Μάνος Βουλαρίνος

Αν εξαιρέσουμε τους ανθρώπους που επαγγελματικά ανήκουν σε ένα κόμμα, για όλους τους άλλους τα κόμματα δεν είναι τίποτα περισσότερο από εργαλεία

Αφού το Επιμελητήριο ενοχλείται, το γλυπτό αναγκαστικά πρέπει να φύγει από τη θέση του

Το αποτέλεσμα είναι η απελπιστική κατάσταση στα πεζοδρόμια να παγιώνεται υπέρ των κλεφτών δημόσιου χώρου

Γιατί τέτοια σπουδή εναντίον της νομιμότητας και τέτοια φροντίδα για τους εγκληματίες;

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα πόλοι αντίστασης

Η στάση Ανδρουλάκη ευννοεί και τα δύο μεγάλα κόμματα

Αν θυμηθούμε το πώς κάποιοι υπερασπίστηκαν και υπερασπίζονται κάθε αντικοινωνική εγκληματική συμπεριφορά, η απάντηση είναι: πολύ εύκολα

Αυτό που επιλέγουμε για να μην κινδυνεύσουμε, είτε σωματικά είτε ψυχικά, είτε κοινωνικά δεν είναι επιλογή. Είναι καταναγκασμός

Πριν από δύο χρόνια η κυβέρνηση πρότεινε και η Βουλή ψήφισε νόμο που προβλέπει πως τα ελάχιστα δρομολόγια είναι υποχρεωτικά και δεν εξαρτώνται από την όρεξη κανενός

Αν ήταν ένας απλός πολιτευτής, δεν θα υπήρχε και ιδιαίτερο πρόβλημα. Είναι όμως υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου και η εικόνα του είναι κομμάτι της εικόνας της κυβέρνησης