A.V. Guest

Ερωτεύτηκα την απλότητα και τη λιτή ομορφιά της, όπως τη διαβάζω σε ένα ποίημα του Ελύτη.

Από την πρώτη στιγμή που πατάει κάποιος το πόδι του εδώ μεταφέρεται σε μη τόπο μη χρόνο, σε μια άλλη διάσταση

Η Τήνος είναι αέρας.

Η Μύκονος είναι η ζωή μας από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, από τότε που ερχόμαστε εδώ. Η ομορφιά της δεν εξαντλείται ποτέ.

Είναι η βαθύτερη πατρίδα μου, ενώ έχω περάσει μόνο τα καλοκαίρια μου εκεί. Βασικά όμως είναι ο μπαμπάς μου.

Όσα και να διαβάσεις, όσες φωτογραφίες και να δεις, τίποτα δεν συγκρίνεται και με την αυθεντική εμπειρία.

Δεν νοείται καλοκαίρι χωρίς Κυκλαδονήσια και διακοπές χωρίς τη Σύρο.

Πού αλλού θα μπορούσα να εμπνευστώ, αν όχι σ’ αυτόν το μαγευτικό τόπο.

Ίσως ο έρωτας μ’ αυτό το νησί συνδέεται και με μια εποχή αθωότητας κι ανεμελιάς που έχει φύγει ανεπιστρεπτί

«Πάντα μου λείπει η Αίγινα. Το σπίτι, πάντα ανοιχτό σε κόσμο και τραπεζώματα...»