Ο Γιώργος Θ. Παυριανός γράφει για την A.V. ένα τραγούδι

Πάσχα με τη νονά της νύχτας

Ήμουν μια θεά της πίστας

με μεγάλη ιστορία

κι έγινα νονά της νύχτας

γιατί μου ’ρθε η εφορία.

Έχω μπλέξει αυτό το Πάσχα

σε απίστευτους μπελάδες

όλοι αραχτοί και λάσκα

κι εγώ τρέχω για λαμπάδες.

Μες στα Jumbo τριγυρνάω

και τραβάω τα μαρτύρια

να διαλέξω τι θα πάω

για τα δυο μου βαφτιστήρια.

Είμαι βλέπετε η νονά τους

κι επειδή είμαι βεντέτα

πριν τους δώσω τα αυγά τους

φόρεσα μια τουαλέτα.

Είναι κόκκινη σαν φλόγα

με το Πάσχα να ταιριάζει

και με κάνει σαν αλόγα

αλλά τώρα δεν πειράζει.

Διάλεξα λοιπόν για πάντες

κάτι που να τους αρέσει

σήκωσα τις δυο μου τσάντες

και μου έπεσε η μέση.

Όταν έφτασα στη Βούλα

με ρωτάει ένας τύπος:

«Μήπως θέλεις μια πετσούλα;»

μα εγώ δεν τρώω λίπος.

Με τραβούσαν τα παιδάκια

γιατί είχαν πάρει θάρρος

και μετά με παϊδάκια

με κερνούσε ο κουμπάρος.

Και μου έλεγε: «Κουμπάρα

απ’ την πείνα έχεις φέξει!

Μήπως θέλεις μια παπάρα;

Μήπως θέλεις κοκορέτσι;»

Εγώ μοίρασα τα δώρα

είπα κανα-δυο σουξέ μου

κι έφυγα πάνω στην ώρα

που είχε ανοίξει το σουτιέν μου.

Έφτασα στο σπίτι μόνη

κι επειδή είχα τα λαιμά μου

ήπια ένα χυμό λεμόνι

κι έβγαλα το φόρεμά μου.

Έγινα νονά της νύχτας

αλλά τώρα που είμαι ρέστη

γίνομαι θεά της πίστας

κι εύχομαι «Χριστός Ανέστη!»