Η Έλλη Παπακωνσταντίνου με τις «Miss Presence and the Absent Girls Band» παρουσιάζουν την ψηφιακή performance «ANTIGONE TEST I this is Me in my room»
Ζούμε μία περίοδο, κατά την οποία πολλά επαγγέλματα έχουν πληγεί. Οι καλλιτέχνες ανήκουν σε εκείνη την κατηγορία που δεν γνωρίζουν καθόλου τι τους επιφυλάσσει το μέλλον. Ωστόσο, οι περισσότεροι από αυτούς δεν το βάζουν κάτω, συνεχίζουν να είναι δημιουργικοί και να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν δεδομένων των συνθηκών.
Οι καλλιτέχνες συνεχίζουν να είναι δημιουργικοί και να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν δεδομένων των συνθηκών
Η Έλλη Παπακωνσταντίνου, αποδεδειγμένα ικανή στο να καινοτομεί, όπως απέδειξε με το «Oedipus: Sex with Mum Was Blinding», έρχεται να εκμεταλλευτεί τις συνθήκες του κορωνοϊού στο μέγιστο καλλιτεχνικά με το «ANTIGONE TEST I this is Me in my room». Ενώνει τις «Miss Presence and the Absent Girls Band», τον εαυτό της δηλαδή με τις Μαίρη Ζυγούρη, Nalyssa Green, Kat Papachristou, Σεραφίτα Γρηγοριάδου, Βάλια
Παπαχρήστου, Σοφία Μανώλη και Gemma Carbone, ώστε να δημιουργήσουν όλες μαζί μία μοναδική ψηφιακή εμπειρία, την οποία συνθέτουν από καταιγιστικά visuals, θεατρικό λόγο και ποπ μουσική.
Ακόμα μία θεατρική παράσταση που θα την δούμε βιντεοσκοπημένη ετεροχρονισμένα; Όχι. Το έργο «ANTIGONE TEST I this is Me in my room» είναι μία performance που παρουσιάζεται ζωντανά, μέσω της πλατφόρμας zoom, με κάθε μία από τις καλλιτέχνιδες να βρίσκονται στον δικό τους χώρο. Είναι μια ιδέα που προέκυψε από τον ίδιο τον εγκλεισμό και το παραλληλισμό του με τον εγκλωβισμό στις έμφυλες ταυτότητές μας. Γι’ αυτό και το κείμενο της παράστασης «ANTIGONE TEST I this is Me in my room» βασίστηκε στο «Ίχνη της Αντιγόνης», το έργο της σουηδής συγγραφέως Χριστίνας Ουζουνίδη, το οποίο βασισμένο στον αρχαιοελληνικό μύθο της Αντιγόνης έρχεται να μιλήσει για την έμφυλη διαχρονική βία και την κατασκευή της έμφυλης ταυτότητας.
Έρχεται να μιλήσει για την έμφυλη διαχρονική βία και την κατασκευή της έμφυλης ταυτότητας
Με την performance «ANTIGONE TEST I this is Me in my room», η Έλλη Παπακωνσταντίνου και η υπόλοιπη ομάδα εγκαινιάζουν στην ουσία ένα «θέατρο του εγκλεισμού». Σε αυτό, μάλιστα, έθεσαν και κάποιους κανόνες, βάσει των οποίων μπορούμε να καταλάβουμε λίγο καλύτερα περί τίνος πρόκειται. Ποιοι είναι αυτοί; Οι πρόβες, αλλά και η παρουσιάση του «ANTIGONE TEST I this is Me in my room» γίνονται αποκλειστικά στην απομόνωσή τους, κάθε αντικείμενο που χρησιμοποιείται για τον όποιο σκοπό στην παράσταση υπήρχε στα σπίτια τους όταν μπήκαν σε καραντίνα και δημιουργούν αποκλειστικά μέσα στους χώρους τους, με τον ιδιωτικό και δημόσιο λόγο και χώρο να σμιλεύονται.
Ο ιδιωτικός και δημόσιος λόγος και χώρος σμιλεύονται
Η σκηνοθέτης Έλλη Παπακωνσταντίνου εξηγεί το εγχείρημα του «ANTIGONE TEST I this is Me in my room»: «Το θέατρο είναι μια τέχνη που προϋποθέτει τη φυσική παρουσία και αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά. Στη δική μας περίπτωση, η καραντίνα μας έφερε να κάνουμε πρόβες με τη βοήθεια μιας ψηφιακής πλατφόρμας. Διαπίστωσα ότι ο εγκιβωτισμός των σωμάτων στα ψηφιακά παράθυρα άνοιγε διάλογο με τον εγκλωβισμό στην έμφυλη ταυτότητα και στη σύνδεση της γυναίκας με τον οίκο, τον ιδιωτικό χώρο. Επομένως, ο αναγκαίος εγκλεισμός στο σπίτι και η μεταφορά μεγάλου μέρους της δραστηριότητάς μας στο διαδίκτυο, δεν ήταν ο μόνος λόγος για τη δημιουργία αυτής της νέας πρότασης. Εδώ, υπάρχει ως ζητούμενο η δημιουργία μιας νέας αισθητικής γλώσσας με μέσα που δεν έχουμε ξαναδουλέψει ποτέ».
Η παράσταση κινείται στο όριο θεάτρου και μουσικής αφήγησης. Δεκαέξι τραγούδια και ενότητες λόγου οργανώνονται σε μια ενιαία σκηνική ροή που παρακολουθεί τη διαδρομή μιας ανθρώπινης ζωής
17°
