“Αλλαγή σελίδας για τη χώρα, με τη μετάβασή της από τη μνημονιακή εποχή της ασφυκτικής λιτότητας σε μια νέα φάση σταθερότητας και ανάπτυξης, σηματοδοτεί η χθεσινοβραδινή ιστορική συμφωνία στο Eurogroup μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων - δανειστών της. Σύμφωνα με αυτήν, η δανειακή σύμβαση με την Ε.Ε. παρατείνεται για τέσσερις μήνες, μέχρι το τέλος Ιουνίου, έτσι ώστε να υπάρξει χρόνος για διαβουλεύσεις και η Ελλάδα να περάσει από το προηγούμενο πρόγραμμα σε μια νέα συμφωνία, στη βάση ενός μεσοπρόθεσμου σχεδίου που θα παρουσιάσει η κυβέρνηση. Το τρέχον πρόγραμμα θα θεωρηθεί ότι ολοκληρώνεται μέχρι το τέλος Απριλίου, υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα υλοποιήσει ορισμένες μεταρρυθμίσεις, τις οποίες θα παρουσιάσει τη Δευτέρα και θα αφορούν κατά βάση τη φοροδιαφυγή, τη διαφθορά και τη δημόσια διοίκηση. Αυτό σημαίνει ότι η περίφημη «αξιολόγηση» του Μνημονίου και το e-mail Χαρδούβελη - Σαμαρά έφυγαν από τη μέση...”
Αυτά έγραφε η Αυγή στις 21 Φεβρουαρίου του έτους 2015, μια μέρα μετά τη συμφωνία που υπέγραψε ο Γ. Βαρουφάκης στο Eurogrup. Ακριβώς δύο χρόνια μετά, στις 21 Φεβρουαρίου του 2017, η ίδια εφημερίδα έθαψε ξανά τη λιτότητα, την οποία είχε θάψει πριν δύο χρόνια.
Αν κάποιος δεν είχε σχέση με τη χώρα, θα νόμιζε ότι έχουμε κάποια επαναλαμβανόμενη γιορτή και κάθε χρόνο τέτοια μέρα κατατροπώνουμε τη λιτότητα. Κάτι σαν το κάψιμο του Ιούδα τη Μεγάλη Παρασκευή ή σαν το κάψιμο του βασιλιά Καρνάβαλου στο Καρναβάλι της Πάτρας. Ιδού τα λόγια της Αυγής την επομένη της συμφωνίας του φετινού Φεβρουαρίου στο Eurogrup υπό τον τίτλο “ Φως στο τούνελ της λιτότητας”:
“ ...Ισοδύναμα αντισταθμιστικά μέτρα στις παρεμβάσεις που θα συμφωνηθούν σε φορολογικό και συνταξιοδοτικό για μετά το τέλος του προγράμματος. Παραμερίστηκαν οι αξιώσεις του ΔΝΤ για επιπλέον μέτρα 3,6 δισ. ευρώ -Δρομολογείται η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων -Οι εκπρόσωποι των θεσμών επιστρέφουν στην Αθήνα μετά την Καθαρή Δευτέρα για ολοκλήρωση της τεχνικής συμφωνίας -Προσδιορισμός πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2019 και μεσοπρόθεσμων παρεμβάσεων στο χρέος με το κλείσιμο της αξιολόγησης -Πρόγραμμα χρηματοδότησης 3 δισ. ευρώ τα επόμενα δυόμισι χρόνια για τη δημιουργία 100.000 θέσεων εργασίας”
Όμως στις 7 Απριλίου η συμφωνία επικύρωσε τις αξιώσεις του ΔΝΤ για επιπλέον μέτρα 3,6 δισ. ευρώ που είχαν “παραμεριστεί”στις 20 Φεβρουαρίου. Κανένα πρόβλημα. Στις 8 Απριλίου η Αυγή ανήγγειλε απλώς την “Επιστροφή στο ευρωπαϊκό κεκτημένο των συλλογικών συμβάσεων από τον Σεπτέμβριο του 2018, δημοσιονομικά μέτρα 1% + 1% το 2019 και το 2020 με ισοδύναμα δημοσιονομικά και κοινωνικά αντισταθμίσματα”
Μόνο που τα λεγόμενα ισοδύναμα δεν είναι και τόσο ισοδύναμα. Θα εφαρμοστούν μόνο αν η κυβέρνηση πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα πάνω από 3,5% του ΑΕΠ, πλεόνασμα που προϋποθέτει ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα, περισσότερους φόρους και λιγότερες δαπάνες για συντάξεις. Είναι η λιτότητα που καταργήθηκε με τις δύο προηγούμενες συμφωνίες, αλλά ακολουθεί αντίστροφη πορεία από εκείνη του γεφυριού της Άρτας, το οποίο “ολημερίς το χτίζανε και το βράδυ εγκρεμιζόταν”. Ολημερίς γκρεμίζουν τη λιτότητα και μέχρι την άλλη Αυγή έχει ξαναχτιστεί. Για να τους δώσει τη χαρά να τη ξαναγκρεμίσουν την επόμενη φορά.
Στο βιβλίο προσπάθησα να καταγράψω με εντιμότητα τη διεθνή πρακτική για να καταλάβουμε εάν είμαστε εγκλωβισμένοι στις υπερβολές και στα «δίκαιά» μας ή στον «ρεαλισμό» μας
17°
