Ναι, χρειαζόμαστε περισσότερο και μεγαλύτερο δημόσιο τομέα

Μέσα στο ζόφο και την αβεβαιότητα των ημερών ήρθαν δύο ευχάριστες ειδήσεις να μας φτιάξουν τη διάθεση. Η πρώτη: Κατατέθηκε η τροπολογία της κυβέρνησης, σύμφωνα με την οποία περνάει στο Δημόσιο το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (εδώ). 

Για την ακρίβεια, το ανεξόφλητο και μη εξυπηρετούμενο υπόλοιπο (229 εκατομμύρια ευρώ) των δανείων του περνάει στο Δημόσιο, δηλαδή στους φορολογούμενους, ήτοι σε σας και σε μένα. Αυτό που η προηγούμενη κυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) έκανε με ημίμετρα, χορηγώντας με (ν)τροπολογίες φορολογική ενημερότητα στον οργανισμό του Μεγάρου, ο ΣΥΡΙΖΑ το έκανε με (αριστερή) μεγαλοπρέπεια. Σημειωτέον ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτυρόταν για τις μεθοδεύσεις των προηγουμένων, αφήνοντας και ένα υπονοούμενο για χάρες στα εκδοτικά συμφέροντα (εδώ). Καταλαβαινόμαστε, έτσι;

Η δεύτερη τροπολογία: Σύμφωνα με νομοθετική ρύθμιση που φέρνει το Υπουργείο Εσωτερικών επιτρέπεται πλέον σε δημοτικές και περιφερειακές αρχές να παραιτηθούν από την άσκηση ένδικων μέσων κατά πρωτόδικων αποφάσεων με τις οποίες διατάσσεται η συνέχιση εργασίας ή η επιστροφή των εργαζομένων στην υπηρεσία τους (εδώ). Αν δεν καταλάβατε, η μαγκιά είναι η εξής: Επείγουσες ανάγκες σε κάποιους Δήμους. Προσλαμβάνονται έκτακτοι συμβασιούχοι, που μετά κατσικώνονται στον Δήμο, είτε με συμπαιγνία των δημάρχων είτε όχι. Έρχονται οι επόμενες δημοτικές αρχές και προσπαθούν να τους απομακρύνουν, ίσως και για να φέρουν τα δικά τους παιδιά. Δήμοι και συμβασιούχοι πάνε στα δικαστήρια. Μετά από αναμονή πολλών ετών το Δικαστήριο διατάσσει (ορισμένες φορές) την επαναφορά των (πρώτων) συμβασιούχων. Άλλοι δήμαρχοι προχωρούν (χαρούμενοι) στην εφαρμογή της απόφασης επαναπρόσληψης, άλλοι το παλεύουν και πάνε σε έφεση. Για όσους δημάρχους δεν έκαναν έφεση, η προηγούμενη κυβέρνηση θεωρούσε ότι διέπρατταν πειθαρχικό παράπτωμα. Όφειλαν να εξασκήσουν όλα τα ένδικα μέσα για να καθυστερήσουν (κατ’ ελάχιστον) την επαναπρόσληψη. Λοιπόν, μετά τη χθεσινή τροπολογία, κανένα άγχος για τους τοπικούς άρχοντες. Δεν φέρνουν την παραμικρή αντίσταση, προσλαμβάνουν ως μόνιμους τους παλιούς έκτακτους και, αν δεν φτάνουν, φέρνουν και άλλους έκτακτους! Λεφτά υπάρχουν.

Μήπως εσείς που πληρώνετε με τους αυξημένους φόρους και τις φουσκωμένες ασφαλιστικές εισφορές τα παραπάνω χουβαρνταλίκια αισθάνεστε κάπως περίεργα; Ναι, χρειαζόμαστε περισσότερο και μεγαλύτερο δημόσιο τομέα.