O Adrian Brandon ετοιμάζει τη σειρά έργων «Stolen» που απεικονίζει πορτρέτα μαύρων που έχουν δολοφονηθεί από την αστυνομία.
Τη σειρά έργων «Stolen» δουλεύει ο Adrian Brandon, μερικώς χρωματισμένα πορτρέτα Μαύρων που φόνευσε η αστυνομία. Κάθε πορτρέτο μένει ημιτελές, καθώς ο Brandon βάζει χρώμα επί ένα λεπτό για κάθε ένα από τα χρόνια του βίου του απεικονιζόμενου προσώπου έως ότου οι δυνάμεις της τάξεως κόψουν την ατραπό της ζωής του.
Δουλεύοντας το πορτρέτο του George Floyd, ο Brandon έβαλε το χρονόμετρο στα 46 λεπτά, για το πορτρέτο της Breonna Taylor στα 26 λεπτά, για αυτό του Tony McDade στα 38 λεπτά, και στα 7 μόνον για το πορτρέτο της Aiyana Stanley Jones. «Όταν ηχήσει το ξυπνητήρι, με χτυπά ένα κύμα συναισθημάτων, από θυμό μέχρι βαθιά λύπη, μέχρι απόγνωση, μέχρι να νιώθω τυχερός που ακόμα είμαι εδώ» λέει ο, με έδρα το Μπρούκλιν, εικαστικός.
«Πέραν του ότι δίνει στον θεατή μια οπτικοποίηση των διαφόρων ηλικιών που εθίγησαν από την αστυνομική βία, το χρονόμετρο δημιουργεί μεγάλο άγχος σε εμένα, ως καλλιτέχνη. Πότε θα χτυπήσει το ξυπνητήρι; Θα καταφέρω να τελειώσω αυτό το μάτι; Να πάρει, ούτε καν έχω πιάσει τα χείλη» εξομολογείται.
Σε σημείωμα που απέστειλε στο Colossal, ο Adrian Brandon εξηγεί: «Το άγχος είναι ένα συναίσθημα με το οποίο οι Μαύροι είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένοι, και το να βιώνεις αυτό το συναίσθημα ενώ εικονογραφείς αυτά τα πορτρέτα σου επιτρέπει να νιώθεις το κάθε έργο ως περφόρμανς. Πολλοί Μαύροι υποχρεώνονται να ζουν με αυτό το άγχος, και το αποδεχόμαστε ως μέρος της καθημερινότητάς μας. Αλλά αυτά τα συναισθήματα αυξάνονται και είναι εξουθενωτικά. Δεν θα 'πρεπε να κάνω την προσευχή μου κάθε που βλέπω την αστυνομία να κυνηγάει έναν Μαύρο στον δρόμο.
Δεν θα έπρεπε να αισθάνομαι άγχος κάθε που η αστυνομία μιλάει σε έναν έγχρωμο. Να πάρει, δεν θα 'πρεπε να βγάζω το καπέλο μου και τα κοσμήματά μου κάθε που με σταματάει η αστυνομία. Δεν θα έπρεπε να είμαι τόσο ανήσυχος που να κάνω δεύτερες σκέψεις για να καλέσω την αστυνομία έτσι και χρειαστεί να το κάνω. Αυτή η σειρά (έργων) με απορροφά, μ' έναν τρόπο που η τέχνη δεν είχε κάνει στο παρελθόν».
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
17°
