Τη φρίκη έζησε μια πρόσφυγας από τη Συρία κατά την προσπάθειά της να φτάσει στην Ευρώπη.
Ο σύζυγός της την επέτρεψε στους διακινητές τους να την βιάζουν σε καθημερινή βάση, ώστε να μην πληρώσει για αυτόν και την οικογένειά του «εισιτήριο» και σαν να μην έφτανε αυτό αργότερα, συμμετείχε και αυτός στην κακοποίησή της.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη Daily Mail, το εν λόγω περιστατικό είναι μία από τις χιλιάδες περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, που δεν καταγγέλλονται από τις μετανάστριες ή γυναίκες-πρόσφυγες.
Ο σύζυγος, ο οποίος ξέμεινε από χρήματα κάπου στη Βουλγαρία, προκειμένου να συνεχίσει το ταξίδι του, προσέφερε την 30χρονη σύζυγό του στους δουλεμπόρους. Ωστόσο, αυτό που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη φρίκη είναι ότι σύντομα συμμετείχε στους βιασμούς της γυναίκας του, οι οποίοι γίνονταν σε καθημερινή βάση. Τη συμπεριφορά αυτή, οι ειδικοί την περιγράφουν ως «διεστραμμένη λογική» σύμφωνα με την οποία ο σύζυγος γίνεται «συνένοχος».
Όπως αναφέρουν οι New York Times, η 30χρονη μητέρα τεσσάρων παιδιών αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο Βερολίνο με τα παιδιά της, και παρά το γεγονός πως τώρα έχουν κινηθεί οι απαραίτητες εκεί διαδικασίες εναντίον του συζύγου της, τρέμει πως εκείνος θα τη βρει και θα τη σκοτώσει επειδή «ατίμασε» την οικογένειά της.
Η Σούζαν Χον, ψυχοθεραπεύτρια στο Βερολίνο, η οποία ασχολείται με γυναίκες-πρόσφυγες, δήλωσε στην εφημερίδα ότι η γυναίκα δείχνει συμπτώματα μετατραυματικού σοκ. Τη μια στιγμή δείχνει απόλυτα υγιής και την άλλη κάθεται στην καρέκλα της και νομίζει ή ότι βάλλεται από σφαίρες στη Δαμασκό ή ότι βιάζεται ξανά στη Βουλγαρία.
Ωστόσο, η 30χρονη Σύρια η οποία δεν κατονομάζεται για ευνόητους λόγους, δεν είναι η μόνη. Χιλιάδες μετανάστριες, συχνά ευάλωτες και απόλυτα εξαρτώμενες από τους συζύγους τους ή άλλων ανδρών της οικογένειας, όπως πατέρας ή αδελφός, κατά την πορεία τους προς την Ευρώπη βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις.
Τον περασμένο Αύγουστο, τέσσερις οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών συνυπέγραψαν επιστολή προς το αρμόδιο για τους μετανάστες υπουργείο στη Γερμανία, μέσα στην οποία περιγράφεται μια κουλτούρα «βιασμών και βίας» στα καταφύγια αιτούντων άσυλο.
Μεταξύ άλλων, στο κείμενο αναφερόταν: «Είναι γεγονός πως οι γυναίκες και τα παιδιά είναι απροστάτευτα. Αυτή η κατάσταση είναι “βούτυρο στο ψωμί” για αυτούς τους άνδρες που ήδη θεωρούν τις γυναίκες ως κατώτερές τους και συμπεριφέρονται στις ασυνόδευτες γυναίκες ως “εύκολος στόχος”. […] Κατά συνέπεια, υπάρχουν αναφορές για αμέτρητους βιασμούς, σεξουαλικές επιθέσεις και αυξανόμενες περιπτώσεις εξαναγκαστικής πορνείας. Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά».
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Esraa al-Horani (φωτό άρθρου), μιας πρώην μακιγιέζ από τη Συρία, η οποία δήλωσε στους New York Times ότι έπαψε να πλένεται και να μακιγιάρεται, ενώ ξεκίνησε να ντύνεται με ανδρικά ρούχα, προκειμένου να αποφύγει την επίθεση. Η ίδια περνά της νύχτες σε καταφύγιο προσφύγων στο Βερολίνο με ένα ντουλαπάκι σφηνωμένο πίσω από την πόρτα της, ώστε να αποφύγει ανεπιθύμητους επισκέπτες.
Στο Κίεβο ο χειμώνας είναι μέρος του πολέμου - το κρύο, το σκοτάδι, η έλλειψη ενέργειας λειτουργούν ως βασικά εργαλεία πίεσης. «Η Ουκρανία έχει μπει σε μια φάση πολέμου φθοράς», λέει ο Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος.
5°
