Η νέα γενιά μεγαλώνει με το... χιούμορ που της μαθαίνουν

Και μόνο το γεγονός ότι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πανηγύρισε τη νίκη του αφήνοντας ένα κόκκινο στριγκάκι στον πάγκο του Ολυμπιακού δείχνει τη νοοτροπία με την οποία καθοδηγούν οι περισσότεροι «ηγέτες» των ομάδων τους οπαδούς τους. Η σχετική φωτογραφία δείχνει ανάγλυφα τον πάτο που έχουμε πιάσει, από την στιγμή που επιτρέπουμε σε κάποιους να μας παίζουν κατά τα γούστα τους επειδή έχουν λεφτά και αγοράζουν ομάδες. Είναι ανησυχητικός και ο αριθμός εκείνων που χειροκροτούν, θαυμάζουν, βάζουν τα γέλια ή μιμούνται. Δείχνει πόσο εύκολος και γλυκός είναι ο κατήφορος στη ζωή...

Ακόμη χειρότερο, πως μια μεγάλη μερίδα ποδοσφαιρικομπασκετικού κοινού υιοθετεί την άποψη του Γιαννακόπουλου ο οποίος είπε ότι όλο αυτό ήταν «σε επίπεδο χιούμορ» και μια «λανθασμένη κίνηση πάνω στον ενθουσιασμό», που ο ίδιος την αξιολόγησε σαν «το τελευταίο σε σειρά προτεραιότητας» απ’ όσα συνέβησαν στο ΟΑΚΑ. Δεν προξενεί καν εντύπωση. Τέτοιου είδους συμπεριφορές είχαν πάντα κυρίαρχη θέση από τότε που τα σπορ έγιναν επαγγελματικά στην Ελλάδα. Τις ξεκίνησαν οι νέοι λαμπροί επιχειρηματίες - ιδιοκτήτες των ομάδων, που έκαναν πέρα σιγά-σιγά τους παραδοσιακούς προέδρους επειδή είχαν φράγκα και μπορούσαν να αγοράσουν τις ιδέες, τα σύμβολα και τα χρώματα ενός κλαμπ. Λογικό, λοιπόν, να τις έχει συνηθίσει ο κόσμος, να τις θεωρεί μέρος της ελληνικής αθλητικής κουλτούρας που κυριαρχεί στην εποχή μας και να τις αναπαράγει με ευκολία. 

Ειδικά οι ανεγκέφαλοι οργανωμένοι κάθε ομάδας βρίσκονται στην πρωτοπορία της αντιγραφής τέτοιων καταστάσεων, συμπαρασύροντας στις περισσότερες περιπτώσεις  και τους υπόλοιπους. Η ψυχολογία του όχλου διδάσκει πως η καφρίλα είναι τόσο μεταδοτική και εθιστική που πολλές φορές μπορεί να μπερδέψει και να ρουφήξει τον πιο σοβαρό ή ήσυχο άνθρωπο, σε σημείο που αργότερα, όταν ηρεμήσει, να απορεί για το... «αν είμαι εγώ αυτός που έκανε τέτοια πράγματα».

Στο τέλος παρασύρονται και οι ίδιοι οι πρόεδροι σε ακραίες κινήσεις πανικού, όπως έγινε με τους Αγγελόπουλους το βράδυ της Τετάρτης. Η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη. Το αποδεικνύει ο τρόπος με τον οποίο υποδέχτηκαν οι μεν Ολυμπιακοί την αποχώρηση της ομάδας τους, οι δε Παναθηναϊκοί τον τρόπο πανηγυρισμού του ιδιοκτήτη τους. Καμία σωτηρία...