Υποβρύχιο Τιτάν: Η αμερικανική ακτοφυλακή ανακοίνωσε ότι συνεχίζει τις επιχειρήσεις «διάσωσης»
Η αμερικανική ακτοφυλακή ανακοίνωσε ότι συνεχίζει τις επιχειρήσεις «διάσωσης» του βαθυσκάφους Titan και των πέντε επιβαινόντων που εξαφανίσθηκαν κοντά στο ναυάγιο του Τιτανικού, παρά τους φόβους ότι τα αποθέματα του οξυγόνου έχουν εξαντληθεί.
«Συνεχίζουμε να διαπιστώνουμε σε ιδιαιτέρως σύνθετες περιπτώσεις ότι η θέληση για ζωή των ανθρώπων πρέπει να ληφθεί επίσης πραγματικά υπ' όψιν. Και, κατά συνέπεια, συνεχίζουμε τις έρευνες και θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες διάσωσης», δηλώνει ο υποναύαρχος Τζο Μάουτζερ, επικεφαλής των επιχειρήσεων έρευνας στο δίκτυο NBC.
Γιατί είναι δύσκολη η διάσωση του υποβρυχίου
Σημειώνεται ότι οι ειδικοί είναι άκρως επιφυλακτικοί και μιλούν πολύ συγκροτημένα για το ενδεχόμενο να βρεθεί το υποβρύχιο. Οι έρευνες όλες αυτές τις μέρες γίνονται «στα τυφλά», αφού το υποβρύχιο έστειλε το τελευταίο στίγμα του το απόγευμα της Κυριακής. Ακόμα και αν εντοπιστεί το «Titan», μια επιτυχής διάσωση θα απαιτούσε ειδικά τηλεκατευθυνόμενα υποβρύχια οχήματα (ROV), καθώς και καλώδια που θα χρειαστεί να το τραβήξουν χιλιάδες μέτρα μέσα στο νερό.
Μέχρι στιγμής, μόνο το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και το γαλλικό ερευνητικό Atalante, τα οποία διαθέτουν αυτά τα υποβρύχια drones, επιχειρούν στο σημείο.
Και πάλι, όμως, ακόμη και αν βρεθεί το υποβρύχιο και αναπτυχθούν τα ROV του συστήματος διάσωσης - κάτι που θα πάρει χρόνο - θα χρειαστούν τουλάχιστον δύο επιπλέον ώρες για να κατέβουν στον βυθό.
«Θα πρέπει να κατεβάσουν ένα καλώδιο και μετά θα είναι ένας αγώνας δρόμου για να το δέσουν. Πιθανότατα θα πρέπει να το τυλίξουν γύρω από τον Τιτάνα, καθώς δεν υπάρχει κάποια εσοχή για να το δέσουν εκεί», σχολίασε ο δρ. Κρις Πάρι, ναύαρχος εν αποστρατεία του Βασιλικού Ναυτικού.
Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ δύσκολο. Οι άνθρωποι που πιλοτάρουν τα υποβρύχια drone θα έπρεπε να βασιστούν στις εικόνες που τους στέλνουν τα οχήματά τους και να χειριστούν απομακρυσμένα τις «δαγκάνες» που έχουν αυτά. Τα ρεύματα και η πίεση του νερού κάνουν τα πράγματα ακόμη πιο απρόβλεπτα.
Τέλος, ένα ολόκληρο κεφάλαιο από μόνο του αποτελεί το τεράστιο βάθος όπου βρίσκεται το ναυάγιο του Τιτανικού, στα 3.800 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αυτό συνεπάγεται τα εξής: Απόλυτο σκότος, θερμοκρασίες που φτάνουν τους 0 Κελσίου, πίεση που μπορεί να σε συνθλίψει, ισχυρά θαλάσσια ρεύματα και ένας πυθμένας που δεν έχει καμία σχέση με την απαλή άμμο στην παραλία, αλλά έχει γεωμορφολογία που θυμίζει αυτή που βλέπουμε σε οροσειρές. Εξάλλου, ξέρουμε περισσότερα για το φεγγάρι από ό,τι για τον βυθό της θάλασσας στον ίδιο μας τον πλανήτη, αφού μόνο το 20% του έχει χαρτογραφηθεί.
Έλλειψη οξυγόνου, υποθερμία, κλειστοφοβία, έλλειψη φαγητού και νερού, μουδιασμένα χέρια και πόδια, κρίσεις πανικού είναι οι πολύ δυσάρεστες καταστάσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει το πλήρωμα όλες αυτές τις μέρες, αν φυσικά είναι ακόμα ζωντανό.
Σημειώνεται ότι αν υπάρχει διακοπή ρεύματος στο σκάφος, η θερμοκρασία μέσα στην καμπίνα θα έχει πέσει στους 4 βαθμούς Κελσίου.
Σε περίπτωση που το σκάφος έχει ραγίσει ή υποστεί κάποιου άλλου είδους «καταστροφική ζημιά», τότε ο θάνατός τους θα ήταν ακαριαίος λόγω της τεράστιας πίεσης στο σημείο.
Πιο χρονοβόρος είναι ο θάνατος από ασφυξία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, πρώτα έρχονται οι ζαλάδες και αίσθημα αδυναμίας, ενώ μετά από λίγο ο άνθρωπος χάνει τις αισθήσεις του. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να παραμείνει ζωντανός αρκετές ώρες με ελλιπές οξυγόνο, αλλά σε κάθε περίπτωση ο θάνατος επέρχεται όταν πια το άτομο είναι λιπόθυμο. «Κλειδί» σε αυτή την περίπτωση είναι η σωστή διαχείριση του οξυγόνου με ξεκούραση, λίγες αναπνοές και κυρίως ψυχραιμία.
Τέλος, επισημαίνεται ότι ακόμα και αν το Titan έχει καταφέρει να βγει στην επιφάνεια, ο κίνδυνος για το πλήρωμα δεν έχει τελειώσει. Το σκάφος είναι σφραγισμένο απ' έξω, κάτι που σημαίνει ότι όσοι βρίσκονται μέσα θα πρέπει να περιμένουν εξωτερική βοήθεια, ενώ το οξυγόνο τους τελειώνει.
10°
