Επηρεάστηκα από το αγιοβαλεντίνικο κλίμα της 14ης Φεβρουαρίου και άρχισα να σκέφτομαι –λόγω διαστροφής του επαγγέλματος– ποιος νεαρός πολιτικός από αυτούς που έχουν απασχολήσει την ελληνική κοινή γνώμη είναι αυτό που λέμε «marriage material», «καλός γαμπρός», ποιον θα ήθελε η στερεοτυπική Eλληνίδα μάνα να βάλει σπίτι της να του φτιάξει γιουβέτσι...
Με δεδομένο τον παράγοντα επικαιρότητα, το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στον Αυστριακό υπουργό Εξωτερικών, τον 29χρονο ξανθούλη, Παρθένο στο ζώδιο, νομικάριο, Σεμπάστιαν Κουρτς. Ο Σεμπάστιαν ασχολείται με την πολιτική από τα γεννοφάσκια του, ήταν πρόεδρος της Νεολαίας του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος, μετά ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση, εξελέγη βουλευτής το 2013 και την ίδια χρονιά πήρε το χαρτοφυλάκιο του ΥΠΕΞ και έγινε ο νεότερος υπουργός της ΕΕ στα 27 του. Ο Σεμπάστιαν έχει καθαρό βλέμμα, ωραίο χαμόγελο, είναι περιποιημένος, κοστουμαρισμένος, ακόμη και οι casual εμφανίσεις του είναι κομψές, καλοσιδερωμένες, τριζάτες...
Εντάξει, μπορεί αν ζούσε στην Ελλάδα κάποιοι –οι ίδιοι που ψήφισαν Κυριάκο στις εκλογές της ΝΔ αναιρώντας έτσι το ίδιο τους το επιχείρημα– να ασκούσαν κριτική στον Σεμπάστιαν επειδή είναι παιδί του κομματικού σωλήνα και δεν έχει κολλήσει ούτε ένα ένσημο στη ζωή του –είναι και αιώνιος φοιτητής–, αλλά ευτυχώς τώρα που το ξανασκέφτομαι η ΝΔ και το κόμμα του Σεμπάστιαν ανήκουν στην ίδια ευρωομάδα, αυτή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, και δεν θα έλεγαν τέτοια πράγματα για το γλυκό μου υπουργό. Αχ, Σεμπάστιαν... (Σεμπάστιαν, τι ωραία που ηχεί!) Ο Σεμπάστιαν μου μπορεί να μην είναι περίπτωση ξεφτίλα σαν τον πρώην Γερμανό υπουργό Άμυνας που τον πιάσαν με fake διδακτορικό πριν προλάβει να δώσει κι αυτός στρατιωτικές συμβουλές στην Ελλάδα, αλλά στη μικροκλίμακα της Αυστρίας μια χαρά προσαρμοσμένος στο γενικό γερμανικό κλίμα είναι.
Ο Σεμπάστιαν μου όμως βασικά λέει ακρότητες, μισαλλόδοξες, ξενοφοβικές απάνθρωπες ακρότητες, απειλεί πως η Βιέννη θα κλείσει τα σύνορά της, ψήνεται να διώξει την Ελλάδα από τη Σένγκεν, πάει στην ΠΓΔΜακεδονίας και στις άλλες χώρες των Δυτικών Βαλκανίων και κάνει lobbying έχοντας φαίνεται «θύμησες» από το αυτοκρατορικό παρελθόν της Αυστροουγγαρίας που θεωρούσε ενδοχώρα τα Δυτικά Βαλκάνια –ατσαλάκωτος όπως είναι– για επαναπροωθήσεις, για περαιτέρω στρατιωτικοποίηση, ενώ ενημερώνει πως φέτος η Αυστρία θα δεχθεί 37.500 πρόσφυγες από τους 90.000 που δέχθηκε το 2015, γιατί εντάξει, ενοχλούνται οι Βιεννέζοι...
Ο γοητευτικός Σεμπάστιαν –από την περίκλειστη Αυστρία– τα ’χει πάρει με την Ελλάδα των 16.000 χλμ. ακτογραμμής επειδή «δεν φυλάει καλά» τα σύνορά της και δεν δέχεται βοήθεια... Δεν προτείνει να αναλάβει δράση το αυστριακό ναυτικό γιατί θα μείνει ο Δούναβης χωρίς μαούνες αλλά έχει άποψη για τα χερσαία σύνορα, άποψη παλαιά και αυτοκρατικού τύπου. Προτείνει λοιπόν ο φέρελπις εργένης, του οποίου η χώρα δεν είναι ούτε στο ΝΑΤΟ, να διευκολύνει την Ελλάδα με μια ευρωπαϊκή αστυνομική ή και στρατιωτική δύναμη που θα διασφαλίζει τα απόρθητα σύνορα της «βαλκανικής οδού», να στείλει δηλαδή στρατό στα σύνορα της Ελλάδας με την ΠΓΔΜακεδονίας... Προφανώς η Ιστορία την οποία διδάσκονται εκεί που σπούδασε ο γλυκός μου λέει ότι υψώνοντας τείχη μπορείς να εμποδίσεις την κίνηση των ανθρώπων και μάλιστα των πιο απελπισμένων. Γιατί για τον Σεμπάστιαν το θέμα είναι να μην ενοχλούνται οι Βιεννέζοι, όχι το αν πνίγονται στα νερά του Αιγαίου άνθρωποι... Από την άλλη, όποιος έχει διαβάσει Ιστορία ή παρακολουθεί το προσφυγικό τα τελευταία χρόνια θα έχει διαπιστώσει ότι ισχύει η αρχή «ψηλώνουν οι φράχτες, βελτιώνονται οι άλτες».
«Εάν κλείσουν τα βόρεια σύνορα και μείνει η Ελλάδα για περισσότερα από ένα 24ωρο με τους πρόσφυγες στην επικράτειά της, τότε θα αλλάξει ραγδαία και το ενδιαφέρον της να δεχτεί ευρωπαϊκή βοήθεια» δήλωσε ο χρυσός εργένης μιλώντας από την ΠΓΔΜακεδονίας.
Ο Σεμπάστιαν (αχ!), ο όμορφος άρειος (αχ!), ο φιλελεύθερος νεαρός (αχ!) είναι τρανή απόδειξη πως το νεαρό της ηλικίας δεν είναι συνώνυμο της προοδευτικότητας... πως το ωραίο χαμόγελο δεν είναι δείγμα ειλικρίνειας... πως, στην τελική, μπορείς να δείχνεις πριγκιπόπουλο και να ’σαι βάτραχος.
Η έρευνα των Βαρβιτσιώτη - Δενδρινού δείχνει από πρώτο χέρι, σχεδόν από μέσα, πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις και πώς προκύπτουν οι συσχετισμοί στον πυρήνα της ΕΕ
17°
