Πώς θα ήταν η ζωή ενός μέσου Γερμανού υπαλλήλου εάν η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία αναγκαζόταν να υιοθετήσει τα ίδια δρακόντεια μέτρα λιτότητας, τα οποία επιβάλλονται σήμερα στην Ελλάδα; Με τη βοήθεια ειδικών, το γερμανικό περιοδικό Cicero βάζει τη φαντασία του σε δράση. Γράφει η Μαρί Αμρχάιν.
«Ας τον βαπτίσουμε Έρικ Χάνσεν. Ο Χάνσεν εργάζεται στον κλάδο της δημόσιας εκπαίδευσης στην μικρή πόλη του Έσσε. Αραιά και που ο Χάνσεν και οι νεαροί μαθητές του ταξιδεύουν στο γειτονικό Μαγδεμβούργο για να παίξουν μπόουλινγκ.
Στο κοντινό μέλλον, ωστόσο, ο Χάνσεν πρέπει να σκεφτεί σοβαρά εάν θα ήταν προτιμότερο να βγάζει τα παιδιά για βόλτα στο δάσος, καθώς τα εισιτήρια για το μπόουλινγκ θα είναι πολύ ακριβά για την τσέπη του. Επιπλέον, ο Χάνσεν πρέπει να αρχίσει να εξοικονομεί από παντού. Όπως ακριβώς πρέπει να κάνει όλη η χώρα.
Το υποθετικό αυτό σενάριο ανήκει στο γερμανικό ίδρυμα Χανς Μπέκλερ, το οποίο μαζί με την επιστημονική συνδρομή του Ινστιτούτου Μακροοικονομικής Πολιτικής (ΙΜΚ), προσπαθεί να κατανοήσει πώς θα αισθανόμασταν εμείς στη Γερμανία εάν έπρεπε να ακολουθήσουμε την ελληνική λιτότητα.
Ο μηνιαίος μισθός του Έρικ Χάνσεν θα συρρικνωνόταν από τα €3.250 στα €2.760. Εν αντιθέσει, οι εισφορές του για την ασφάλεια υγείας θα αυξάνονταν κατά €530 και ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας θα ανέβαινε από το 19 στο 22%. Ο Χάνσεν, ο οποίος θέλει πάντα να συνοδεύει τη νυχτερινή του μπίρα μ’ ένα τσιγαράκι, θα κληθεί να πληρώσει φόρους αυξημένους κατά 33% για αλκοόλ, τσιγάρα και βενζίνη.
Στο εργασιακό περιβάλλον του Χάνσεν επικρατεί ένταση. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε περικοπή 460.000 θέσεων εργασίας στο δημόσιο τομέα. Οι Γερμανοί συνταξιούχοι θα πρέπει να επιβιώσουν με τουλάχιστον €1.000 λιγότερα το χρόνο. Ένα σενάριο αμφιλεγόμενο που σηκώνει πολύ συζήτηση ειδικά μετά τη θύελλα αντιδράσεων που ξέσπασε στη Γερμανία με την ανακοίνωση του παγώματος μισθών. Γιατί, λοιπόν αφήνουν τον Έρικ Χάνσεν και όλους σαν αυτόν να μαραζώνουν μ’ αυτό τον τρόπο;
Εάν οι απαιτήσεις που έχουν ζητηθεί από την Ελλάδα έφταναν στα δικά μας χωράφια, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας θα έπρεπε να εξοικονομήσει περί τα 500 δισεκατομμύρια ευρώ για τα επόμενα πέντε χρόνια. Ο ειδικός αναλυτής του IMK, Χένερ Βιλ έβαλε τους αριθμούς κάτω και κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: ‘η τρόικα – Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – υποτίμησαν τις συνέπειες της λιτότητας’.
Το 2011, όταν παρουσιάστηκε στην Ελλάδα το απολύτως απαραίτητο πρόγραμμα λιτότητας, η επίσημη εκτίμηση ήταν ότι το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της χώρας θα μειωνόταν κατά 2,6% και τελικά καταγράφηκε μείωση 5%. Και αυτό είναι μόνο η αρχή της ελληνικής λιτότητας.
Οι αριθμοί είναι τραγικοί και μιλούν από μόνοι τους. Εάν η κατάσταση συνεχιστεί ως έχει, οι Έλληνες οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στην ένδεια… Πώς τελειώνει η ιστορία; Κανείς δεν ξέρει. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι για τους Έλληνες η ιστορία ήταν προδιαγεγραμμένη εδώ και καιρό: απόλυτη καταστροφή και βουτιά σε τριτοκοσμικές καταστάσεις.
Στο μεσοδιάστημα, ο φανταστικός κος Χάνσεν έχει χάσει τη δουλειά του. Ο εκπαιδευτικός υποχρεώθηκε να συμβιβαστεί με ένα πολύ χαμηλότερο επίδομα ανεργίας. Το κράτος του παρακρατεί €600 το χρόνο. Και κάπως έτσι ο Έρικ Χάνσεν σώζει το ευρώ».
8°
