Σχόλιο με αφορμή ένα σύνθημα σε τοίχο για τη μεγάλη στεγαστική κρίση στις ΗΠΑ.
Forgive our rent. Σύνθημα σε ένα καλοβαμμένο τοίχο. Άκου τον τοίχο, έχει κάτι να σου πει. Κι έχει να σου πει πως εξαιτίας της κορωνο-ύφεσης περισσότεροι από είκοσι εκατομμύρια Αμερικανοί κινδυνεύουν με έξωση από τώρα έως τον Οκτώβριο.
Όταν εμείς, ευλογημένοι με τόση θάλασσα, άμμο και ήλιο, σκεφτόμαστε ακρογιαλιές και ταβερνάκια. Και να σε κυνηγάει ο κορωνοϊός που οδήγησε στην απώλεια ενός τεράστιου αριθμού θέσεων εργασίας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και να κινδυνεύεις να μείνεις χωρίς στέγη πάνω από το κεφάλι σου. Το παλιακό «κεραμίδι» που κάποτε ακουγόταν μίζερο και αφόρητα μικροαστικό, εδώ, σε εμάς. Τόσο πολύτιμο εκεί, σε αυτούς. Η κρίση εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει κι αυτή του 2008 στη χώρα όπου ο Μπάιντεν ζήτησε να μην καταβάλλονται ενοίκια όσο διαρκεί η κρίση του κορωνοϊού. Πώς είναι δυνατόν η πλουσιότερη χώρα του κόσμου να αφήνει χωρίς στέγη τόσους ανθρώπους; Η μεγάλη πλειοψηφία των φτωχότερων οικονομικά στρωμάτων δίνουν κάτι παραπάνω από το 40% του μισθού τους στο ενοίκιό τους. Και στα δικά μας, τα κανονικά, όχι της κρίσης, οι 25άρηδες, 28άρηδες, 30άρηδες και πολύ βάλε κινδυνεύουν να μείνουν για… πάντα με τη μαμά και τον μπαμπά καθώς είναι αδύνατον με τους μισθούς που βγάζουν να νοικιάσουν δικό τους αξιοπρεπές σπίτι, ίσως και οποιοδήποτε σπίτι, και να μπορούν να πληρώσουν ενοίκια, ρεύματα, κινητά και, φυσικά, ίντερνετ. Εφόσον βρουν δουλειά και παραμείνουν σε αυτή. Τα ωράρια εξοντωτικά, με την επωδό να δουλέψουν τώρα που είναι νέοι.
Πίσω στην Αμερική. Υπάρχει κι ένα μορατόριουμ που κάπως απαλύνει την κατάσταση και λειτουργεί ως δίχτυ προστασίας για το ένα τέταρτο του συνόλου των ενοικιαστών. Είναι το ομοσπονδιακό μπόνους ασφάλισης ανεργίας ύψους 600 δολαρίων το οποίο οι δικαιούχοι λαμβάνουν επί 13 εβδομάδες και οι επιταγές των 1.200 ευρώ που διανεμήθηκαν οριζόντια για την ανακούφιση από την κρίση του κορωνοϊού. Είναι και ένα επίδομα 500 δολαρίων για κάθε παιδί, είναι κι άλλα. Είναι μια ογκώδης οικονομική ανακούφιση 2,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Δεν είναι ότι τα χρήματα δεν φτάνουν για όλους, είναι ότι δεν έχουν φτάσει σε όλους. Πολλά κρατικά συστήματα ασφάλισης ανεργίας δεν κατάφεραν να συμβαδίσουν με τόσες αιτήσεις, ένα μεγάλο ποσοστό εργαζομένων δεν πληροί τις προϋποθέσεις για ομοσπονδιακές παροχές ανεργίας και άλλοι δουλεύουν «μαύρα». Η κρίση του κορωνοϊού σαρωτική. Έως τις 25 Μαρτίου είχαν μείνει για πρώτη φορά άνεργοι περίπου 3,3 εκατομμύρια Αμερικανοί.
Στη Νέα Υόρκη το ένα τέταρτο του συνόλου των ενοικιαστών αδυνατεί να πληρώσει το νοίκι του, ούτε τον Μάρτη δεν έχει καταβάλει. Στη Νέα Υόρκη, όπου ακόμα και η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ έβαλε τη μάσκα της για να πουλήσει η ίδια τα παπούτσια της. Όχι επειδή δεν πουλήθηκαν οι ψηλοτάκουνες γόβες της λόγω κορωνοϊού. Η θρυλική Κάρι Μπράντσο εγκαινίασε το σούπερ ντούπερ κατάστημά της στο Μεγάλο Μήλο των αντιθέσεων.
17°
