Γιατί δεν θα γίνουμε ποτέ κράτος

Ας συμφωνήσουμε πρώτα τα βασικά και αυτονόητα: Τι χρειάζονται από πλευράς αστυνομίας οι κάτοικοι του κέντρου μιας μεγαλούπολης; Προφανώς, παρουσία και αστυνόμευση, ώστε να προστατεύονται από κάθε είδους αυθαιρεσία. Τη λαμβάνουν; Μάλλον ανεπαρκώς.

Ας συμφωνήσουμε επίσης ότι το αλκοτέστ είναι μια απολύτως απαραίτητη εξέταση/έλεγχος, ώστε να περιορίζονται οι συμπολίτες μας που οδηγούν εγκληματικά, υπό την επήρεια μέθης. Ας συμφωνήσουμε επίσης ότι γι’ αυτή τη μάστιγα πρέπει να υπάρχει διαρκής έλεγχος και συντριπτικές ποινές, ως και την κατάσχεση οχήματος, ώστε να παραδειγματίζονται οι παραβάτες.

Δείτε τώρα τις φωτογραφίες (που έχουν τραβηχτεί Κυριακή ξημερώματα μεταξύ 3:00 και 3:30) και ας βρεθεί κάποιος να απαντήσει αν μπορεί ο κάτοικος μιας πολυσύχναστης περιοχής του ιστορικού κέντρου να επιβιώσει και να βγάλει τη νύχτα, κάθε Παρασκευή και Σάββατο, σχεδόν όλο τον χρόνο.

Πάνω και δίπλα από αυτό το πανηγύρι που βλέπετε, υπάρχουν πολυκατοικίες με κατοίκους (νέους, γέρους και παιδιά) και επισκέπτες τουριστικών καταλυμάτων που θέλουν να ησυχάσουν και να κοιμηθούν. Και φυσικά εδώ δεν πρόκειται για κάποιο έκτακτο γεγονός, για το οποίο θα ήταν δικαιολογημένη μια θορυβώδης επέμβαση με περιπολικά και σειρήνες.

Η τέλεση μαζικών αλκοτέστ, καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας σε επισκέπτες με ΙΧ και δίκυκλα στην περιοχή του Ψυρρή προκαλεί, όπως είναι επόμενο από τη φύση του ελέγχου, μποτιλιάρισμα και διαρκή οχλαγωγία, από φρεναρίσματα, κορναρίσματα, μαρσαρίσματα, συνεννοήσεις και εντολές αστυνομικών, διαμαρτυρίες και επεισόδια από μεθυσμένους (και μη) οξύθυμους οδηγούς, ακόμα και συλλήψεις με χειροπέδες και ακινητοποιήσεις οχημάτων.

Όταν οι επικεφαλής αξιωματικοί εγκαλούνται ότι παρανομούν και οι ίδιοι, καταλύοντας την επιβαλλόμενη από τον νόμο τήρηση της κοινής ησυχίας, απαντούν ότι προέχει η ασφάλεια των πολιτών από τους μεθυσμένους οδηγούς.

Όταν τους υποδεικνύεται όμως ότι θα μπορούσαν να κάνουν τον έλεγχο λίγο πιο κάτω, στη συμβολή με την Πειραιώς, όπου δεν θα ενοχλούν κανέναν, απαντούν ότι πρέπει να εξασφαλίσουν ότι δεν θα υπάρχουν δίοδοι διαφυγής (αστήρικτη δικαιολογία, πρόβλημα που λύνεται με δύο αστυνομικούς να απαγορεύουν τη διέλευση στα αντίστοιχα στενάκια, απλώς έχουν βρει τη βολή τους στο συγκεκριμένο σημείο).

Και μετά αρχίζει η επίκληση του παραλογισμού: «Εικοσιπέντε χρόνια κάνω αλκοτέστ στην πλατεία Κουμουνδούρου και μόνον εσείς διαμαρτύρεστε». Η εγκαθίδρυση επί δεκαετίες δηλαδή της αυθαιρεσίας της ίδιας της αστυνομίας είναι το επιχείρημα για να μη διορθωθεί ποτέ το λάθος και να μη βελτιωθεί ποτέ η κατάσταση.

Φυσικά το «μόνον εσείς διαμαρτύρεστε» είναι ψέμα. Οι κάτοικοι είναι απλώς απελπισμένοι και παραιτημένοι, γιατί βλέπουν ότι ακόμα κι όταν για λίγο σταματά η αυθαιρεσία, επανέρχεται με τον επόμενο αρχηγό της αστυνομίας ή υπουργό. Στις κατά καιρούς επίσημες επιστολές διαμαρτυρίας, η Τροχαία απαντά με τις συνήθεις ευγενικές επιστολές φλυαρίας, στις οποίες δεν κρύβεται το «σας έχουμε γραμμένους».

Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η ΕΛ.ΑΣ. είναι ενδεικτικός του δημοσιοϋπαλληλικού της χαρακτήρα: Προσπαθούν να εγκλωβίσουν όσο το δυνατόν περισσότερους οδηγούς ταυτόχρονα, ώστε να δημιουργήσουν ουρές ελεγχομένων, που θα περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους μπροστά σε ένα περιπολικό.

Σε πρόσφατο αλκοτέστ στον Πειραιά, κυριολεκτικά στη μέση του δρόμου, όταν επισημάνθηκε ότι είναι επικίνδυνη πρακτική (που μπορεί να προκαλέσει ατυχήματα), το να μην καλούνται τα ΙΧ να σταματήσουν στην άκρη του δρόμου, η απάντηση του μπαρουτοκαπνισμένου καραβανά ήταν «δεν σταματάνε, κύριε».

Δηλαδή η αστυνομία δηλώνει αδυναμία να σημειώσει τις πινακίδες και να εντοπίσει κάποιον παραβάτη, έστω και των υστέρων (η μη υπακοή σε εντολή αστυνομικού με στολή για να σταματήσεις και η άρνηση να δεχτείς αλκοτέστ αποτελούν σοβαρές παραβάσεις). Γι’ αυτό και διακυβεύει με την πρακτική της την οδική ασφάλεια.

Σε όλον τον πολιτισμένο πλανήτη γίνονται αλκοτέστ και με μεγάλη επιτυχία, σε χώρες μάλιστα που έχουν και μεγάλο πρόβλημα αλκοολισμού. Πουθενά όμως δεν παρατηρείται τέτοια παράνομη επιβάρυνση της ζωής των κατοίκων από τις πρακτικές της αστυνομίας.

Στο συγκεκριμένο θέμα, είναι απαραίτητη η παρέμβαση και του Δήμου Αθηναίων ώστε να γίνουν κυκλοφοριακές διευθετήσεις και να μην υπάρχει τέτοια επιβάρυνση από τη συσσώρευση τόσων πολλών οχημάτων σε τόσο μικρούς και στενούς δρόμους.

Αυτό όμως που είναι πιο σημαντικό από όλα είναι να αντιληφθεί κάποτε η πολιτική και φυσική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ ότι δεν μπορεί η δράση των ίδιων των υπηρεσιών της να προκαλεί τους κατοίκους την ανάγκη «να καλέσουν το 100» για να την περιορίσουν.

Αν η Πολιτεία δεν κάνει σχεδόν τίποτα για να ελαφρύνει το βάρος των προβλημάτων των κατοίκων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, τουλάχιστον ας μην κάνει αβίωτη τη ζωή τους, με τα ίδια της τα (εντεταλμένα για την τήρηση της τάξης) όργανα να καταλύουν τη λειτουργία της πόλης.

Γιατί μετά διάφοροι ιθύνοντες θα κλαίνε, με κροκοδείλια δάκρυα, που οι οικογένειες και οι κάτοικοι γενικώς εγκαταλείπουν το κέντρο και η Αθήνα θα καταλήξει να γίνει από το Παγκράτι ως τα Εξάρχεια ένα ατέλειωτο airbnb.