A.V. Guest

Κάθε καλοκαίρι προκύπτει λίγο-πολύ η ίδια κουβέντα. «Για λέγε... πού να πάω φέτος;» Κι εγώ απαντώ «στη Ηρακλειά».

Αυτό που δεν άλλαξε και δεν θα αλλάξει είναι οι καλημέρες, οι συζητήσεις, οι πλάκες, οι κουβέντες τα πρωινά στη «Χελώνα» του Νικήτα

Η νυχτερινή εικόνα του όγκου της Κέρου κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι μού έδειξε το δρόμο για τις νυχτερινές ονειροπολήσεις της Μαρίνας της «Μεγάλης xίμαιρας»

Την Πάρο την γνώρισα και την αγάπησα πριν γίνει της μόδας.

Πάρος, δεν το συζητώ. Ο παράδεισος του κυκλοθυμικού.

Περπατούσα αργά με τους ώμους χαλαρούς. Μόνο το γέλιο μου ακουγόταν δυνατά. Κι είχα γελάσει τόσο πολύ τότε...

Το απογευματινό μπάνιο στον Άγιο Σώστη, όταν πέφτει ο ίσκιος του βράχου και το χρώμα των νερών στη Ρήνεια. Η σιμιγδαλένια άμμος παντού.

Στη Μύκονο πάω κάθε καλοκαίρι, από τότε που ήμουν 2 χρονών.

Θα μπορούσα να πω πάρα πολλά για το νησί μου, όμως θέλω να τη γνωρίσετε με τα δικά σας μάτια, να τη γευτείτε με τις δικές σας αισθήσεις.