακλόνητο φαβορί για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Η εξαιρετικά αρνητική δυναμική που αναπτύσσεται εξουδετερώνει και το μεγάλο «ατού» που ήταν μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού ο κ. Τσίπρας για τον ΣΥΡΙΖΑ. Η δημόσια εικόνα του πρωθυπουργού είναι πλέον μέτρια έως κακή. Με την ομιλία του στη ΔΕΘ έπεισε, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, μόλις το 15% των πολιτών ενώ το αντίστοιχο ποσοστό ήταν για τον κ. Μητσοτάκη της τάξης του 34%. Ο τελευταίος δεν συγκρίνεται πλέον με τον κ. Τσίπρα εφόσον ενισχύει συνεχώς το προσωπικό του πλεονέκτημα, εξακολουθεί όμως να βρίσκεται αντιμέτωπος με το 40-45% των συμπολιτών μας οι οποίοι έχουν γυρίσει την πλάτη τους στο πολιτικό σύστημα. Η ΝΔ πρέπει να γκρεμίσει το τείχος της δυσπιστίας για να κινητοποιήσει το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας σε μια προσπάθεια να βγούμε επιτέλους από το αδιέξοδο. Πρόκειται για μια εξαιρετικά δύσκολη και σύνθετη αποστολή, η επιτυχία της οποίας δεν είναι εξασφαλισμένη.
Η πολιτική συρρίκνωση του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί αμφιβολίες για την αντοχή της κυβέρνησης Τσίπρα η οποία έχει τα πιο δύσκολα μπροστά της και υποχρεώνει τη ΝΔ να ασχοληθεί με τις προκλήσεις τής μετά ΣΥΡΙΖΑ εποχής πιο γρήγορα απ’ ό,τι προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός της.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
