Φέρχοφστατ: Θυσιάζουμε ευρωπαϊκές αξίες στο παζάρι με την Τουρκία

Ο πρόεδρος των Φιλελευθέρων Γκι Φερχόφστατ είπε από το Στρασβούργο ότι «είναι μεγάλη αφέλεια να ελπίζουμε ότι η Τουρκία θα λύσει τα προβλήματά μας» και τόνισε πως παζαρέυοντας με την Τουρκία η ΕΕ θυσιάζει ορισμένες από τις ευρωπαϊκές αρχές. 

Ο Φερχόφστατ τόνισε ότι πριν από μερικά χρόνια η καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ και ο τότε Πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί διέκοψαν τις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία (σε σχέση με την ευρωπαϊκή της πορεία). «Σήμερα που η κατάσταση στη χώρα έχει χειροτερεύσει, ξεκινούμε εκ νέου με ένα δείγμα κυνισμού, τις διαπραγματεύσεις ένταξης της Τουρκίας» υπογράμμισε και προσέθεσε πως «το να ελπίζουμε ότι η Τουρκία θα λύσει τα προβλήματά μας, πρόκειται για μεγάλη αφέλεια».

Ο πρόεδρος των Φιλελευθέρων, αναφέρθηκε και στα 4 μεγάλα ερωτήματα που πρόκειται να υποβάλλει αύριο στους εκπροσώπους του Συμβουλίου και της Κομισιόν:

● Η λύση στην οποία προσβλέπει το Συμβούλιο είναι να αποφασίζει η Τουρκία σε κέντρα διαλογής στο έδαφός της, για το ποιοι είναι πρόσφυγες και ποιοί όχι. Με άλλα λόγια η ΕΕ εμπιστεύεται τα σύνορά της στην Τουρκία. Ο κ. Φερχόφστατ θέτει το ερώτημα, κατά πόσο είναι συμβατό με τη Σύμβαση της Γενεύης, τη στιγμή που το άσυλο ζητείται για τις ευρωπαϊκές χώρες.

● Το δεύτερο ερώτημα αφορά στην καθυστέρηση υλοποίησης της ακτοφυλακής και συνοριοφυλακής στα εξωτερικά ευρωπαϊκά σύνορα. Υπογράμμισε ότι βάσει του άρθρου 78 παρ.3 της Συνθήκης θα μπορούσαν άμεσα και χωρίς καθυστέρηση να προχωρήσει η Ευρώπη στην εφαρμογή, χωρίς να χρειάζεται άλλη νομοθεσία.

● Το τρίτο ερώτημα αφορά στις εγγυήσεις που μπορεί να έχει η Ευρώπη, για τα δισεκατομμύρια που υπόσχεται στην Τουρκία. «Πως μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για τους πρόσφυγες; Διότι εάν συνεχίζουν να έχουν 7 δολάρια το μήνα θα θέλουν πάντα να φύγουν από τους τουρκικούς καταυλισμούς για την Ευρώπη», εξήγησε.

● Το τέταρτο ερώτημα του κ. Φερχόφστατ αφορά στο «παζάρι της Τουρκίας», π.χ. για τις βίζες των Τούρκων πολιτών προς την Ευρώπη, το άνοιγμα ενταξιακών κεφαλαίων κ.ά. που κατά την άποψή του «κινδυνεύει να γίνει μόνιμο».