Φιλανθρωπία με το στανιό

Ιστορία που διαδραματίστηκε πρόσφατα στις φυλακές Τίρυνθας (Ναυπλίου): Κρατούμενοι που ετοιμάζονταν να αποφυλακιστούν, με βάση το νόμο για την αποσυμφόρηση των φυλακών, άκουσαν τον υποδιευθυντή να τους ζητά από 200 έως και 500 ευρώ για φιλανθρωπικά ιδρύματα. Γιατί ο νόμος, λέει, θεωρεί την καταβολή ποσού υπέρ φιλανθρωπικών σκοπών ως βασικό προαπαιτούμενο για την υπό όρους απόλυση.

Ασχέτως αν το ίδιο το υπουργείο Δικαιοσύνης, στην αιτιολογική έκθεση της νομοθετικής ρύθμισης, αναγνώριζε ότι το 60% των κρατουμένων «στερείται οικονομικών μέσων», ακόμη και για την προμήθεια μιας οδοντόκρεμας.

Και ασχέτως, επίσης, εάν η επίδειξη αλληλεγγύης και η φιλανθρωπία δεν μπορούν να επιβάλλονται διά του νόμου, πολύ περισσότερο σε ευάλωτες ομάδες όπως οι κρατούμενοι.

Κι άλλη μια ιστορία, κι αυτή πρόσφατη: το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Στρασβούργο) καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση των διατάξεων της Σύμβασης Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που απαγορεύουν την απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση. Στο Δικαστήριο είχαν προσφύγει 13 κρατούμενοι στις φυλακές Ιωαννίνων, την περίοδο 2008-2009, καταγγέλλοντας ότι σε κελί 50 τ.μ. ζούσαν 30 άνθρωποι, ο καθένας εκ των οποίων είχε ως προσωπικό χώρο μόνο το κρεβάτι του (1,65 τ.μ.). Καθώς μάλιστα δεν υπήρχαν ούτε καρέκλες ούτε τραπέζια, υποχρεώνονταν να τρώνε εκεί.

Περισσότερα και για τις δύο υποθέσεις στο www.keli.gr (Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων).