Ηλίας Ευθυμιόπουλος

... το πουλί που θάθελε να ζήσει, για να μπορεί να φοβηθεί πως κάποια μέρα θα πεθάνει...

Ο δρόμος προς το σοσιαλισμό περνάει απ΄ την κατάργηση των δρόμων

Δεν ήταν τίποτα, ησύχασε. Δεν ήσουν τίποτα, παρά το σπασμένο φτερό μιας πεταλούδας.

«Τι περίεργο που θυμόμαστε τα φιλιά μετά το θάνατο»

«Ένας τόπος όλο κενοτάφια, μάντρες και πλαστικά κυπαρίσσια»

«Τώρα δεν είστε ακόμα παρά ένα όνομα και προς το παρόν φαίνεται σαν να είστε ακόμα καλοκαίρι»

«Μετά τον Φράνκο φτιάχνω σημαίες στην ελεύθερη Καταλωνία. Σημαίες για τα γήπεδα, με τον θυρεό της Μπαρτσελόνα»

«Πώς να ντύσουμε τη μνήμη με τις ξηλωμένες ειδήσεις που διαρρέουν ανάμεσα από σφιγμένα δόντια ή μέσα απ' τις σελίδες τσαλακωμένων φεγγαριών;»

«Κάποιος είπε σαρκάζοντας πως εκείνη τη νύχτα είδε και το κακό που μας σκότωνε: ήταν η θλίψη της πέτρας μετά την εποχή του λίθου»