2012. Oι Αrctic Monkeys παίζουν στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Alex Turner δηλώνει πως ήταν σαν να έπαιζαν στο φεγγάρι.
Έξι χρόνια μετά, ο χαρισματικός βρετανός συνθέτης σταρ που ζει πλέον στο Λος Άντζελες δημιουργεί ένα concept αυτοβιογραφικό άλμπουμ με εκείνο τον ξεχασμένο πλέον τρόπο των ολοκληρωμένων δίσκων που έχουν κάτι να πουν.
Θα μπορούσαν να επαναπαυτούν στο επιτυχημένο ερωτικό καρδιοχτύπι του «AM» (2013). Όμως εδώ μιλάμε για μια ξεχωριστή περίπτωση. Ο Τurner μεγαλώνει μαζί μας. Διευρύνει τη σκέψη του, τις επιρροές του και τον ήχο του ασταμάτητα. Απεχθάνεται την επανάληψη που έχει υιοθετηθεί από όλα τα σούπερ γκρουπ της ροκ ιστορίας.
Για άλλη μια φορά οι Αrctic Monkeys βγαίνουν από την comfort zone και ανοίγουν το μυαλό τους. Έχουν ήδη κατακτήσει την κορυφή. Και αναζητούν το καινούργιο αντί για μια ασφαλή επανάληψη των δεδομένων. Σκέφτομαι αυτόν τον καταπληκτικό ντράμερ, για παράδειγμα, τον Μatt Helders, που βρίσκει τη θέση του σε ένα «γαλήνιο» άλμπουμ έχοντας δείξει την αξία του στα παροξυστικά χτυπήματα των πρώτων χρόνων των Α.M.
Zackery Michael
Το «Tranquility Base Hotel + Casino» θα μπορούσε να είναι το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του έτσι κι αλλιώς υπερσυγκεντρωτικού Alex Turner που γράφει τους στίχους, συνήθως σεντόνια, τους τραγουδάει, όλους μόνος του, δημιουργεί τη βάση της σύνθεσης, συνυπογράφει την παραγωγή μαζί με τον James Ford των SMD, επιμελείται ακόμη και το εξώφυλλο του διαστημικού αυτού ταξιδιού στο Tranquility Base στο φεγγάρι το 1969, όταν έγινε εκείνο το «μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα».
Θα ήταν απλό για τον Τurner να συνεχίζει να κοπιάρει την ενέργεια και τα γκάζια του παρελθόντος. Το έχουμε δει τόσες φορές να συμβαίνει. Άλλωστε αυτή η άγνοια κινδύνου μαζί με την αθωότητα ήταν τα όπλα τους στο οργιαστικό τους ξεκίνημα.
Αυτή τη φορά ο Τurner γράφει τα τραγούδια στο πιάνο. Για πρώτη φορά. Εκφράζοντας βιώματα, συναισθήματα και σκέψεις. Με απόηχο από την εγκεφαλική και συχνά ιδιότροπη τραγουδοποιία των 70s με τον τρόπο ενός Jean Claude Vannier, για παράδειγμα. Με κινηματογραφικά, συχνά, θέματα σαν βάση που εξελίσσονται στα 11 τραγούδια του «Tranquility Base Hotel + Casino».
Με concept από την αρχή μέχρι το τέλος χάρη στη χημεία του γκρουπ, που ολοκληρώνει και επεκτείνει τις ιδέες του Τurner, αλλά κυρίως χάρη στους στίχους γραμμένα σαν κεφάλαια σε μια sci-fi νουβέλα που σχολιάζει τις αντιφάσεις της τεχνολογικής εξέλιξης, την πολιτική, τη θρησκεία και κυρίως πώς είναι να κατακτάς την κορυφή. (Και τι την κάνεις μετά;) Θα μπορούσε να είναι και η αυτοβιογραφία του Τurner. Ποιος θα περίμενε άλλωστε αντί για το σιγουράκι «AM 2» οι Αrctic Monkeys να τολμούν κάτι καινούργιο.
Zackery Michael
Υφολογικά δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο υποδειγματικό και ατμοσφαιρικό ξεκίνημα από το τραγούδι «Star Treatment»για το «Tranquility Base Hotel + Casino». Ένα θέμα που θα μπορεί να αποτελεί το opening track σε κάθε setlist των AM. Στο πρώτο στίχο του άλμπουμ ο Τurner θυμίζει το λόγο ύπαρξης των AM, πριν κατακτήσουν την κορυφή. Τον ήχο των Strokes φυσικά, όπως ερχόταν κατευθείαν από τον εξωπλανητικό ηλεκτρισμό των Velvets «I just wanted to be one of The Strokes, now look at the mess you made me make». Ακολουθούν δεκάδες παιχνιδιάρικες αναφορές και blinks στις ιστορίες του Τurner. Aπό το «Blade Runner» μέχρι το «Ghostbusters» και το «Old Grey Whistle Test». Τα κεφάλαια του άλμπουμ μιλούν από μόνα τους. «Οne Point Perspective», «Αmerican Sports» με τον φοβερό στίχο «Emergency battery pack just in time for my weekly chat with God on videocall», «Tranquility Base Hotel & Casino», «Golden Trunks», «Four Out of Five», «The World's First Ever Monster Truck Front Flip», «Science Fiction», «She Looks Like Fun», «Batphone» και coda με τον παιχνιδιάρικο τίτλο της μπαλάντας «Ultracheese». Kλασικός Τurner.
Ο Turner σχεδιάζει και οι AM (Matt Helders, Jamie Cook, Nick O'Malley)
υλοποιούν με κλειστά μάτια ένα φανταστικό, αναπάντεχο ταξίδι σε έναν ανεξερεύνητο Tranquility Base. Kαι το εξιστορεί υποδειγματικά χωρίς εντάσεις και αντιστίξεις πέρα από κάποια χαρακτηριστικά κιθαριστικά ριφ. Αυτό το άλμπουμ δεν θα βγάλει τα singles του ΑΜ. Γιατί είναι φτιαγμένο να ακούγεται ολόκληρο. Γιατί απαιτεί πολλές ακροάσεις. Γιατί ακούγεται και διαβάζεται σαν ιστορία. Όπως φτιάχνονταν, δηλαδή, τα άλμπουμ σε μια άλλη εποχή. Και αυτό είναι όντως το πιο ριψοκίνδυνο αλλά ουσιαστικό άλμα στην κυκλοφοριακή παλίρροια της ψηφιακής εποχής.
Info To άλμπουμ «Tranquility Base Hotel + Casino» κυκλοφορεί στις 11 Μαΐου από την Domino και την Minos EMI. Στις 6 Ιουλίου θα εμφανιστούν στο Rockwave Festival. Στις 7 Ιουλίου θα παραμιλάμε.
Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επέστρεψε για μια ακόμη χρονιά στον αγαπημένο αρχαιολογικό χώρο, όπου η Καμεράτα ερμήνευσε την όπερα «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου
17°
