Καλή σχολική χρονιά με την κατάληψη του ΕΠΑΛ Καλαμάτας (video)

Το ότι καμία κυβέρνηση δεν έχει πραγματική διάθεση να αναβαθμίσει ουσιαστικά τη δημόσια παιδεία, νομίζω το έχουμε πλέον εμπεδώσει. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε πολλή δουλειά και σύγκρουση με συνδικαλιστές, με βολεμένους υπαλλήλους, με ξεροκέφαλους γονείς και με λαϊκιστές δημοσιογράφους. Ποιος θέλει να δουλεύει πολύ και να συγκρούεται; Επιπροσθέτως, τα παιδιά των στελεχών όλων των κυβερνήσεων, στη συντριπτική τους πλειονότητα, φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία, τα οποία τους προσφέρουν ένα πολύτιμο συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των υπόλοιπων παιδιών. Θα ήταν ιδιαιτέρως σκληρό να ζητάμε από γονείς να στραφούν εναντίον του πλεονεκτήματος των παιδιών τους.

Συνεπώς θα πρέπει να συμβιβαστούμε με τη μέτρια κατάσταση του ελληνικού δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος και να μάθουμε να απολαμβάνουμε εκείνα τα δώρα που μόνο αυτό μπορεί να χαρίσει. Όπως για παράδειγμα αυτό το ρεπορτάζ του Μεσόγειος TV, για μια κατάληψη στο ΕΠΑΛ Καλαμάτας που μοιάζει βγαλμένη μέσα από τα καλύτερα σκετσάκια των ΑΜΑΝ στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Βέβαια, το ότι το ρεπορτάζ είναι πραγματικό, το ότι οι «μαθητές» δεν είναι κωμικοί (τουλάχιστον εκουσίως) και το ότι στο συγκεκριμένο ΕΠΑΛ θα φοιτούν και μαθητές που στ' αλήθεια θέλουν να γίνουν στη ζωή τους κάτι περισσότερο από meme, κάνει το γέλιο κάπως να παγώνει, αλλά δεν θα έπρεπε. Στο κάτω κάτω η εκπαίδευση των Ελλήνων δεν είναι ψηλά στην ατζέντα των προβλημάτων μας. Έχουμε να αγωνιστούμε για την Παλαιστίνη, να ρίξουμε τον Τραμπ και να βρούμε ουσία να αντικαταστήσει το ξυλόλιο (βρέθηκε και είναι το ινδένιο). Εκπαίδευση και άλλα τέτοια ασήμαντα είναι για κατοίκους άλλων χωρών.

Γιατί σε μια χώρα που οι κυβερνήσεις θα νοιάζονταν έστω και λίγο για την εκπαίδευση των μαθητών, τα ΕΠΑΛ δεν θα έπαιζαν τον ρόλο του τόπου εξορίας όσων «δεν παίρνουν τα γράμματα», αλλά τον ρόλο των σοβαρών σχολικών μονάδων που εκπαιδεύουν το εξειδικευμένο εργατικό προσωπικό της χώρας. Δυστυχώς στην Ελλάδα που οι τεχνικές δουλειές, παρότι στην πλειονότητά τους καλοπληρωμένες, αντιμετωπίζονται αφ' υψηλού από μαντάμ Σουσούδες, των οποίων η καλύτερη προοπτική είναι η πρόσληψη στο δημόσιο, τα ΕΠΑΛ είναι περισσότερο από τα υπόλοιπα σχολεία αφημένα στη μοίρα τους και στις ορέξεις εκείνων που φοιτούν γιατί δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν. Και μπράβο τους.