ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

Η παράσταση της Έμιλι Μπλαντ είναι ίσως το μεγαλύτερο ατού της ταινίας.

Μια μελετημένη διασκευή μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, με οξυδέρκεια που εντυπωσιάζει.

Ένα κλειστοφοβικό θεατρικό δράμα

Ο σκηνοθέτης συγκινεί, χάρη στην απολαυστική και ευρηματική μείξη σκηνοθεσίας-σεναρίου.

Περιλαμβάνει ξεκαρδιστικές σκηνές στις οποίες ο Τσιοτσιόπουλος δίνει ένα ανεπανάληπτο σόου

Μετά τη βραβευμένη παρουσία της στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η ταινία διεκδικεί 5 βραβεία Ίρις.

Ιδιότυπη δραμεντί που σε αρκετά σημεία γίνεται συγκινητική

Ένα φλύαρο έργο χωρίς πρωτοτυπίες

Κάποια λίγα σκετς βγάζουν αρκετό γέλιο, όμως τα περισσότερα έχουν προβλέψιμη πλοκή

Ο Κέιν Πάρσονς ποντάρει στην αινιγματική πλοκή και τους ρεαλιστικούς χαρακτήρες αντί των αναμενόμενων jump scares